Σε μια χώρα όπου η κακοποίηση των ζώων συνεχίζει να αντιμετωπίζεται είτε με αδιαφορία, είτε με επιλεκτική «ευαισθησία», παρακολουθούμε ένα ακόμη πιο ανησυχητικό φαινόμενο:
Τη συστηματική εργαλειοποίηση των ζώων για κομματικά, ψηφοθηρικά και προσωπικά συμφέροντα.
Τα ζώα δεν έχουν φωνή.
Και ακριβώς γι’ αυτό γίνονται το πιο εύκολο θύμα — όχι μόνο της βίας, αλλά και της εκμετάλλευσης από εκείνους που παριστάνουν τους «σωτήρες».
Δηλώνουμε ξεκάθαρα:
Τα ζώα δεν ανήκουν σε κανέναν.
Δεν έχουν πολιτική ταυτότητα.
Δεν είναι εργαλεία για δημόσιες σχέσεις, για φωτογραφίες, για likes και για χτίσιμο καριέρας.
Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει.
Βλέπουμε «φιλοζωικές» παρουσίες, να εμφανίζονται επιλεκτικά μπροστά στις κάμερες.
Να στήνονται δίπλα σε εξαθλιωμένα ζώα, όχι για να τα σώσουν, αλλά για να χτίσουν προσωπικό προφίλ.
Να εξαφανίζονται την επόμενη μέρα, αφήνοντας πίσω τους τα ίδια ζώα, στην ίδια, ή και χειρότερη κατάσταση.
Βλέπουμε πολιτικούς να θυμούνται τα ζώα λίγο πριν τις εκλογές.
Να υπόσχονται «μέτρα», «προγράμματα», «ευαισθησία».
Και μόλις κλείσουν οι κάλπες, να επιστρέφουν στη γνώριμη σιωπή.
Στη συγκάλυψη.
Στην αδράνεια.
Βλέπουμε δήμους να διαχειρίζονται τεράστια κονδύλια «για τα αδέσποτα», χωρίς διαφάνεια, χωρίς λογοδοσία, χωρίς αποτέλεσμα.
Ζώα να εξαφανίζονται.
Ζώα να πεθαίνουν.
Ζώα να κακοποιούνται.
Και οι υπεύθυνοι να παραμένουν στο απυρόβλητο.
Και μέσα σε όλα αυτά, ξεπροβάλλει μια όχι τόσο νέα κατηγορία:
Οι «επαγγελματίες της φιλοζωίας».
Άτομα και ομάδες που μετατρέπουν τον πόνο των ζώων σε προσωπικό κεφάλαιο.
Που εμπορεύονται τη συμπόνια.
Που χρησιμοποιούν τον ακτιβισμό, ως σκαλοπάτι για επιρροή, χρήμα, ή πολιτική ένταξη.
Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι απλώς ανήθικη.
Είναι επικίνδυνη.
Γιατί αποπροσανατολίζει την κοινωνία.
Γιατί δημιουργεί ψευδαισθήσεις δράσης, εκεί που υπάρχει αδράνεια.
Γιατί καλύπτει ευθύνες και συγκαλύπτει εγκλήματα.
Όταν η φιλοζωία γίνεται εργαλείο, παύει να είναι φιλοζωία.
Δεν θα σιωπήσουμε.
Καταγγέλλουμε ανοιχτά κάθε μορφή εκμετάλλευσης των ζώων — είτε αυτή εκδηλώνεται με τη μορφή της άμεσης κακοποίησης, είτε με τη μορφή της πολιτικής, ή επικοινωνιακής εκμετάλλευσης.
Καταγγέλλουμε τους μηχανισμούς, που επιτρέπουν σε ανεύθυνους φορείς να διαχειρίζονται ζωές, σαν να είναι αριθμοί σε προϋπολογισμούς.
Καταγγέλλουμε τη σιωπή εκείνων που γνωρίζουν και δεν μιλούν.
Και προειδοποιούμε:
Η κοινωνία αρχίζει να βλέπει.
Οι πολίτες αρχίζουν να καταλαβαίνουν.
Η ανοχή τελειώνει.
Δεν ζητάμε άλλες δηλώσεις.
Δεν ανεχόμαστε άλλες υποσχέσεις.
Απαιτούμε:
Πλήρη διαφάνεια στη διαχείριση κονδυλίων για τα ζώα.
Δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία από δήμους και αρμόδιους φορείς.
Άμεση διερεύνηση καταγγελιών, για εξαφανίσεις και θανάτους ζώων.
Νομικές συνέπειες, για όσους εκμεταλλεύονται, ή κακοποιούν ζώα — σε οποιοδήποτε επίπεδο.
Τερματισμό της χρήσης των ζώων ως εργαλείο πολιτικής, ή προσωπικής προβολής.
Τα ζώα δεν είναι περιουσία.
Δεν είναι εικόνα.
Δεν είναι περιεχόμενο.
Είναι ζωές που υποφέρουν.
Και αυτή η κοινωνία έχει αποτύχει να τις προστατεύσει.
Όσοι τα χρησιμοποιούν για να χτίσουν καριέρες, να κερδίσουν ψήφους, ή να εξασφαλίσουν επιρροή, δεν διαφέρουν ουσιαστικά από εκείνους που τα κακοποιούν άμεσα.
Η μορφή αλλάζει.
Η ουσία παραμένει:
Εκμετάλλευση.
Και η εκμετάλλευση δεν θα γίνει αποδεκτή.
Δεν θα επιτρέψουμε άλλο να μιλάτε στο όνομα των ζώων, ενώ στην πραγματικότητα μιλάτε για τον εαυτό σας.
Δεν θα επιτρέψουμε άλλο να κρύβεστε πίσω από λέξεις όπως «φιλοζωία», «ευαισθησία» και «προσφορά», ενώ οι πράξεις σας αποδεικνύουν το αντίθετο.
Η εποχή της σιωπής τελείωσε.
Από εδώ και πέρα, κάθε πράξη θα καταγράφεται.
Κάθε ευθύνη θα αποδίδεται.
Κάθε προσπάθεια εκμετάλλευσης, θα αποκαλύπτεται.
Γιατί τα ζώα δεν έχουν φωνή.
Αλλά έχουν πλέον ανθρώπους, που δεν φοβούνται να μιλήσουν.
Και αυτή τη φορά, δεν θα κάνουμε πίσω.
Τα ζώα δεν έχουν χρώμα.
Δεν ανήκουν σε κόμματα, ούτε σε παρατάξεις.
Δεν είναι εργαλεία για ψηφοθηρία, ούτε μέσα προσωπικής προβολής.
Δεν υπάρχουν για να εξυπηρετούν πολιτικά συμφέροντα, ή καριέρες «επαγγελματιών» της δήθεν “φιλοζωίας”.
Η προστασία τους, δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα.
Είναι ευθύνη.
Και η ευθύνη δεν μοιράζεται επιλεκτικά, ούτε φοριέται σαν προσωρινή ταμπέλα, όταν συμφέρει.
Όποιος χρησιμοποιεί τον πόνο των ζώων για να χτίσει εικόνα, δεν τα υπηρετεί.
Τα εκμεταλλεύεται.
Και αυτή η εκμετάλλευση, είναι εξίσου καταδικαστέα με την ίδια την κακοποίηση.
Τα ζώα δεν ζητούν λόγια.
Ζητούν πράξεις.
Και κυρίως:
Ζητούν ανθρώπους χωρίς ιδιοτέλεια.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
