Δεν ήταν ατύχημα.
Ήταν έγκλημα κατά ανθρώπων και ζώων.
Έγκλημα με ευθύνες.
Με ονοματεπώνυμα.
Με αποφάσεις που δεν πάρθηκαν και προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν.
Για μήνες μας είπαν:
«Ανθρώπινο λάθος»
«Κακιά στιγμή»
«Θα αποδοθούν ευθύνες».
Και όμως — η σιωπή έγινε κανονικότητα.
Σήμερα ξεκινά η δίκη.
Όχι για να ξεχάσουμε.
Αλλά για να θυμηθούμε ποιοι φταίνε.
Για τους ανθρώπους που χάθηκαν.
Για τα ζώα που κάηκαν, εγκλωβίστηκαν, πέθαναν αβοήθητα.
Για όσους έμειναν πίσω και δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιοι.
Ζητάμε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Και αυτή τη φορά:
Δεν θα αφήσουμε κανέναν να κρυφτεί.
Δεν ξεχνάμε.
Δεν συγχωρούμε την αδιαφορία.
Δεν κάνουμε πίσω.
Η έναρξη της δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη, δεν είναι μια τυπική δικαστική διαδικασία.
Είναι μια ιστορική στιγμή ευθύνης.
Μια στιγμή που καλείται να απαντήσει όχι μόνο στο «τι συνέβη», αλλά κυρίως στο «ποιος φταίει» και «γιατί επιτράπηκε να συμβεί».
Δεν ήταν ατύχημα.
Δεν ήταν «κακιά στιγμή».
Δεν ήταν «ανθρώπινο λάθος» μεμονωμένο.
Ήταν ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα.
Ένα έγκλημα που γεννήθηκε μέσα από χρόνια αδιαφορίας, εγκατάλειψης υποδομών, υποβάθμισης της ασφάλειας, προειδοποιήσεων που αγνοήθηκαν και ευθυνών, που μετατέθηκαν από γραφείο σε γραφείο, μέχρι να χαθούν ανθρώπινες ζωές – και ζωές ζώων που βρέθηκαν εγκλωβισμένα, σε ένα σύστημα που δεν προστατεύει ούτε τα πιο στοιχειώδη.
Για μήνες, η κοινωνία έγινε μάρτυρας μιας οργανωμένης προσπάθειας συγκάλυψης.
Δηλώσεις χωρίς αντίκρισμα.
Υποσχέσεις χωρίς πράξεις.
Ευθύνες χωρίς πρόσωπα.
Και την ίδια στιγμή, οικογένειες θρηνούν.
Επιζώντες παλεύουν με το τραύμα.
Μια ολόκληρη χώρα, κουβαλά την οργή και την αδικία.
Η δίκη αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί σε τυπικές αποδόσεις ευθυνών.
Δεν μπορεί να εξαντληθεί σε «χαμηλόβαθμους υπεύθυνους».
Δεν μπορεί να γίνει ένα ακόμα κεφάλαιο λήθης.
Απαιτούμε:
Πλήρη διαλεύκανση της αλήθειας, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς πολιτικές ή διοικητικές ασπίδες.
Απόδοση ευθυνών με ονοματεπώνυμο, σε όλα τα επίπεδα – από την εκτέλεση έως τη λήψη αποφάσεων.
Δικαιοσύνη ουσιαστική.
Οχι συμβολική.
Όχι για να «κλείσει ο φάκελος», αλλά για να ανοίξει ένας δρόμος αλλαγής.
Σεβασμό στα θύματα, ανθρώπους και ζώα, που χάθηκαν χωρίς να φταίνε.
Δεν ξεχνάμε.
Δεν ξεχνάμε τις προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν.
Δεν ξεχνάμε τις καταγγελίες εργαζομένων που δεν εισακούστηκαν.
Δεν ξεχνάμε τις πολιτικές επιλογές που έθεσαν το κόστος πάνω από την ασφάλεια.
Δεν ξεχνάμε ότι κάποιοι γνώριζαν – και δεν έπραξαν.
Και κυρίως, δεν συγχωρούμε την αδιαφορία.
Γιατί η αδιαφορία σκοτώνει.
Σκοτώνει αθόρυβα, συστηματικά και χωρίς άμεσο θόρυβο — μέχρι να γίνει τραγωδία.
Και τότε, όλοι δηλώνουν «σοκαρισμένοι».
Όμως δεν πρόκειται για σοκ.
Πρόκειται για ευθύνη.
Η ευθύνη αυτή δεν είναι αφηρημένη.
Δεν είναι συλλογική, για να χαθεί μέσα στο πλήθος.
Έχει πρόσωπα.
Έχει αποφάσεις.
Έχει υπογραφές.
Και τώρα είναι η ώρα να ειπωθούν.
Η κοινωνία δεν ζητά εκδίκηση.
Ζητά δικαιοσύνη.
Ζητά να σταματήσει ο φαύλος κύκλος της ατιμωρησίας.
Ζητά να πάψει η ανθρώπινη ζωή – και κάθε ζωή – να αντιμετωπίζεται ως «παράπλευρη απώλεια».
Ζητά να υπάρξει ένα πραγματικό «ποτέ ξανά».
Γιατί το «ποτέ ξανά» δεν είναι σύνθημα.
Είναι υποχρέωση.
Υποχρέωση απέναντι στους νεκρούς.
Υποχρέωση απέναντι στους ζωντανούς.
Υποχρέωση απέναντι στις επόμενες γενιές.
📢 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: Έναρξη δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη – Απαίτηση για αλήθεια, ευθύνες και δικαιοσύνη
Η έναρξη της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή για την ελληνική κοινωνία και το κράτος δικαίου.
Δεν πρόκειται για μια απλή δικαστική διαδικασία, αλλά για μια δοκιμασία της ίδιας της Δημοκρατίας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας.
Το γεγονός που κόστισε τη ζωή σε δεκάδες ανθρώπους και οδήγησε στον θάνατο και την απώλεια ζώων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «ατύχημα».
Πρόκειται για ένα συμβάν με σαφείς, διαχρονικές και συστημικές ευθύνες.
Εδώ και μήνες, η κοινωνία παρακολουθεί με αγανάκτηση:
Την προσπάθεια υποβάθμισης των αιτιών.
Τη μετακύλιση ευθυνών.
Την έλλειψη ουσιαστικής λογοδοσίας.
Την απουσία άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων αποτροπής παρόμοιων τραγωδιών.
Η δίκη αυτή αποτελεί την ελάχιστη θεσμική απάντηση που οφείλει να δοθεί.
Ωστόσο, η πραγματική δικαιοσύνη δεν θα κριθεί μόνο στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά και στη βούληση της Πολιτείας να αναγνωρίσει, να αποδεχτεί και να διορθώσει τα βαθιά προβλήματα που οδήγησαν στο έγκλημα.
Καλούμε:
Τη Δικαιοσύνη να κινηθεί με πλήρη ανεξαρτησία, ταχύτητα και διαφάνεια.
Την Πολιτεία να σταματήσει κάθε μορφή συγκάλυψης και να συνεργαστεί ενεργά στην αποκάλυψη της αλήθειας.
Τα ΜΜΕ να επιτελέσουν τον ρόλο τους με υπευθυνότητα, χωρίς αποπροσανατολισμό ή εξωραϊσμό της πραγματικότητας.
Την κοινωνία των πολιτών να παραμείνει ενεργή, να μην επιτρέψει τη λήθη και να συνεχίσει να διεκδικεί.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα:
Δεν ξεχνάμε.
Δεν σιωπούμε.
Δεν αποδεχόμαστε την ατιμωρησία.
Απαιτούμε:
Να αποδοθούν ευθύνες σε όλα τα επίπεδα.
Να υπάρξουν θεσμικές αλλαγές, που θα εγγυώνται την ασφάλεια.
Να αναγνωριστεί η αξία κάθε ζωής – ανθρώπινης και μη.
Η μνήμη των θυμάτων δεν μπορεί να γίνει αριθμός.
Δεν μπορεί να γίνει τίτλος ειδήσεων που ξεχνιέται.
Είναι φωνή.
Και αυτή η φωνή ζητά δικαίωση.
Για τους ανθρώπους και τα ζώα που χάθηκαν.
Για όσους έμειναν πίσω και παλεύουν με την απώλεια.
Για μια κοινωνία που αξίζει να ζει με ασφάλεια, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Για να μην ξανασυμβεί.
Σταματήστε να το λέτε «ατύχημα».
Ήταν έγκλημα.
Και το ξέρετε.
Ήξεραν για τα προβλήματα.
Ήξεραν για τους κινδύνους.
Ήξεραν — και δεν έκαναν τίποτα.
Και όταν ήρθε η καταστροφή;
Έψαχναν λέξεις να κρυφτούν.
«Λάθος»
«Σύμπτωση»
«Τραγωδία»
Όχι.
Είναι η συνέπεια μιας χώρας, που έμαθε να ζει με την αδιαφορία.
Μιας διοίκησης, που παίζει με ζωές.
Μιας σιωπής που σκοτώνει.
Άνθρωποι και Ζώα εξαυλωθηκαν.
Και κάποιοι ακόμα δεν έχουν λογοδοτήσει.
Αυτό δεν είναι μόνο ντροπή.
Είναι συνεχιζόμενο έγκλημα.
Αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη — θα ξανασυμβεί.
Και τότε, το αίμα δεν θα είναι «ατυχία».
Θα είναι επιλογή.
Δεν ξεχνάμε.
Δεν συγχωρούμε.
Δεν θα σταματήσουμε.
#ΔενΗτανΑτυχημα #Τεμπη #ΚαμίαΣυγκάλυψη #Δικαιοσύνη
#Τεμπη #ΔενΗτανΑτυχημα #Δικαιοσύνη #ΠοτέΞανά
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
