Η Ελλάδα είναι μία από τις πιο σεισμογενείς χώρες της Ευρώπης.
Οι σεισμοί αποτελούν ένα φυσικό φαινόμενο, που δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια ούτε να αποτραπεί.
Μπορούμε όμως να προετοιμαστούμε κατάλληλα ώστε να προστατεύσουμε ανθρώπινες ζωές, αλλά και τα ζώα που εξαρτώνται από εμάς, ή ζουν δίπλα μας.
Δυστυχώς, στις περισσότερες συζητήσεις για την πολιτική προστασία, τα ζώα παραμένουν σχεδόν αόρατα.
Κι όμως, αποτελούν μέλη των οικογενειών μας, αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας και σημαντικό στοιχείο της βιοποικιλότητας.
Οι πρόσφατοι σεισμοί που κατά καιρούς συγκλονίζουν διάφορες περιοχές της χώρας, υπενθυμίζουν ότι η προετοιμασία δεν είναι πολυτέλεια, αλλά υποχρέωση.
Η προστασία των ζώων σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, δεν είναι μόνο πράξη φιλοζωίας, αλλά και δείκτης πολιτισμού, υπευθυνότητας και κοινωνικής συνοχής.
Τα ζώα αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο
Πολλοί άνθρωποι έχουν παρατηρήσει, ότι λίγο πριν από έναν σεισμό ορισμένα ζώα εμφανίζουν ασυνήθιστη συμπεριφορά.
Σκύλοι που γαβγίζουν επίμονα, γάτες που κρύβονται, πτηνά που πετούν ανήσυχα ή ζώα εκτροφής, που παρουσιάζουν έντονη νευρικότητα.
Παρότι η επιστήμη δεν έχει αποδείξει στο 100% και επισήμως, ότι τα ζώα μπορούν να προβλέψουν έναν σεισμό, είναι γεγονός ότι αντιλαμβάνονται δονήσεις, ήχους και μεταβολές του περιβάλλοντος που οι άνθρωποι δεν αισθάνονται.
Η συμπεριφορά αυτή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με αδιαφορία, ή χλευασμό.
Τα ζώα βιώνουν άγχος και φόβο κατά τη διάρκεια ενός σεισμού και χρειάζονται τη στήριξη και την προστασία μας.
Προετοιμασία για όσους έχουν ζώα συντροφιάς
Οι κηδεμόνες σκύλων, γατών και άλλων ζώων συντροφιάς, οφείλουν να εντάξουν τα ζώα τους στον οικογενειακό σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης.
Πρώτα απ’ όλα, κάθε ζώο πρέπει να διαθέτει ενημερωμένη ηλεκτρονική σήμανση (microchip) και τα στοιχεία επικοινωνίας του κηδεμόνα να είναι σωστά καταχωρημένα.
Σε περίπτωση πανικού ή καταστροφής, πολλά ζώα χάνονται και η αναγνώρισή τους είναι ζωτικής σημασίας.
Επιπλέον, είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα ειδικό «κιτ έκτακτης ανάγκης» για το ζώο, το οποίο να περιλαμβάνει:
Νερό για τουλάχιστον τρεις ημέρες.
Τροφή για αρκετές ημέρες.
Φάρμακα που πιθανόν λαμβάνει.
Λουρί και σαμαράκι.
Κλουβί μεταφοράς.
Βιβλιάριο υγείας και σημαντικά έγγραφα.
Κουβέρτα, ή πετσέτα.
Σακούλες καθαρισμού και είδη υγιεινής.
Οι πολίτες θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν εκ των προτέρων, ποιους χώρους μπορούν να χρησιμοποιήσουν, σε περίπτωση εκκένωσης και εάν επιτρέπεται η παρουσία ζώων.
Τι πρέπει να κάνουμε κατά τη διάρκεια του σεισμού
Κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, η ψυχραιμία είναι το σημαντικότερο στοιχείο.
Εάν βρισκόμαστε μέσα στο σπίτι, δεν πρέπει να τρέξουμε πανικόβλητοι προς την έξοδο.
Πρέπει πρώτα να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και στη συνέχεια να φροντίσουμε το ζώο μας.
Πολλά ζώα τρομάζουν και προσπαθούν να διαφύγουν.
Δεν πρέπει να τα κυνηγάμε μέσα στον πανικό.
Εφόσον είναι ασφαλές, μπορούμε να τα καλέσουμε κοντά μας και να τα συγκρατήσουμε με ήρεμο τρόπο.
Αν βρισκόμαστε σε εξωτερικό χώρο με σκύλο, πρέπει να τον κρατάμε πάντα δεμένο με λουρί, ώστε να μην τραπεί σε φυγή λόγω φόβου.
Μετά το τέλος της δόνησης, τοποθετούμε άμεσα το ζώο σε λουρί, ή κλουβί μεταφοράς, πριν εγκαταλείψουμε το κτίριο.
Προστασία μετά τον σεισμό
Μετά από έναν ισχυρό σεισμό, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος μετασεισμών.
Τα ζώα παραμένουν φοβισμένα για ώρες, ή και ημέρες.
Μπορεί να παρουσιάσουν επιθετικότητα, αποπροσανατολισμό, ή να προσπαθήσουν να φύγουν.
Οι κηδεμόνες πρέπει:
Να διατηρούν τα ζώα υπό συνεχή επίβλεψη.
Να εξασφαλίζουν επαρκές νερό και τροφή.
