Υπάρχουν άνθρωποι, που γίνονται γνωστοί για το ταλέντο τους και άνθρωποι που μένουν αξέχαστοι για τον χαρακτήρα τους.
Ο Sam Neill, ανήκει και στις δύο κατηγορίες.
Για εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο, θα είναι πάντα ο γενναίος Δρ. Άλαν Γκραντ, ο παλαιοντολόγος που στάθηκε απέναντι στους δεινόσαυρους, στις εμβληματικές ταινίες Jurassic Park.
Όμως, πίσω από τον διάσημο ηθοποιό, υπήρχε ένας άνθρωπος που αγαπούσε βαθιά τη ζωή, σε κάθε της μορφή.
Η αγάπη του για τα ζώα δεν ήταν μια εικόνα δημοσίων σχέσεων, ούτε μια περιστασιακή ευαισθησία για τις κάμερες.
Ήταν τρόπος ζωής.
Ήταν μια καθημερινή στάση σεβασμού, απέναντι στα πλάσματα με τα οποία μοιραζόμαστε τον ίδιο πλανήτη.
Όσοι έχουν παρακολουθήσει τις προσωπικές του αναρτήσεις, γνωρίζουν ότι η πραγματική του ευτυχία δεν βρισκόταν μόνο στα κινηματογραφικά πλατό, αλλά στο αγρόκτημά του στη Νέα Ζηλανδία.
Εκεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, περνούσε χρόνο με τα ζώα του, που ήταν μέλη της οικογένειάς του.
Δεν έκανε διακρίσεις.
Δεν αγαπούσε μόνο τους σκύλους και τις γάτες, όπως συνηθίζουν πολλοί.
Η αγκαλιά του χωρούσε πάπιες, γουρουνάκια, πρόβατα, βοοειδή, πουλερικά και κάθε ζωντανό πλάσμα, που είχε ανάγκη από φροντίδα και στοργή.
Ιδιαίτερα συγκινητική, ήταν η σχέση του με τα γουρουνάκια του.
Δεν τα αντιμετώπιζε ως παραγωγικά ζώα, ή ως αντικείμενα εκτροφής.
Τα αποκαλούσε με τα ονόματά τους, τους μιλούσε, τα χάιδευε και περνούσε χρόνο μαζί τους.
Μέσα από τις ιστορίες του, απέδειξε ότι τα γουρουνάκια είναι πανέξυπνα, κοινωνικά και γεμάτα συναίσθημα ζώα, που μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους.
Το ίδιο συνέβαινε και με τις αγαπημένες του πάπιες.
Πολλοί τις θεωρούν απλά πουλερικά.
Εκείνος όμως έβλεπε μοναδικές προσωπικότητες.
Παρατηρούσε τις συνήθειές τους, χαιρόταν την παρουσία τους και συχνά μοιραζόταν στιγμές της καθημερινότητάς τους, με χιούμορ και τρυφερότητα.
Ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας δίνει.
Η αξία ενός ζώου, δεν εξαρτάται από το είδος του.
Δεν υπάρχουν “σημαντικά” και “ασήμαντα” ζώα.
Δεν υπάρχουν ζώα που αξίζουν αγάπη και άλλα που αξίζουν μόνο εκμετάλλευση.
Κάθε ζωή έχει τη δική της αξία.
Ο Sam Neill, μας έδειξε ότι μπορεί κάποιος να είναι διάσημος χωρίς να χάσει την ανθρωπιά του.
Αντί να προβάλλει τον εαυτό του, προτιμούσε να μοιράζεται μικρές ιστορίες από την καθημερινότητα των ζώων του.
Μέσα από αυτές τις εικόνες, εκατομμύρια άνθρωποι χαμογέλασαν και ίσως είδαν για πρώτη φορά διαφορετικά ένα γουρουνάκι, ή μια πάπια.
Σε μια εποχή όπου τα κοινωνικά δίκτυα γεμίζουν με εντυπωσιακές εικόνες και υπερβολές, εκείνος επέλεγε την απλότητα.
Ένα περπάτημα στο χωράφι.
Μια πάπια που τον ακολουθούσε.
Ένα γουρουνάκι που ζητούσε χάδια.
Έναν σκύλο ξαπλωμένο δίπλα του.
Αυτές οι στιγμές, είχαν μεγαλύτερη δύναμη από χιλιάδες λόγια.
Γιατί μας θύμιζαν, ότι η ευτυχία βρίσκεται στις μικρές πράξεις καλοσύνης.
Η αγάπη προς τα ζώα, είναι δείγμα πολιτισμού.
