ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Η κοινωνία παρακολουθεί πλέον ανοιχτά και χωρίς κανένα προσωπείο, την κανονικοποίηση της βίας απέναντι στα αδέσποτα ζώα.
Οι μάσκες πέφτουν.
Οι απειλές δεν ψιθυρίζονται πλέον σε σκοτεινά στενά, ή σε κλειστές παρέες.
Γράφονται δημόσια.
Δημοσιεύονται με θράσος.
Αναπαράγονται σαν κάτι “φυσιολογικό”.
Και το πιο σοκαριστικό;
Εκτοξεύονται από ανθρώπους που υπηρετούν σε δημόσιες δομές υγείας και οφείλουν –θεωρητικά– να προστατεύουν τη ζωή.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα που έχουν προκαλέσει οργή σε χιλιάδες πολίτες, γυναικολόγος του ΕΣΥ στις Σέρρες, προχώρησε δημόσια σε αναρτήσεις, όπου δήλωνε ότι “τακτοποιεί ήσυχα, γρήγορα, οριστικά, καθαρά” τα αδέσποτα ζώα που θεωρεί απειλή.
Δεν πρόκειται για “αστείο”.
Δεν πρόκειται για “υπερβολή της στιγμής”.
Δεν πρόκειται για “αγανάκτηση”.
Πρόκειται για δημόσια ρητορική βίας, απέναντι σε ανυπεράσπιστα πλάσματα.
Πρόκειται για ωμή επίδειξη επικίνδυνης νοοτροπίας.
Πρόκειται για φράσεις που, σε κάθε σοβαρή ευρωπαϊκή κοινωνία, θα είχαν ήδη σημάνει άμεση παρέμβαση θεσμών, εισαγγελικών αρχών και πειθαρχικών μηχανισμών.
Όταν ένας άνθρωπος, που φέρει την ιδιότητα του γιατρού, μιλά δημόσια για “οριστική τακτοποίηση” ζώων, το ζήτημα παύει να είναι προσωπική άποψη.
Μετατρέπεται σε κοινωνικό και ηθικό συναγερμό.
Οι πολίτες έχουν κουραστεί να ακούν συνεχώς το ίδιο αφήγημα:
Οτι τα αδέσποτα είναι το πρόβλημα.
Όχι.
Το πρόβλημα είναι η εγκατάλειψη.
Το πρόβλημα είναι η ατιμωρησία.
Το πρόβλημα είναι οι παράνομες γεννήσεις.
Το πρόβλημα είναι η απουσία ευζωίας.
Το πρόβλημα είναι οι δήμοι που αδρανούν.
Το πρόβλημα είναι όσοι κακοποιούν, δηλητηριάζουν και εξαφανίζουν ζώα, πίσω από κλειστές πόρτες.
Και το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων, είναι η κοινωνική ανοχή.
Γιατί κάθε φορά που μια δημόσια απειλή κατά αδέσποτων περνά χωρίς συνέπειες, στέλνεται ένα τρομακτικό μήνυμα:
Οτι η ζωή των ζώων δεν αξίζει τίποτα.
Ότι κάποιος μπορεί να “καθαρίζει” ζώα και να το δηλώνει δημόσια σαν κατόρθωμα.
Ότι η βία μπορεί να βαφτίζεται “προστασία της κοινωνίας”.
Η Ιστορία όμως έχει αποδείξει κάτι πολύ συγκεκριμένο:
Όποιος συνηθίζει στη βία απέναντι στους αδύναμους, αργά, ή γρήγορα τη μεταφέρει παντού.
Οι κοινωνίες που ανέχονται τη βαρβαρότητα απέναντι στα ζώα, δεν γίνονται πιο ασφαλείς.
Γίνονται πιο σκοτεινές.
Πιο επικίνδυνες.
Πιο απάνθρωπες.
Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνείς επιστημονικές έρευνες, συνδέουν επανειλημμένα την κακοποίηση ζώων με ευρύτερα μοτίβα αντικοινωνικής και βίαιης συμπεριφοράς.
Η βία δεν έχει διακόπτη.
Δεν περιορίζεται επιλεκτικά.
Εκπαιδεύει συνειδήσεις στην απανθρωποποίηση.
Σήμερα είναι τα αδέσποτα.
Αύριο ποιος;
Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τα ζώα.
Αφορά το ποιοι θέλουμε να είμαστε ως κοινωνία.
Θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η Ελλάδα σε τόπο, όπου δημόσιοι λειτουργοί μιλούν για “σιωπηλές τακτοποιήσεις” ζώων, χωρίς συνέπειες;
Θα συνηθίσουμε τις απειλές θανάτου, σαν κάτι καθημερινό;
Θα ανεχτούμε τη γλώσσα της εξόντωσης;
Η απάντηση πρέπει να είναι ξεκάθαρη:
ΟΧΙ.
Καλούμε:
Τον Ιατρικό Σύλλογο, να εξετάσει άμεσα τις δημόσιες τοποθετήσεις και να τοποθετηθεί θεσμικά.
Το Υπουργείο Υγείας να διερευνήσει, αν τέτοιες δηλώσεις συνάδουν με τον ρόλο λειτουργού δημόσιας υγείας.
Τις εισαγγελικές αρχές να εξετάσουν αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες.
Τις φιλοζωικές οργανώσεις να σταματήσουν τη σιωπή και τις “ίσες αποστάσεις”.
Τους πολίτες να μην προσπεράσουν άλλη μία υπόθεση, σαν “μια ανάρτηση στο διαδίκτυο”.
Γιατί κάπως έτσι ξεκινά η κανονικοποίηση της φρίκης:
Με λέξεις.
Με απειλές.
Με γελοιοποίηση της ζωής.
Με αποδοχή της βίας σαν “λύση”.
Και ας ειπωθεί επιτέλους μια μεγάλη αλήθεια:
Τα αδέσποτα δεν εμφανίστηκαν μόνα τους στους δρόμους.
Είναι τα ζώα που εγκατέλειψαν άνθρωποι.
Είναι τα ζώα, που πέταξαν “υπεύθυνοι ιδιοκτήτες”.
Είναι τα κουτάβια και τα γατάκια που γεννήθηκαν στην πίσω πόρτα της αυλής.
Είναι τα θύματα μιας κοινωνίας, που πρώτα δημιουργεί το πρόβλημα και μετά ζητά την εξόντωσή του.
Κι όμως, αντί να απαιτούμε:
Ευζωία και μόνο Ευζωία,
Αυστηρούς ελέγχους,
Βαριά πρόστιμα εγκατάλειψης,
Πραγματικά καταφύγια- sanctuaries,
Διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων,
Εκπαιδευτικά προγράμματα φιλοζωίας,
Βλέπουμε να αναπαράγεται η λογική του “ξεφορτωθείτε τα”.
Αυτή η λογική δεν είναι πολιτισμός.
Είναι κοινωνική σήψη.
Και όσοι σήμερα χειροκροτούν τέτοιες δηλώσεις, πρέπει να γνωρίζουν κάτι πολύ σοβαρό:
Η ανοχή στη βία, γεννά περισσότερη βία.
Καμία κοινωνία δεν έγινε καλύτερη, σκοτώνοντας τα πιο αδύναμα πλάσματά της.
Το φιλοζωικό κίνημα, οι ενεργοί πολίτες και όσοι ακόμη διατηρούν συνείδηση, δεν πρόκειται να σωπάσουν.
Δεν θα επιτρέψουμε να παρουσιαστεί η εξόντωση, ως “ρεαλισμός”.
Δεν θα επιτρέψουμε να βαφτίζεται “ευθύνη”, η βαρβαρότητα.
Η Ελλάδα του 2026 δεν μπορεί να επιστρέψει στη σκοτεινή εποχή των δηλητηριασμένων ζώων, των εξαφανίσεων και των “ήσυχων διευθετήσεων”.
Κάθε πολίτης έχει πλέον ευθύνη.
Να καταγγέλλει.
Να παρεμβαίνει.
Να απαιτεί δικαιοσύνη.
Να μην συνηθίζει το τέρας.
Γιατί όταν μια κοινωνία παύει να υπερασπίζεται τους ανυπεράσπιστους, αρχίζει να χάνει την ίδια της την ανθρωπιά.
Και η σιωπή απέναντι στη βία είναι συνενοχή.
#ΟχιΣτηνΚακοποίηση
#ΔικαιοσύνηΓιαΤαΑδέσποτα
#StopAnimalCruelty
#ΚαμίαΑνοχή
#ΦωνήΓιαΤαΖώα
#ΟΧΙΣτηΒαρβαρότητα
#ProtectStrays
#JusticeForAnimals
#ΕλλάδαΧωρίςΒία
#ΤαΖώαΔενΕίναιΣκουπίδια
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
