ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: ΝΕΟΣ ΜΗΝΑΣ, ΙΔΙΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ – Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΖΩΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Σεπτέμβρης σηματοδοτεί την επιστροφή στην καθημερινότητα.

Τα σχολεία ανοίγουν, οι άνθρωποι επιστρέφουν στις εργασίες και στις υποχρεώσεις τους και η κοινωνία προσπαθεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς της.

Όμως, πίσω από αυτή την εικόνα της «κανονικότητας», εξακολουθεί να υπάρχει μια πραγματικότητα, που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοούμε.

Μια πραγματικότητα ανθρώπων, που ζουν με τον φόβο, παιδιών που μεγαλώνουν μέσα στη βία, ηλικιωμένων που παραμελούνται, ανθρώπων που κακοποιούνται και σιωπούν επειδή φοβούνται, ντρέπονται, ή αισθάνονται ότι κανείς δεν θα τους προστατεύσει.

Και την ίδια στιγμή, χιλιάδες ζώα εξακολουθούν να βιώνουν εγκατάλειψη, αμέλεια, βασανισμό και κάθε μορφή κακοποίησης.

Ζώα δεμένα για ολόκληρη τη ζωή τους, χωρίς τις στοιχειώδεις συνθήκες ευζωίας.

Ζώα που εγκαταλείπονται, όταν γίνουν «βάρος».

Ζώα που χρησιμοποιούνται, κακοποιούνται και αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα.

Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν νόμοι.

Το ερώτημα είναι αν εφαρμόζονται.

Το ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, υπογραμμίζει ότι η ύπαρξη ενός θεσμικού πλαισίου, δεν αρκεί από μόνη της.

Η πραγματική προστασία, κρίνεται στην πράξη.

Κρίνεται, όταν ένας πολίτης καταγγέλλει ένα περιστατικό και περιμένει άμεση ανταπόκριση.

Κρίνεται, όταν ένα κακοποιημένο ζώο χρειάζεται άμεση απομάκρυνση από το περιβάλλον όπου υποφέρει.

Κρίνεται, όταν ένα παιδί, ή ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε κίνδυνο, ζητά βοήθεια.

Κρίνεται, από την ταχύτητα της παρέμβασης, την αποτελεσματικότητα των ελέγχων, την προστασία των θυμάτων και, τελικά, από τη λογοδοσία εκείνων που παραβιάζουν τον νόμο.

Δεν μπορεί η προστασία να εξαρτάται από την τύχη, την ευαισθησία ενός μεμονωμένου ανθρώπου, ή από το αν ένα περιστατικό θα γίνει viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η προστασία πρέπει να είναι δικαίωμα και όχι εξαίρεση.

Η κοινωνία έχει ευθύνη

Δεν είναι μόνο ευθύνη της Πολιτείας.

Είναι και δική μας ευθύνη, να μη γυρίζουμε το βλέμμα.

Να μη λέμε, «δεν είναι δική μου δουλειά».

Να μη θεωρούμε φυσιολογικό τον πόνο, επειδή συμβαίνει πίσω από μια κλειστή πόρτα, ή σε μια αυλή, λίγα μέτρα μακριά μας.

Η καταγγελία μπορεί να γίνει η διαφορά, ανάμεσα στη συνέχιση της κακοποίησης και στη σωτηρία μιας ζωής.

Η αδιαφορία, αφήνει τον θύτη να συνεχίζει.

Η δράση, μπορεί να προστατεύσει το θύμα.

Άνθρωποι και ζώα, αξίζουν προστασία

Για εμάς, ο σεβασμός στη ζωή, δεν έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Η βία, δεν γίνεται λιγότερο σοβαρή επειδή το θύμα δεν μπορεί να μιλήσει.

Ένα ζώο που υποφέρει δεν είναι «ένα ακόμη περιστατικό».

Είναι μια ζωή.

Ένας άνθρωπος που φοβάται, δεν είναι «μια οικογενειακή υπόθεση».

Είναι ένας άνθρωπος, που χρειάζεται προστασία.

Ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στη βία, δεν είναι «πρόβλημα μιας οικογένειας».

Είναι ευθύνη ολόκληρης της κοινωνίας.

Ο Σεπτέμβρης, πρέπει να γίνει μήνας ευθύνης και δράσης

Το Κίνημά μας καλεί τους πολίτες να αναγνωρίζουν τα σημάδια της κακοποίησης, να μη σιωπούν, να καταγγέλλουν τα περιστατικά στις αρμόδιες Αρχές και να στέκονται δίπλα στα θύματα.

Καλεί ταυτόχρονα την Πολιτεία και όλους τους αρμόδιους φορείς, να ενισχύσουν την πρόληψη, τους ελέγχους, την άμεση παρέμβαση και την ουσιαστική εφαρμογή της νομοθεσίας.

Δεν ζητάμε άλλες διακηρύξεις.

Ζητάμε πράξεις.

Δεν ζητάμε να θυμόμαστε την κακοποίηση, μόνο όταν προκαλεί δημόσια κατακραυγή.

Ζητάμε μόνιμη προστασία.

Δεν ζητάμε να συγκινούμαστε, μόνο όταν βλέπουμε τις εικόνες ενός θύματος.

Ζητάμε να προλαβαίνουμε τον πόνο, πριν γίνει εικόνα.

Ο Σεπτέμβρης, ας μην είναι απλώς ένας ακόμη μήνας στο ημερολόγιο.

Ας γίνει η αρχή μιας κοινωνίας, που δεν ανέχεται τη βία, δεν δικαιολογεί την κακοποίηση και δεν εγκαταλείπει τα θύματα.

Γιατί η σιωπή δεν προστατεύει.

Η αδιαφορία δεν σώζει.

Η δράση προστατεύει.

Και αυτόν τον Σεπτέμβρη, ας αποφασίσουμε όλοι ότι δεν θα κοιτάξουμε αλλού.

Για κάθε άνθρωπο που φοβάται.

Για κάθε παιδί που χρειάζεται προστασία.

Για κάθε ηλικιωμένο που έχει ξεχαστεί.

Για κάθε ζώο που περιμένει να το σώσουν.

Η ζωή δεν χρειάζεται απλώς να υπάρχει.

Χρειάζεται να προστατεύεται.

Η φωνή τους… δύναμή μας.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Αυτόν τον Σεπτέμβρη δεν ζητάμε συμπόνια, μόνο για λίγες ημέρες.

Ζητάμε μια κοινωνία, που δεν θα ανέχεται ούτε μία κραυγή πόνου — είτε προέρχεται από άνθρωπο, είτε από ζώο.

Θα είμαστε παρόντες σε κάθε καταγγελία, σε κάθε διάσωση, σε κάθε μάχη για δικαιοσύνη.

Γιατί η σιωπή, προστατεύει μόνο τον θύτη.

Ο Σεπτέμβρης, ας γίνει η αρχή μιας Ελλάδας που δεν γυρίζει το βλέμμα αλλού.

Μιας Ελλάδας, όπου η ζωή, κάθε ζωή, έχει αξία.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