Δεν είναι αδυναμία.
Δεν είναι υπερβολή.
Δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι ένδειξη μιας κοινωνίας, που σέβεται τη ζωή.
Ο Sam Neill, απέδειξε επίσης κάτι ακόμη.
Μπορεί κάποιος να πρωταγωνιστεί σε μία από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές σειρές όλων των εποχών, με γιγάντιους δεινόσαυρους και ταυτόχρονα να συγκινείται από μια μικρή πάπια, που περπατά δίπλα του.
Αυτό δεν είναι αντίφαση.
Είναι η απόδειξη, ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην ενσυναίσθηση.
Ο κόσμος σήμερα χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους σαν τον Sam Neill.
Ανθρώπους, που δεν μετρούν την αξία ενός ζώου, με βάση το οικονομικό του όφελος.
Ανθρώπους, που δεν βλέπουν τα ζώα ως αντικείμενα.
Ανθρώπους, που αναγνωρίζουν ότι ο πόνος, ο φόβος, η χαρά και η ανάγκη για ασφάλεια, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου.
Όλα τα ζώα αισθάνονται.
Όλα φοβούνται.
Όλα αγαπούν με τον δικό τους τρόπο.
Και όλα αξίζουν τον σεβασμό μας.
Ίσως γι’ αυτό ο Sam Neill αγαπήθηκε τόσο πολύ.
Όχι μόνο για τους ρόλους του, αλλά γιατί έδειχνε αυθεντικός.
Δεν προσπαθούσε να πείσει κανέναν ότι είναι φιλόζωος.
Απλώς ζούσε έτσι.
Η στάση του αποτελεί έμπνευση για όλους μας.
Μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο, όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με μικρές πράξεις καλοσύνης.
Με ένα μπολ νερό, για ένα διψασμένο ζώο.
Με μια υιοθεσία, αντί για αγορά.
Με την προστασία της άγριας ζωής.
Με τον σεβασμό προς κάθε πλάσμα που αναπνέει.
Ο πραγματικός πολιτισμός, δεν κρίνεται από τα κτίρια που χτίζουμε, ούτε από την τεχνολογία που αναπτύσσουμε.
Κρίνεται από τον τρόπο, με τον οποίο φερόμαστε στους πιο αδύναμους.
Και τα ζώα είναι η πιο αθώα φωνή αυτού του κόσμου.
Ο Sam Neill μας έδειξε, ότι μπορούμε να είμαστε επιτυχημένοι, χωρίς να χάσουμε την ευαισθησία μας.
Ότι μπορούμε να γελάμε με μια πάπια, να συγκινούμαστε με ένα γουρουνάκι και να βρίσκουμε γαλήνη στην παρουσία των ζώων.
Ας κρατήσουμε λοιπόν αυτό το παράδειγμα.
Όχι μόνο τον σπουδαίο ηθοποιό που χάρισε αξέχαστες ερμηνείες στον κινηματογράφο, αλλά και τον άνθρωπο που άνοιξε την καρδιά του σε κάθε μορφή ζωής.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι μεγαλύτεροι πρωταγωνιστές, δεν είναι μόνο εκείνοι που κατακτούν τη μεγάλη οθόνη.
Είναι εκείνοι που κατακτούν τις καρδιές μας, μέσα από την καλοσύνη, την ταπεινότητα και τον σεβασμό, προς κάθε ζωντανό πλάσμα.
Ο Sam Neill είναι ένας από αυτούς.
Και γι’ αυτό η αγάπη που δείχνει στα ζώα, αποτελεί μια σιωπηλή αλλά πανίσχυρη υπενθύμιση, ότι η συμπόνια είναι ίσως ο σημαντικότερος ρόλος που μπορεί να παίξει ένας άνθρωπος στη ζωή του.
Αποχαιρετούμε έναν σπουδαίο ηθοποιό, που σημάδεψε τον παγκόσμιο κινηματογράφο, αλλά και έναν άνθρωπο που απέδειξε έμπρακτα την αγάπη και τον σεβασμό του, προς όλα τα ζώα.
Το έργο, η ευγένεια και η ευαισθησία του, θα συνεχίσουν να εμπνέουν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή, όχι μόνο μέσα από τους αξέχαστους ρόλους του, αλλά και μέσα από το παράδειγμα ανθρωπιάς, που άφησε πίσω του.
Καλό σου ταξίδι, Sam Neill.
Η κληρονομιά σου θα ζει για πάντα στις καρδιές μας.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