Να ελέγχουν για τραυματισμούς.
Να αποφεύγουν επικίνδυνα κτίρια.
Να μην αφήνουν τα ζώα ελεύθερα, σε περιοχές με συντρίμμια.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, θραύσματα γυαλιών, χημικές ουσίες και ετοιμόρροπα κτίρια.
Τα αδέσποτα ζώα είναι τα πιο ευάλωτα
Τα αδέσποτα ζώα αντιμετωπίζουν τεράστιους κινδύνους, σε περίπτωση φυσικής καταστροφής.
Χωρίς σταθερό καταφύγιο, χωρίς πρόσβαση σε νερό και τροφή και χωρίς κηδεμόνα να τα αναζητήσει, συχνά μένουν αβοήθητα.
Οι Δήμοι οφείλουν να διαθέτουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για τα αδέσποτα ζώα, τα οποία να περιλαμβάνουν:
Σημεία παροχής νερού και τροφής.
Προσωρινά καταφύγια.
Ομάδες διάσωσης.
Κτηνιατρική υποστήριξη.
Καταγραφή και επανένωση ζώων με τους κηδεμόνες τους.
Η απουσία τέτοιων σχεδίων, μπορεί να οδηγήσει σε μαζική εγκατάλειψη και θανάτους ζώων.
Ζώα εκτροφής και παραγωγικά ζώα
Οι κτηνοτρόφοι πρέπει επίσης να διαθέτουν σχέδιο διαχείρισης κρίσεων.
Στάβλοι, ποιμνιοστάσια και άλλες εγκαταστάσεις, πρέπει να ελέγχονται τακτικά για τη στατική τους επάρκεια.
Μετά από έναν σεισμό, πρέπει να εξετάζονται:
Η ασφάλεια των εγκαταστάσεων.
Η πρόσβαση σε νερό.
Η επάρκεια τροφής.
Τυχόν τραυματισμοί των ζώων.
Η απώλεια μεγάλου αριθμού παραγωγικών ζώων, δεν αποτελεί μόνο οικονομικό πλήγμα, αλλά και σοβαρό ζήτημα ζωικής ευημερίας.
Άγρια πανίδα και σεισμοί
Οι επιπτώσεις των σεισμών στην άγρια πανίδα, είναι λιγότερο ορατές, αλλά εξίσου σημαντικές.
Καταρρεύσεις βράχων, κατολισθήσεις, αλλαγές σε υδάτινα οικοσυστήματα και καταστροφή φωλιών, μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά πληθυσμούς ζώων.
Σε πολλές περιπτώσεις, απαιτείται η κινητοποίηση περιβαλλοντικών οργανώσεων, δασικών υπηρεσιών και εθελοντών, για τη διάσωση τραυματισμένων άγριων ζώων.
Οι πολίτες που εντοπίζουν τραυματισμένα άγρια ζώα, δεν πρέπει να επιχειρούν επικίνδυνες διασώσεις χωρίς καθοδήγηση, αλλά να επικοινωνούν με τις αρμόδιες υπηρεσίες και εξειδικευμένες οργανώσεις περίθαλψης.
Ο ρόλος των φιλοζωικών σωματείων, των φιλοζωικών οργανώσεων και των εθελοντών
Τα φιλοζωικά σωματεία, οι φιλοζωικές οργανώσεις και οι εθελοντές, αποτελούν συχνά την πρώτη γραμμή βοήθειας, μετά από μια καταστροφή.
Ωστόσο, η δράση τους δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις ευθύνες της Πολιτείας.
Απαιτούνται:
Εκπαιδευμένα δίκτυα εθελοντών.
Ειδικός εξοπλισμός διάσωσης.
Κτηνιατρικές μονάδες έκτακτης ανάγκης.
Συνεργασία με την Πολιτική Προστασία.
Χρηματοδότηση για επιχειρήσεις διάσωσης ζώων.
Η προστασία των ζώων πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στα εθνικά και τοπικά σχέδια πολιτικής προστασίας.
Μια κοινωνία που δεν αφήνει κανέναν πίσω
Οι φυσικές καταστροφές, δοκιμάζουν τις αντοχές και τις αξίες μιας κοινωνίας.
Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα πιο αδύναμα πλάσματα, αποκαλύπτει το πραγματικό επίπεδο του πολιτισμού μας.
Κανένα ζώο δεν επιλέγει να βρεθεί σε έναν σεισμό, σε μια πυρκαγιά, ή σε μια πλημμύρα.
Η ευθύνη της προστασίας του ανήκει σε εμάς.
Οι φιλόζωοι πολίτες οφείλουν να είναι προετοιμασμένοι, ενημερωμένοι και έτοιμοι να βοηθήσουν, χωρίς όμως να θέτουν σε κίνδυνο τη δική τους ζωή.
Η πρόληψη σώζει ζωές.
Η οργάνωση μειώνει τις απώλειες.
Η αλληλεγγύη δίνει ελπίδα.
Και σε κάθε σχέδιο πολιτικής προστασίας, πρέπει να υπάρχει χώρος, όχι μόνο για τον άνθρωπο, αλλά και για όλα τα ζώα που μοιράζονται μαζί μας αυτόν τον τόπο.
Γιατί σε μια πραγματικά πολιτισμένη κοινωνία, η προστασία της ζωής, δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα.
Κάθε ζωή έχει αξία και κάθε ζωή αξίζει να προστατεύεται.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

