Η σιωπηλή εξόντωση των αδέσποτων και η ανάγκη άμεσης διαφάνειας στη διαχείριση δημοτικών κονδυλίων

Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΖΩΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η κατάσταση που επικρατεί σε πολλούς δήμους της χώρας, αναφορικά με τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων, δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με αοριστίες, επικοινωνιακές ανακοινώσεις και προσχηματικές «ευαισθησίες».

Η κοινωνία παρακολουθεί, καταγράφει και –κυρίως– αγανακτεί.

Η συστηματική υποβάθμιση της ζωής των αδέσποτων, σε συνδυασμό με την έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου στη διαχείριση των σχετικών κονδυλίων, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα, που δεν μπορεί να μείνει άλλο στο σκοτάδι.

Τα τελευταία χρόνια, επαναλαμβάνονται με ανησυχητική συχνότητα περιστατικά μαζικών δηλητηριάσεων, εξαφανίσεων και θανάτων αδέσποτων ζώων.

Ζώα που μέχρι χθες ζούσαν σε γειτονιές, σιτίζονταν από πολίτες και αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας, εντοπίζονται νεκρά, δηλητηριασμένα, ή απλώς «αγνοούνται».

Παράλληλα, οι επίσημες ανακοινώσεις περιορίζονται συνήθως σε γενικόλογες καταδίκες και υποσχέσεις για «έρευνες κατά αγνώστων», χωρίς ποτέ να προκύπτουν απτά αποτελέσματα, ή λογοδοσία.

Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι απλό αλλά αμείλικτο:

Πού καταλήγουν τα χρήματα που διατίθενται για τα αδέσποτα;

Οι δήμοι λαμβάνουν χρηματοδοτήσεις για:

Περισυλλογή και διαχείριση αδέσποτων ζώων.

Στειρώσεις και ιατρική περίθαλψη.

Σίτιση και φιλοξενία.

Δημιουργία και λειτουργία καταφυγίων.

Κι όμως, η εικόνα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που –θεωρητικά– χρηματοδοτούνται.

Αδέσποτα ανεμβολίαστα, αστειρωμένα ζώα, εγκαταλελειμμένα σε κακή κατάσταση, χωρίς καμία ουσιαστική φροντίδα.

Καταφύγια που είτε δεν λειτουργούν είτε υπολειτουργούν.

Συμβάσεις που δεν είναι εύκολα προσβάσιμες.

Διαδικασίες που στερούνται διαφάνειας.

Δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για «φιλοζωική πολιτική» όταν:

Δεν υπάρχουν δημόσια και επικαιροποιημένα στοιχεία για τον αριθμό των αδέσποτων.

Δεν δημοσιοποιούνται αναλυτικά τα κονδύλια και οι αποδέκτες τους.

Δεν υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος για την εφαρμογή των προγραμμάτων.

Δεν αποδίδονται ευθύνες για θανάτους, ή κακοποίηση.

Η κοινωνία δεν πείθεται πλέον από επικοινωνιακές διαχειρίσεις.

Οι πολίτες που φροντίζουν καθημερινά τα αδέσποτα, γνωρίζουν την πραγματικότητα.

Και η πραγματικότητα αυτή, δεν συμβαδίζει με τις «επίσημες εικόνες» που παρουσιάζονται.

Η αναφορά σε υποθέσεις οικονομικής κακοδιαχείρισης, όπως αυτές που κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας, δεν γίνεται τυχαία.

Όταν απουσιάζει η διαφάνεια, δημιουργείται εύλογα η υποψία, ότι δημόσιο χρήμα δεν αξιοποιείται προς όφελος των ζώων, αλλά ενδεχομένως κατευθύνεται αλλού.

Δεν ισχυριζόμαστε αυθαίρετα ενοχές.

Απαιτούμε όμως αποδείξεις αθωότητας, μέσα από πλήρη διαφάνεια.

Η σιωπή και η αδράνεια, ισοδυναμούν με συνενοχή.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Πλήρη δημοσιοποίηση όλων των οικονομικών στοιχείων.

Αναλυτικά ποσά που διατέθηκαν τα τελευταία χρόνια για τα αδέσποτα, ανά δήμο, ανά δράση και ανά ανάδοχο.

Δημόσια πρόσβαση σε συμβάσεις και αναθέσεις.

Κάθε σύμβαση που αφορά περισυλλογή, στείρωση, σίτιση και φιλοξενία, να είναι άμεσα διαθέσιμη στους πολίτες.

Ανεξάρτητο διαχειριστικό και οικονομικό έλεγχο.

Από αρμόδιους θεσμούς, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη και άλλες ελεγκτικές αρχές.

Ποινική διερεύνηση περιστατικών μαζικών δηλητηριάσεων.

Με την άμεση εμπλοκή της Ελληνικής Αστυνομίας και των εισαγγελικών αρχών.

Καταγραφή και δημόσια παρακολούθηση του πληθυσμού αδέσποτων.

Μέσω διαφανών, ψηφιακών μητρώων.

Λογοδοσία αιρετών και υπευθύνων.

Σε περιπτώσεις αποδεδειγμένης αμέλειας, ή κακοδιαχείρισης.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙ

Το ζήτημα των αδέσποτων δεν είναι «δευτερεύον».

Είναι δείκτης πολιτισμού, ευθύνης και διαχείρισης δημόσιου χρήματος.

Δεν αφορά μόνο τα ζώα.

Αφορά τη λειτουργία των θεσμών.

Η αγανάκτηση που εκφράζεται πλέον ανοιχτά , δεν είναι υπερβολή.

Είναι αποτέλεσμα χρόνιας συσσώρευσης περιστατικών, αδιαφάνειας και ατιμωρησίας.

Και αυτή η αγανάκτηση, δεν πρόκειται να εκτονωθεί με άλλες γενικόλογες δηλώσεις.

Αντίθετα, θα ενταθεί.

Οι πολίτες απαιτούν απαντήσεις.

Οι εθελοντές απαιτούν στήριξη και όχι υπονόμευση.

Τα ζώα απαιτούν –και δικαιούνται– προστασία.

ΚΑΛΕΣΜΑ

Καλούμε κάθε αρμόδιο φορέα, κάθε ελεγκτικό μηχανισμό και κάθε έντιμο λειτουργό, να αναλάβει τις ευθύνες του.

Να φωτίσει κάθε πτυχή της διαχείρισης των αδέσποτων.

Να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Καλούμε επίσης τους πολίτες:

Να καταγράφουν περιστατικά.

Να διεκδικούν πρόσβαση σε δημόσια στοιχεία.

Να μην αδιαφορούν.

Γιατί η αδιαφορία, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο ανθίζει η αυθαιρεσία.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η αλήθεια δεν μπορεί να μένει κρυφή επ’ αόριστον.

Όσο περισσότερο καθυστερεί η διαφάνεια, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η κοινωνική αντίδραση, όταν αυτή επιβληθεί.

Το ζήτημα δεν είναι αν θα αποκαλυφθεί η πραγματικότητα.

Το ζήτημα είναι πότε – και με ποιο κόστος.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1456456089825418&set=pb.100063831219584.-2207520000

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Please follow and like us:
error3
fb-share-icon0
Tweet 20
fb-share-icon20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *