Η προτεινόμενη τροπολογία για τους Δήμους, αποτελεί θεσμική νομιμοποίηση της εγκατάλειψης και της κακοποίησης των αδέσποτων ζώων.
Το Πανελλαδικό Κίνημα Κατά της Κακοποίησης των Ζώων, καταγγέλλει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την προτεινόμενη τροπολογία, που επιχειρεί να απαλλάξει Δημάρχους, Αντιδημάρχους, Περιφερειάρχες και αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες από ποινικές ευθύνες, που προκύπτουν από παραλείψεις, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων.
Πρόκειται για μια διάταξη, που δεν προστατεύει τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως ισχυρίζονται οι εμπνευστές της.
Αντιθέτως, προστατεύει την αδιαφορία, την ανικανότητα και την εγκατάλειψη ευθυνών.
Αποτελεί μια πρωτοφανή προσπάθεια θεσμοθέτησης της ατιμωρησίας και συνιστά ευθεία επίθεση, απέναντι σε κάθε έννοια δικαιοσύνης, ισονομίας και προστασίας των ζώων.
Για χρόνια οι πολίτες παρακολουθούν αδέσποτα ζώα να πεθαίνουν από πείνα, δίψα, ασθένειες και κακοποιήσεις.
Παρακολουθούν δημοτικές αρχές, να αδιαφορούν για τις υποχρεώσεις τους, να μην διαθέτουν επαρκείς δομές, να μην εφαρμόζουν προγράμματα στειρώσεων, να μην περισυλλέγουν τραυματισμένα ζώα και να μην εξασφαλίζουν στοιχειώδεις συνθήκες ευζωίας.
Όταν όμως οι παραλείψεις αυτές οδηγούν σε θανάτους ζώων, ή σε σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια, η ύπαρξη ποινικών ευθυνών, λειτουργεί ως το τελευταίο ανάχωμα, απέναντι στην πλήρη αυθαιρεσία.
Η προτεινόμενη τροπολογία, επιχειρεί να γκρεμίσει και αυτό το τελευταίο ανάχωμα.
Με μια μόνο νομοθετική παρέμβαση, το κράτος στέλνει το μήνυμα, ότι η παράλειψη καθήκοντος απέναντι στα ζώα, δεν αποτελεί πλέον σοβαρό αδίκημα.
Ότι ένας αιρετός μπορεί να αδιαφορεί, να μην ενεργεί, να μην εφαρμόζει τον νόμο και παρ’ όλα αυτά να προστατεύεται από τις συνέπειες των πράξεων, ή των παραλείψεών του.
Αναρωτιόμαστε:
Ποιος θα λογοδοτεί, όταν ένας Δήμος αρνείται να περισυλλέξει τραυματισμένα ζώα;
Ποιος θα λογοδοτεί, όταν χιλιάδες αδέσποτα στοιβάζονται σε ακατάλληλους χώρους και πεθαίνουν από ασθένειες και ασιτία;
Ποιος θα λογοδοτεί, όταν οι πολίτες καταγγέλλουν επί μήνες περιστατικά κακοποίησης, ή εγκατάλειψης και οι αρμόδιες υπηρεσίες αδιαφορούν;
Ποιος θα λογοδοτεί, όταν τα δημοτικά κονδύλια για τα αδέσποτα, παραμένουν αναξιοποίητα, ή όταν οι υποχρεώσεις του νόμου μένουν μόνο στα χαρτιά;
Η απάντηση που δίνει η τροπολογία είναι σοκαριστική.
Κανείς.
Αυτή ακριβώς είναι η ουσία της.
Δεν πρόκειται για προστασία από κακόβουλες μηνύσεις.
Πρόκειται για δημιουργία ενός προστατευτικού τείχους, γύρω από όσους αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.
Η διάταξη δημιουργεί επίσης πολίτες δύο κατηγοριών.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο απλός πολίτης, ο οποίος αντιμετωπίζει άμεσα τις συνέπειες του νόμου και μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με αυτόφωρες διαδικασίες για παραβάσεις σχετικές με τα ζώα.
Από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι αιρετοί, οι οποίοι αποκτούν ένα ιδιότυπο καθεστώς προνομιακής μεταχείρισης.
