Με μεγάλη προβολή, χαμόγελα, φωτογραφίες, δωράκια και έναν «τετράποδο ήρωα», η Ειδική Γραμματεία Προστασίας των Ζώων ετοιμάζεται να εμφανιστεί στη φετινή ΔΕΘ.
Μόνο που υπάρχει ένα ερώτημα που δεν χωράει ούτε σε περίπτερο, ούτε σε επικοινωνιακή καμπάνια:
Ποιος προστατεύει πραγματικά τα ζώα, όταν αυτά γίνονται συντρίμμια ενός συστήματος, που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε για να τα προστατεύει;
Γιατί η προστασία των ζώων, δεν είναι φωτογραφία με έναν μασκότ σκύλο.
Δεν είναι ένα παιδικό βιβλίο.
Δεν είναι δωράκια και χαμόγελα, μπροστά στις κάμερες.
Είναι καθημερινή ευθύνη.
Είναι έλεγχος.
Είναι λογοδοσία.
Είναι δράση, όταν ένα ζώο υποφέρει, εγκαταλείπεται, κακοποιείται, ή πεθαίνει.
Και όταν η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά αδέσποτα και δεσποζόμενα ζώα, απέχει τόσο πολύ από την εικόνα της «Γενιάς της Καλοσύνης», τότε η επικοινωνία δεν μπορεί να υποκαθιστά το έργο.
Η παρουσία στη ΔΕΘ, σε μια περίοδο που η κοινωνία καλείται να δει ένα χαριτωμένο πρόσωπο της προστασίας των ζώων, δημιουργεί εύλογα την εντύπωση μιας επικοινωνιακής και πολιτικής βιτρίνας.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία:
Δεν χρειαζόμαστε άλλους ήρωες από χαρτόνι.
Χρειαζόμαστε θεσμούς, που να προστατεύουν πραγματικά τα ζώα.
Γιατί ένα κράτος που μιλά για υπευθυνότητα απέναντι στα ζώα, οφείλει πρώτα να δείχνει τη δική του υπευθυνότητα.
Και όταν πίσω από τα περίπτερα, τα συνθήματα και τις φωτογραφίες, υπάρχουν ζώα που παραμένουν αβοήθητα, τότε έχουμε κάθε δικαίωμα να ρωτάμε:
Πόσο κοστίζει η βιτρίνα και πόσο κοστίζει η πραγματική προστασία;
Και κάτι ακόμη:
Η χορηγική συμμετοχή της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στην κατασκευή του «Φύλαξ», αναφέρεται με υπερηφάνεια στην ίδια την ανακοίνωση.
Εμείς, όμως, θα θέλαμε να βλέπουμε την ίδια αποφασιστικότητα να επενδύεται στην ουσία της προστασίας των ζώων και όχι μόνο στην εικόνα της.
Γιατί τα ζώα, δεν χρειάζονται έναν «Φύλακα» για να φωτογραφίζονται μαζί του.
Χρειάζονται πραγματικούς φύλακες.
Και πάνω απ’ όλα, χρειάζονται ένα σύστημα που να μην τα αφήνει πίσω.
🐾
Η προστασία των ζώων, δεν είναι περίπτερο στη ΔΕΘ.
Είναι καθημερινή πράξη.
Και επειδή κάποιοι ίσως αναρωτηθούν γιατί επιμένουμε τόσο στη λογοδοσία, υπάρχει και μια συγκεκριμένη υπόθεση που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε.
Η υπόθεση του ECHO.
Μια υπόθεση, για την οποία η Anubis K9 έχει καταγγείλει επανειλημμένα όσα συνέβησαν και για την οποία, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε δει την ουσιαστική θεσμική αντίδραση που θα περιμέναμε, από έναν μηχανισμό που έχει ως αποστολή την προστασία των ζώων.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αντίφαση.
Όταν υπάρχει μια πραγματική υπόθεση που απαιτεί διερεύνηση, απαντήσεις και λογοδοσία, δεν αρκεί η σιωπή.
Δεν αρκεί να μην γίνεται τίποτα.
Δεν αρκεί να περιμένουν οι άνθρωποι που αγωνίζονται για την αλήθεια.
Για τον ECHO δεν χρειαζόμαστε άλλες φωτογραφίες.
Χρειαζόμαστε απαντήσεις.
Η Anubis K9, στάθηκε απέναντι στην υπόθεση και ζήτησε να φωτιστεί η αλήθεια.
Το ερώτημα είναι:
Πού ήταν και πού είναι οι θεσμοί, που υποτίθεται ότι υπάρχουν, για να προστατεύουν τα ζώα;
Γιατί η προστασία δεν αποδεικνύεται, όταν ένα κράτος βρίσκεται κάτω από τα φώτα της ΔΕΘ.
Αποδεικνύεται, όταν ένα ζώο χρειάζεται δικαιοσύνη και κάποιος θεσμός αποφασίζει να μην το αφήσει στη σιωπή.
Και ο ECHO αξίζει αυτή την απάντηση.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
0
20
20
