Σιωπηλή εξόντωση περιστεριών στους δήμους – Πού εξαφανίστηκαν χιλιάδες πουλιά;

Τι συμβαίνει τελικά με τα περιστέρια στις πόλεις της Ελλάδας;

Γιατί ολοένα και περισσότεροι πολίτες, εθελοντές και άνθρωποι που φρόντιζαν καθημερινά αποικίες περιστεριών, καταγγέλλουν ότι τα πουλιά εξαφανίζονται μαζικά μέσα σε λίγες ημέρες;

Και κυρίως:

Γιατί δεν υπάρχουν πουθενά νεκρά σώματα, τραυματισμένα πουλιά, ή ίχνη φυσικής θνησιμότητας;

Οι καταγγελίες πληθαίνουν από δεκάδες δήμους.

Άνθρωποι που για χρόνια τάιζαν συγκεκριμένα σμήνη σε πλατείες, πάρκα, πεζόδρομους και σταθμούς μεταφοράς, δηλώνουν ότι ξαφνικά τα περιστέρια «εξαφανίστηκαν από τη μία μέρα στην άλλη».

Όχι λίγα.

Ολόκληρες αποικίες.

Σημεία που επί δεκαετίες φιλοξενούσαν εκατοντάδες περιστέρια, σήμερα μοιάζουν νεκρές ζώνες.

Οι γνώριμες εικόνες χάθηκαν.

Οι φτερωτές παρουσίες που αποτελούσαν κομμάτι του αστικού τοπίου, εξαφανίστηκαν χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση, χωρίς ανακοινώσεις, χωρίς εξηγήσεις.

Οι φιλόζωοι που τα φρόντιζαν καθημερινά, μιλούν για οργανωμένες επιχειρήσεις εξόντωσης.

Και το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο, είναι ότι δεν βρίσκουν ούτε τα πτώματα των πουλιών.

Αν επρόκειτο για φυσική μείωση πληθυσμού, ασθένεια, ή μετακίνηση, θα υπήρχαν ίχνη.

Θα υπήρχαν νεκρά πουλιά σε δρόμους, ταράτσες, πάρκα, πεζοδρόμια.

Θα υπήρχαν τραυματισμένα περιστέρια, αποπροσανατολισμένα ζώα, εικόνες κατάρρευσης αποικιών.

Όμως, τίποτα από αυτά δεν εμφανίζεται.

Αντίθετα, καταγγέλλεται μια σχεδόν «αποστειρωμένη εξαφάνιση».

Κάτοικοι μιλούν για νυχτερινές επιχειρήσεις, για συνεργεία που εμφανίζονται αργά το βράδυ, για ειδικά οχήματα, για παγίδευση πουλιών, για ύποπτες τροφές και ουσίες.

Άλλοι αναφέρουν, ότι λίγες ημέρες πριν την εξαφάνιση των περιστεριών, είχαν προηγηθεί παράπονα καταστηματαρχών, ή “παρεμβάσεις εξωραϊσμού” από δημοτικές αρχές.

Σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν κατά καιρούς αποκαλυφθεί βίαιες πρακτικές διαχείρισης περιστεριών:

Δηλητηριάσεις, παγιδεύσεις, ασφυκτικοί εγκλεισμοί, ακόμα και μαζικές θανατώσεις, σε εγκαταστάσεις εκτός δημόσιας θέας.

Όλα αυτά βαφτίζονται συνήθως «διαχείριση πληθυσμού», ή «προστασία δημόσιας υγείας».

Όμως, εδώ γεννάται ένα τεράστιο ηθικό και νομικό ερώτημα:

Ποιος αποφάσισε ότι τα περιστέρια είναι αναλώσιμα;

Ποιος έδωσε το δικαίωμα σε οποιονδήποτε φορέα, να εξαφανίζει ζωντανά πλάσματα, επειδή θεωρούνται «ανεπιθύμητα», στην τουριστική εικόνα μιας πόλης;

Τα περιστέρια δεν είναι σκουπίδια.

Δεν είναι «βιολογικό πρόβλημα».

Είναι ζωντανά πλάσματα, που έμαθαν να επιβιώνουν δίπλα στον άνθρωπο, επειδή ο ίδιος ο άνθρωπος δημιούργησε τις συνθήκες του αστικού περιβάλλοντος.

Οι πόλεις δεν ανήκουν μόνο στις βιτρίνες, στα εμπορικά συμφέροντα και στις δήθεν «καθαρές εικόνες», που θέλουν να προβάλλουν οι δημοτικές αρχές.

Ανήκουν και στα ζώα.

Η συστηματική εξαφάνιση περιστεριών, δημιουργεί σοβαρές υπόνοιες για πρακτικές, που παραβιάζουν κάθε έννοια φιλοζωικής προστασίας και διαφάνειας.

Εάν όντως πραγματοποιούνται μαζικές συλλήψεις, ή εξοντώσεις, τότε οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν:

Ποιος δίνει τις εντολές;

Ποιοι εργολάβοι, ή εταιρείες εμπλέκονται;

Τι ακριβώς συμβαίνει στα ζώα, μετά τη συλλογή τους;

Υπάρχουν κτηνιατρικά πρωτόκολλα;

Υπάρχουν άδειες;

Υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία;

Πού καταλήγουν τα νεκρά ζώα;

Γιατί όλα γίνονται χωρίς δημόσια ενημέρωση;

Η σιωπή των αρμόδιων αρχών, προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη οργή και καχυποψία.

Οι άνθρωποι που φρόντιζαν αυτά τα πουλιά, δεν είναι «γραφικοί».

Είναι πολίτες με συνείδηση, που καθημερινά προσφέρουν τροφή, νερό και περίθαλψη, σε ζώα που το κράτος και οι δήμοι αγνοούν.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι, που βλέπουν πρώτοι τις αλλαγές, που γνωρίζουν τις αποικίες, που καταλαβαίνουν πότε κάτι αφύσικο συμβαίνει.

Και σήμερα, όλοι αυτοί λένε το ίδιο πράγμα:

«Τα περιστέρια εξαφανίζονται.»

Δεν μπορεί κάθε καταγγελία να αντιμετωπίζεται ως υπερβολή, ή θεωρία συνωμοσίας.

Όταν το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται σε διαφορετικές περιοχές, όταν εξαφανίζονται ολόκληρα σμήνη χωρίς εξήγηση, όταν οι πολίτες φοβούνται ότι διεξάγονται μαζικές θανατώσεις στο σκοτάδι, τότε οι αρμόδιοι οφείλουν να απαντήσουν δημόσια.

Η κοινωνία έχει κουραστεί από τη λογική της “αθόρυβης εκκαθάρισης” κάθε ζωικής παρουσίας, που θεωρείται ενοχλητική.

Σήμερα είναι τα περιστέρια.

Χθες ήταν τα αδέσποτα σκυλιά και οι γάτες.

Αύριο ποια ζώα θα θεωρηθούν ανεπιθύμητα για την «εικόνα» των πόλεων;

Οι πρακτικές εξαφάνισης ζώων πίσω από κλειστές πόρτες, δεν μπορούν να συνεχιστούν χωρίς έλεγχο.

Η διαφάνεια δεν είναι επιλογή.

Είναι υποχρέωση.

Απαιτούμε άμεσα:

Δημόσιες απαντήσεις από όλους τους δήμους, όπου καταγγέλλονται εξαφανίσεις περιστεριών.

Έλεγχο από εισαγγελικές και κτηνιατρικές αρχές.

Δημοσιοποίηση συμβάσεων με ιδιωτικές εταιρείες διαχείρισης ζώων, ή απεντομώσεων.

Έρευνα για πιθανές δηλητηριάσεις, ή παράνομες θανατώσεις.

Καταγραφή και προστασία των αστικών πληθυσμών πτηνών.

Τερματισμό κάθε μυστικής, ή βίαιης πρακτικής εξόντωσης.

Μια κοινωνία που συνηθίζει να εξαφανίζει αθόρυβα τα πιο αδύναμα πλάσματα, χάνει σταδιακά την ανθρωπιά της.

Τα περιστέρια μπορεί να μην έχουν φωνή.

Όμως οι άδειες πλατείες, οι σιωπηλές γωνιές των πόλεων και οι μαρτυρίες εκατοντάδων πολιτών, φωνάζουν από μόνες τους ότι κάτι σκοτεινό συμβαίνει.

Και μέχρι να δοθούν απαντήσεις, οι καταγγελίες αυτές δεν μπορούν ούτε να αγνοηθούν, ούτε να θαφτούν κάτω από τη σιωπή.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καταγγελίες για μαζικές εξαφανίσεις και πιθανές εξοντώσεις περιστεριών σε δήμους της χώρας

Σοβαρές καταγγελίες φτάνουν καθημερινά από πολίτες, εθελοντές και ανθρώπους, που φρόντιζαν επί χρόνια αστικά περιστέρια σε πλατείες, πάρκα και δημόσιους χώρους πολλών δήμων της χώρας.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ολόκληρες αποικίες περιστεριών έχουν εξαφανιστεί ξαφνικά μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, χωρίς να υπάρχουν ίχνη φυσικής θνησιμότητας, ή μετακίνησης των πτηνών.

Οι φιλόζωοι που τα τάιζαν καθημερινά, δηλώνουν ότι δεν εντοπίζουν ούτε τραυματισμένα ούτε νεκρά πουλιά, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα και έντονες υποψίες για οργανωμένες πρακτικές απομάκρυνσης, ή εξόντωσης.

Οι καταγγελίες αυτές δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με αδιαφορία, ή σιωπή.

Τα περιστέρια αποτελούν μέρος της αστικής ζωής και προστατεύονται από τη νομοθεσία περί κακοποίησης ζώων.

Οποιαδήποτε πρακτική βίαιης εξόντωσης, δηλητηρίασης, παγίδευσης, ή θανάτωσης, συνιστά πράξη που πρέπει να διερευνηθεί άμεσα από τις αρμόδιες αρχές.

Ζητούμε δημόσιες και ξεκάθαρες απαντήσεις, από όλους τους δήμους όπου καταγράφονται αντίστοιχα περιστατικά:

Έχουν πραγματοποιηθεί επιχειρήσεις απομάκρυνσης περιστεριών;

Υπάρχουν συνεργασίες με ιδιωτικές εταιρείες διαχείρισης πτηνών;

Ποια πρωτόκολλα ακολουθήθηκαν;

Πού κατέληξαν τα ζώα;

Υπάρχουν σχετικές άδειες και κτηνιατρικοί έλεγχοι;

Γιατί δεν υπήρξε καμία ενημέρωση προς τους πολίτες;

Η σιωπή και η αδιαφάνεια, ενισχύουν την ανησυχία της κοινωνίας.

Καμία πόλη δεν μπορεί να θεωρείται «καθαρή», όταν η εικόνα της βασίζεται στην εξαφάνιση ζωντανών πλασμάτων, από τους δρόμους και τις πλατείες της.

Οι πρακτικές μυστικής διαχείρισης ζώων, δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη κοινωνία.

Απαιτούμε:

Άμεση εισαγγελική διερεύνηση των καταγγελιών.

Ελέγχους από κτηνιατρικές υπηρεσίες και αρμόδιους φορείς.

Διαφάνεια σε κάθε διαδικασία διαχείρισης αστικών πτηνών.

Προστασία των ζώων και σεβασμό στη ζωή.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι συμβαίνει στις πόλεις τους.

Η εξαφάνιση χιλιάδων ζώων, δεν μπορεί να περνά στη σιωπή.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