Η ισότητα απέναντι στον νόμο, δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Δεν μπορεί να υπάρχουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά.
Δεν μπορεί ο πολίτης να διώκεται άμεσα και ο υπεύθυνος δημόσιος λειτουργός να απολαμβάνει ειδικής μεταχείρισης, όταν οι συνέπειες των παραλείψεών του είναι πολύ πιο σοβαρές και επηρεάζουν ολόκληρες κοινωνίες και χιλιάδες ζώα.
Ο Νόμος 4830/2021, παρά τις αδυναμίες και τα προβλήματά του, αναγνώρισε ξεκάθαρα ότι η διαχείριση των αδέσποτων αποτελεί υποχρέωση των Δήμων και όχι των εθελοντών.
Η συγκεκριμένη τροπολογία, ουσιαστικά ανατρέπει αυτή τη θεμελιώδη αρχή.
Στέλνει το μήνυμα, ότι οι Δήμοι μπορούν να συνεχίσουν να μεταφέρουν το βάρος στις πλάτες των φιλοζωικών σωματείων και των φιλοζωικών οργανώσεων, των εθελοντών και των ευαισθητοποιημένων πολιτών.
Σε ανθρώπους που ήδη εξαντλούνται οικονομικά, ψυχικά και σωματικά, για να καλύψουν τα κενά μιας Πολιτείας, που διαχρονικά αποτυγχάνει να προστατεύσει τα ζώα.
Για ακόμη μία φορά, οι εθελοντές καλούνται να αντικαταστήσουν το κράτος.
Να πληρώνουν από την τσέπη τους τροφές, φάρμακα, χειρουργεία, νοσηλείες και μεταφορές.
Να μαζεύουν νεκρά ζώα από τους δρόμους.
Να σώζουν τραυματισμένα πλάσματα, που εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους.
Να δέχονται απειλές, ύβρεις και επιθέσεις, επειδή κάνουν τη δουλειά που όφειλαν να κάνουν οι αρμόδιοι φορείς.
Και τώρα, αντί να ενισχυθεί η λογοδοσία, επιχειρείται η κατάργησή της.
Η Ελλάδα έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα, για την αδιαφορία απέναντι στα ζώα.
Χιλιάδες δηλητηριάσεις.
Χιλιάδες ζωοκτονίες.
Χιλιάδες ευθανασίες.
Χιλιάδες εγκαταλείψεις.
Χιλιάδες περιστατικά κακοποίησης.
Δημοτικά κυνοκομεία που έχουν καταγγελθεί επανειλημμένα για απαράδεκτες συνθήκες.
Ανεπαρκείς έλεγχοι.
Ελλιπής εφαρμογή της νομοθεσίας.
Αντί να διορθωθούν αυτές οι παθογένειες, κάποιοι επιλέγουν να μειώσουν ακόμη περισσότερο τις ευθύνες εκείνων που οφείλουν να δίνουν λύσεις.
Το Πανελλαδικό Κίνημα Κατά της Κακοποίησης των Ζώων καλεί όλα τα φιλοζωικά σωματεία, τις οργανώσεις προστασίας ζώων, τους εθελοντές, τους νομικούς, τους επιστήμονες, αλλά και κάθε ενεργό πολίτη να αντιδράσει άμεσα.
Καλούμε την κυβέρνηση να αποσύρει την τροπολογία.
Καλούμε τα πολιτικά κόμματα να τοποθετηθούν δημόσια.
Καλούμε τους βουλευτές, να μην επιτρέψουν τη μετατροπή της αδιαφορίας, σε νομοθετικά κατοχυρωμένο δικαίωμα.
Η προστασία των ζώων δεν μπορεί να συμβαδίζει με την ατιμωρησία.
Η δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς λογοδοσία.
Κανένας δημόσιος λειτουργός δεν μπορεί να βρίσκεται υπεράνω του νόμου.
Τα ζώα δεν έχουν φωνή.
Γι’ αυτό οφείλουμε να μιλήσουμε εμείς.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Γιατί όταν η Πολιτεία επιλέγει να προστατεύσει τους υπεύθυνους αντί για τα θύματα, η σιωπή μετατρέπεται σε συνενοχή.
Και εμείς δεν πρόκειται να σιωπήσουμε.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
