Ο Echo δεν ήταν απλώς ένας σκύλος.
Δεν ήταν άλλο ένα αδέσποτο, θύμα της ανθρώπινης βαρβαρότητας, που θα περάσει στα ψιλά γράμματα της επικαιρότητας.
Ο Echo ήταν ένας εκπαιδευμένος σκύλος έρευνας, ένα ζώο που αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση στοιχείων, στην υποστήριξη ερευνών και στην υπηρεσία της αλήθειας.
Ένας σκύλος που συμμετείχε σε δύσκολες αποστολές, δίπλα σε ανθρώπους που προσπαθούν να ρίξουν φως σε σκοτεινές υποθέσεις.
Και σήμερα αυτό το ζώο είναι νεκρό.
Δηλητηριασμένο.
Βασανισμένο.
Εξοντωμένο με φόλα.
Και η κοινωνία οφείλει να αναρωτηθεί:
Ποιος φοβήθηκε τον Echo;
Ποιος ήθελε να τον βγάλει από τη μέση;
Ποιος θεώρησε ότι ένα ζώο που συμμετείχε σε έρευνες, μπορεί να πεθάνει αθόρυβα, χωρίς να υπάρξουν αντιδράσεις;
Η υπόθεση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα, από τη στιγμή που έχουν γίνει δημόσιες αναφορές, ότι ο Echo είχε συμβάλει στην ανεύρεση στοιχείων, που σχετίζονται με την τραγωδία των Τεμπών.
Μια υπόθεση που εξακολουθεί να συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία, να προκαλεί οργή, ερωτήματα και βαθιά δυσπιστία απέναντι σε θεσμούς και μηχανισμούς εξουσίας.
Και ξαφνικά, ένας σκύλος έρευνας, που είχε συνδεθεί με αυτή την υπόθεση, βρίσκεται νεκρός από φόλα.
Κάποιοι ίσως βιαστούν να μιλήσουν για «σύμπτωση».
Όμως, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να απαιτούν πλήρη διερεύνηση.
Έχουν δικαίωμα να ζητούν απαντήσεις.
Έχουν δικαίωμα να αρνούνται να αποδεχθούν τη σιωπή, ως κανονικότητα.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε μόνο για κακοποίηση ζώου.
Μιλάμε για ένα γεγονός, που γεννά σοβαρά κοινωνικά και ηθικά ερωτήματα.
Η δολοφονία του Echo δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν μία ακόμα υπόθεση φόλας, που θα ξεχαστεί σε λίγες ημέρες.
Δεν μπορεί να θαφτεί, κάτω από τη γνωστή ελληνική νοοτροπία της ατιμωρησίας.
Δεν μπορεί να περάσει χωρίς πολιτική, δικαστική και δημοσιογραφική διερεύνηση.
Απαιτούμε η υπόθεση να φτάσει μέχρι τη Βουλή.
Να κατατεθούν επίσημες ερωτήσεις.
Να ενημερωθούν οι αρμόδιες αρχές.
Να εξεταστούν όλα τα ενδεχόμενα.
Να διερευνηθούν οι συνθήκες θανάτου του Echo, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς φόβο απέναντι σε κανέναν.
Γιατί όταν ένα ζώο που συμμετείχε σε έρευνες πεθαίνει με αυτόν τον τρόπο, η κοινωνία δεν έχει την πολυτέλεια να αδιαφορεί.
Η σιωπή είναι συνενοχή.
Και εξίσου εκκωφαντική, είναι η στάση μεγάλου μέρους των ΜΜΕ.
Πού βρίσκονται οι τηλεοπτικές εκπομπές, που καθημερινά επικαλούνται την «ευαισθησία» και την «ανθρωπιά»;
Πού είναι οι δημοσιογραφικές έρευνες;
Πού είναι οι φωνές, που οφείλουν να απαιτούν διαφάνεια;
Αν ένας σκύλος έρευνας μπορεί να δηλητηριαστεί και η είδηση να χαθεί μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας, τότε έχουμε αποδεχθεί ως κοινωνία, ότι η βία μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα.
Η υπόθεση του Echo πρέπει να γίνει πρώτο θέμα.
Όχι μόνο για λόγους φιλοζωίας.
Αλλά γιατί αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας, της λογοδοσίας και της κοινωνικής ευθύνης.
Οι δολοφόνοι ζώων δεν είναι «γραφικοί».
Δεν είναι «περίεργοι γείτονες».
Είναι επικίνδυνα άτομα, με βαθιά αντικοινωνικά χαρακτηριστικά.
Η κοινωνία που ανέχεται τη βία απέναντι στα ζώα, αργά ή γρήγορα θα δει την ίδια βία να στρέφεται και απέναντι στους ανθρώπους.
Ο Echo δεν πέθανε μόνος του.
Πέθανε μέσα σε μια κοινωνία, που ακόμα επιτρέπει τις φόλες.
Μέσα σε ένα κράτος, που αποτυγχάνει να εντοπίσει και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους δράστες.
Μέσα σε μια πραγματικότητα, όπου η κακοποίηση ζώων, συχνά αντιμετωπίζεται σαν κάτι δευτερεύον.
Όμως τα ζώα δεν είναι αντικείμενα.
Δεν είναι αναλώσιμα.
Δεν είναι σιωπηλοί στόχοι, για αρρωστημένα μυαλά.
Ο Echo είχε όνομα.
Είχε αποστολή.
Είχε ψυχή.
Και τώρα έχει γίνει σύμβολο.
Σύμβολο αντίστασης, απέναντι στη βαρβαρότητα.
Σύμβολο, απέναντι στη σιωπή.
Σύμβολο, απέναντι στην αδιαφορία και στη συγκάλυψη.
Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αποφασίσει με ποια πλευρά είναι.
Με τη δικαιοσύνη, ή με τη σιωπή;
Με την αλήθεια, ή με τη συγκάλυψη;
Με τον πολιτισμό, ή με τη βαρβαρότητα;
Δεν ζητάμε χάρη.
Απαιτούμε δικαιοσύνη.
Απαιτούμε:
Πλήρη διερεύνηση της δηλητηρίασης του Echo.
Άμεση ενεργοποίηση των αρμόδιων εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών.
Δημοσιοποίηση των στοιχείων της έρευνας, όπου αυτό επιτρέπεται.
Παρέμβαση πολιτικών και θεσμικών φορέων.
Δημόσια πίεση από τα ΜΜΕ, ώστε να μη θαφτεί η υπόθεση.
Παραδειγματική τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών.
Ακόμα και εκπομπές, όπως το Φως στο Τούνελ, θα μπορούσαν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ανάδειξη της υπόθεσης.
Να φωτίσουν σκοτεινές πτυχές.
Να πιέσουν για απαντήσεις.
Να μετατρέψουν τη σιωπή, σε δημόσιο διάλογο.
Γιατί όταν ένα ζώο που υπηρέτησε την αλήθεια δολοφονείται, η κοινωνία έχει χρέος να μη σωπάσει.
Ο Echo δεν πρέπει να ξεχαστεί.
Και όσοι ευθύνονται — άμεσα ή έμμεσα — πρέπει να γνωρίζουν, ότι υπάρχουν ακόμα πολίτες που δεν φοβούνται να μιλήσουν.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ECHO
ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ
ΚΑΜΙΑ ΣΙΩΠΗ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Να διερευνηθεί άμεσα η δολοφονία του Echo
Το Πανελλαδικό Κίνημα Κατά της Κακοποίησης των Ζώων, εκφράζει την οργή και τη βαθιά ανησυχία του, για τη δηλητηρίαση και τον θάνατο του Echo, του εκπαιδευμένου σκύλου έρευνας, που συμμετείχε σε σημαντικές αποστολές αναζήτησης στοιχείων.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σοβαρότητα, λόγω των δημόσιων αναφορών, που συνδέουν τον Echo με έρευνες, γύρω από την τραγωδία των Τεμπών.
Ζητούμε:
Την άμεση και πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.
Την παρέμβαση των αρμόδιων εισαγγελικών αρχών.
Την ανάδειξη του θέματος από τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους.
Την τοποθέτηση πολιτικών και θεσμικών φορέων.
Την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.
Η δολοφονία ενός σκύλου έρευνας, δεν είναι ένα απλό περιστατικό κακοποίησης ζώου.
Είναι μια υπόθεση, που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη.
Καλούμε κάθε πολίτη, να μη μείνει αδιάφορος.
Η σιωπή προστατεύει τους ενόχους.
Η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
