Από μία μεγάλη καταστροφή, μία κοινωνία ανθρώπων και ζωων, να βρει τον δρόμο της, να βγει έξω από τα σκοτάδια της;
Να βγει εξω στο φως, μετά από ένα σκοτεινό και αφιλόξενο δάσος;
Ένας τρόπος γιά τον ευφυή άνθρωπο, είναι ο σχεδιασμός.
Αυτό που πολλοί αυτόκλιτοι “ειδικοί”, κυρίως πολιτικο-ζωα-φιλοι, με περηφάνεια και αυτοπεποίθεση δηλώνουν τα σχέδιά τους και γίνονται θέμα συζήτησης.
Μέσα σε μία σαβάνα, σε ένα βουνό, στο κάθε δάσος, μία αγέλη, ή ένα κοπάδι δεν έχει κάποιο σχέδιο.
Ύστερα από μία μεγάλη καταστροφή, όπως μια πυρκαγιά, τα ζώα που θα επιζήσουν, όπως και η υπόλοιπη φύση, αν ο άνθρωπος τα αφήσει, θα πάρουν τον “δρόμο” τους.
Όλα μαζί θα αναγεννηθούν.
Χωρίς παζάρια, χωρίς όρους μεταξύ τους.
Ίσως τα δεδομένα να αλλάζουν τότε, αλλά η φυσική συμμετοχή όλων, γίνεται ένα εργαλείο ζωής και αναγέννησής τους.
Στην φυσική αγέλη, στην κρίσιμη στιγμή, ο ηγέτης πάει μπροστά να βρει έξοδο για όλους από την πυρκαγιά.
Αυτό περιμένουν οι πολλοί άνθρωποι από τον δικό τους ηγέτη.
Αλλά στην ως συνήθως περίπτωση, οι ηγέτες έχουν μόνο σχέδια για κάποια σωτηρία, που η πλειοψηφία ακόμη δεν συνειδητοποιεί πως είναι στα χέρια τους, αν δράσει η κοινότητα με φυσικό τρόπο.
Τα ζώα δεν έχουν σχέδιο δράσης, εργασίας, ανάπτυξης και άλλα παρόμοια.
Όμως, για όσα δεν αφανίστηκαν από τον Άνθρωπο, ζούσαν, ζουν και θα ζουν και μετά από Αυτόν.
Εκτός κι αν αφήσουμε αυτά να μας δείξουν τον τρόπο επιβίωσης και αρμονικής συνύπαρξης για τις μεταξύ μας σχέσεις των ανθρώπων.
Όπως συμβαίνει και από τούς “Ανθρώπους της Γης”.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
