Ο παρατεταμένος καύσωνας, δεν δοκιμάζει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο.
Για τα Άτομα με Αναπηρία, οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να δημιουργήσουν επιπλέον δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν προβλήματα μετακίνησης, ανάγκη χρήσης ειδικού εξοπλισμού, εξάρτηση από φροντιστή, ή δυσκολία πρόσβασης σε δροσερούς και ασφαλείς χώρους.
Και εδώ υπάρχει μια αλήθεια, που δεν πρέπει να ξεχνάμε:
Η προστασία από τον καύσωνα, δεν είναι προνόμιο.
Είναι ανάγκη και δικαίωμα.
Ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, μπορεί να μην μπορεί εύκολα να απομακρυνθεί από μια υπερθερμασμένη περιοχή.
Ένας άνθρωπος με κινητική αναπηρία, μπορεί να δυσκολεύεται να μετακινηθεί γρήγορα.
Ένα άτομο με αισθητηριακή, ή νοητική αναπηρία, μπορεί να χρειάζεται διαφορετικό τρόπο ενημέρωσης και υποστήριξης.
Άνθρωποι που εξαρτώνται από φροντιστές, ή ειδικό εξοπλισμό, μπορεί να αντιμετωπίσουν ακόμη μεγαλύτερη ευαλωτότητα, όταν οι θερμοκρασίες παραμένουν υψηλές για πολλές ημέρες.
Γι’ αυτό δεν αρκεί να λέμε, «προσέχετε στη ζέστη».
Πρέπει να δημιουργούμε συνθήκες ώστε όλοι να μπορούν πραγματικά να προστατευθούν.
💧 ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΔΡΟΣΙΑ
Το νερό πρέπει να είναι διαθέσιμο και εύκολα προσβάσιμο.
Όχι μόνο μέσα στα σπίτια, αλλά και στους δημόσιους χώρους.
Ένα άτομο με αναπηρία, δεν πρέπει να χρειάζεται να διανύσει μεγάλη απόσταση, ή να αντιμετωπίσει εμπόδια, για να βρει έναν χώρο δροσιάς, ή πόσιμο νερό.
Οι δήμοι και οι αρμόδιες υπηρεσίες, οφείλουν να μεριμνούν, ώστε οι χώροι που διατίθενται για προστασία από τον καύσωνα, να είναι πραγματικά προσβάσιμοι.
Δεν είναι αρκετό να υπάρχει ένας κλιματιζόμενος χώρος.
Πρέπει να μπορεί και ο άνθρωπος με αναπηρία να φτάσει σε αυτόν.
♿ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Σε έναν καύσωνα, ένα κλειστό πεζοδρόμιο, ένα αυτοκίνητο πάνω σε ράμπα, μια κατεστραμμένη ράμπα, ή ένας ανελκυστήρας που δεν λειτουργεί, δεν είναι απλώς μια καθημερινή ταλαιπωρία.
Μπορεί να γίνει σοβαρό εμπόδιο, στην προσπάθεια ενός ανθρώπου να προστατευθεί από τη θερμότητα.
Η προσβασιμότητα επομένως δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι ζήτημα ασφάλειας.
Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας.
Είναι ζήτημα ζωής.
🌳 ΔΡΟΣΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΧΩΡΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Οι χώροι προστασίας από τον καύσωνα, πρέπει να είναι προσβάσιμοι σε ανθρώπους με κινητικές, αισθητηριακές και άλλες αναπηρίες.
Να διαθέτουν κατάλληλη πρόσβαση.
Να υπάρχει δυνατότητα καθίσματος και ανάπαυσης.
Να είναι εύκολο να εντοπιστούν.
Να υπάρχει σαφής ενημέρωση.
Και κυρίως, να μη θεωρείται αυτονόητο, ότι ένας άνθρωπος με αναπηρία, «θα βρει μόνος του τον τρόπο».
🤝 ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ
Μερικές φορές η βοήθεια είναι απλή.
Ένα τηλεφώνημα σε έναν άνθρωπο που γνωρίζουμε και ζει μόνος.
Μια ερώτηση:
«Είσαι καλά;
Χρειάζεσαι κάτι;»
Να του πάμε νερό.
Να ελέγξουμε αν έχει δροσερό χώρο.
Να βοηθήσουμε στη μετακίνησή του, εφόσον το επιθυμεί και με ασφαλή τρόπο.
Να ενημερώσουμε έναν φροντιστή, ή αρμόδιο άνθρωπο, εάν υπάρχει ανάγκη.
Η αλληλεγγύη, δεν σημαίνει ότι αποφασίζουμε εμείς για τον άλλον.
Σημαίνει ότι δεν τον αφήνουμε αόρατο.
🧑🦽 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΙΣΟΙ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ
Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι.
Δεν ξεκινούν όλοι από την ίδια αφετηρία.
Κάποιος, μπορεί να έχει κλιματισμό, αυτοκίνητο, εύκολη μετακίνηση και ένα ασφαλές σπίτι.
Κάποιος άλλος, μπορεί να χρειάζεται βοήθεια, ακόμη και για να βγει από το σπίτι του.
Κάποιος μπορεί να ζει μόνος.
Κάποιος μπορεί να μην έχει οικονομική δυνατότητα, να χρησιμοποιεί συνεχώς κλιματισμό.
Κάποιος μπορεί να είναι ταυτόχρονα ηλικιωμένος, ανάπηρος και κοινωνικά απομονωμένος.
Η πολιτεία, η αυτοδιοίκηση και η κοινωνία, οφείλουν να βλέπουν αυτές τις διαφορές.
Γιατί η ίση μεταχείριση, δεν σημαίνει να προσφέρουμε ακριβώς το ίδιο σε όλους.
Σημαίνει να προσφέρουμε στον καθένα αυτό που χρειάζεται, για να είναι πραγματικά ασφαλής.
❤️ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ
Ο παρατεταμένος καύσωνας, μπορεί να αυξήσει την εξάντληση, το άγχος και την απομόνωση.
Για έναν άνθρωπο που ήδη αντιμετωπίζει καθημερινά εμπόδια, ακόμη και μια απλή έξοδος από το σπίτι, μπορεί να γίνει δυσκολότερη.
Γι’ αυτό, ας μην περιμένουμε να μας ζητήσει κάποιος βοήθεια.
Ας ρωτήσουμε εμείς.
Ας ενδιαφερθούμε.
Ας προσφέρουμε, χωρίς να προσβάλλουμε, χωρίς να υποτιμούμε, χωρίς να αντιμετωπίζουμε την αναπηρία ως αδυναμία.
🐾 ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΤΑ ΖΩΑ
Η ίδια λογική πρέπει να μας οδηγεί και απέναντι στα ζώα.
Ένα άτομο με αναπηρία, που έχει σκύλο, ή γάτα, μπορεί να χρειάζεται επιπλέον βοήθεια για τη φροντίδα του ζώου του, σε ακραίες θερμοκρασίες.
Αν γνωρίζουμε κάποιον που δυσκολεύεται, μπορούμε να προσφέρουμε πρακτική βοήθεια — πάντα με σεβασμό στη βούλησή του.
Γιατί η φροντίδα ενός ανθρώπου, συχνά σημαίνει και φροντίδα για το ζώο, που αποτελεί μέλος της ζωής του.
🌡️ ΣΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΟΡΑΤΟΣ
Αδέσποτα ζώα.
Ηλικιωμένοι.
Άστεγοι.
Άτομα με αναπηρία.
Παιδιά.
Άνθρωποι που ζουν μόνοι.
Όλοι εκείνοι που δυσκολεύονται περισσότερο, να προστατευθούν από τις ακραίες θερμοκρασίες.
Δεν πρέπει να γίνουν αόρατοι.
Ας κοιτάξουμε γύρω μας.
Ας δούμε ποιος χρειάζεται βοήθεια.
Ας αφήσουμε λίγο χώρο στην καθημερινότητά μας για την ανθρωπιά.
Γιατί ένας πολιτισμός, δεν κρίνεται από το πόσο δυνατοί, είναι οι δυνατοί.
Κρίνεται από το πόσο προστατευμένοι είναι οι πιο ευάλωτοι.
Και σε αυτόν τον καύσωνα, το μήνυμα πρέπει να είναι ένα:
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΝΟΣ.
ΚΑΝΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΑΟΡΑΤΟ.
ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΑΒΟΗΘΗΤΟ.
ΕΠΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ.
ΒΟΗΘΑΜΕ ΟΛΟΥΣ.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
