Όταν ένας καταστροφικός σεισμός χτυπά μια χώρα, η παγκόσμια προσοχή στρέφεται δικαιολογημένα στους ανθρώπους που έχασαν τα σπίτια τους, στους τραυματίες και στους αγνοούμενους.
Όμως, μέσα στα ίδια χαλάσματα, κάτω από τις ίδιες πλάκες τσιμέντου και ανάμεσα στα συντρίμμια των σπιτιών, υπάρχουν και άλλοι αθώοι επιζώντες.
Πλάσματα που δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια με λόγια, αλλά υποφέρουν εξίσου.
Στη Βενεζουέλα, μετά τον φονικό σεισμό, χιλιάδες σκύλοι και γάτες βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς σπίτι, χωρίς τροφή, χωρίς νερό και, πολλές φορές, χωρίς τους ανθρώπους, που αποτελούσαν ολόκληρο τον κόσμο τους.
Για εκείνα, ο κόσμος άλλαξε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Η γη άρχισε να τρέμει, οι τοίχοι κατέρρευσαν, οι γνώριμες μυρωδιές χάθηκαν μέσα στη σκόνη και ο φόβος έγινε η νέα τους πραγματικότητα.
Δεν γνωρίζουν τι είναι ένας σεισμός.
Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί το σπίτι τους μετατράπηκε σε ερείπια.
Δεν αντιλαμβάνονται γιατί οι άνθρωποί τους δεν επιστρέφουν.
Περιμένουν… κοιτάζοντας κάθε πρόσωπο που πλησιάζει, ελπίζοντας πως θα είναι εκείνος που θα τους αγκαλιάσει ξανά.
Πόσα ζώα βρίσκονται ακόμη παγιδευμένα κάτω από τα χαλάσματα;
Πόσα περιπλανώνται τραυματισμένα στους δρόμους, αναζητώντας μια σταγόνα νερό;
Πόσα κουτάβια και γατάκια περιμένουν μάταια τη μητέρα τους;
Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό.
Και ίσως ποτέ να μην τον μάθουμε.
Μέσα στο χάος, όμως, υπάρχουν άνθρωποι που δεν τα ξεχνούν.
Διασώστες που, αφού απεγκλωβίσουν έναν άνθρωπο, συνεχίζουν την αναζήτηση, όταν ακούσουν ένα αδύναμο γάβγισμα, ή ένα σιγανό νιαούρισμα.
Εθελοντές που μοιράζουν τροφή και νερό, όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και στα ζώα που περιφέρονται φοβισμένα.
Κτηνίατροι που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Είναι αυτοί που αποδεικνύουν ότι η ανθρωπιά δεν σταματά στο ανθρώπινο είδος.
Τα ζώα δεν είναι αντικείμενα που χάθηκαν στην καταστροφή.
Είναι ζωντανές ψυχές.
Νιώθουν φόβο, πόνο, άγχος, πείνα, δίψα και μοναξιά.
Θρηνούν με τον δικό τους τρόπο την απώλεια των ανθρώπων που αγαπούσαν.
Πολλά παραμένουν δίπλα στα χαλάσματα του σπιτιού τους για ημέρες, περιμένοντας κάποιον που ίσως να μην επιστρέψει ποτέ.
Αυτή η εικόνα είναι από τις πιο σπαρακτικές υπενθυμίσεις της άρρηκτης σχέσης, που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα στον άνθρωπο και στα ζώα.
Κάθε καταστροφή μας θυμίζει ότι η προστασία των ζώων δεν αποτελεί πολυτέλεια.
Είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ανθρωπιστικής προσπάθειας.
Σε κάθε σχέδιο πολιτικής προστασίας, πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη και για τα ζώα, δεσποζόμενα και αδέσποτα.
Γιατί και αυτά είναι θύματα.
Και η διάσωσή τους σώζει ζωές, αλλά και δίνει ελπίδα στους ανθρώπους που τα αγαπούν.
Από τα συντρίμμια της Βενεζουέλας, αναδύονται ιστορίες που συγκλονίζουν.
Σκύλοι που εντοπίστηκαν ζωντανοί, έπειτα από ώρες, ή και ημέρες εγκλωβισμού.
Γάτες που βγήκαν τρομαγμένες, μέσα από χαραμάδες, αναζητώντας μια ασφαλή αγκαλιά.
Ζώα που, παρά τον τρόμο που έζησαν, εξακολουθούν να εμπιστεύονται τον άνθρωπο που σκύβει να τα βοηθήσει.
Αυτές οι ιστορίες μας υπενθυμίζουν ότι ακόμη και μέσα στην πιο βαθιά καταστροφή, υπάρχει χώρος για ελπίδα.
Κάθε ζωή που σώζεται, είναι μια μικρή νίκη απέναντι στην απόγνωση.
Κάθε ζώο που απεγκλωβίζεται, είναι μια υπενθύμιση ότι η συμπόνια μπορεί να επιβιώσει ακόμη και μέσα στα ερείπια.
Ας μη θυμόμαστε τα ζώα μόνο όταν μια τραγωδία συγκλονίζει τον κόσμο.
Ας τα θυμόμαστε κάθε μέρα.
Ας στηρίζουμε όσους αγωνίζονται για τη διάσωσή τους.
Ας απαιτούμε από τις αρχές να τα συμπεριλαμβάνουν σε κάθε σχέδιο αντιμετώπισης καταστροφών.
Και ας μην επιτρέψουμε ποτέ να θεωρηθούν «παράπλευρες απώλειες».
Σήμερα, η σκέψη μας βρίσκεται στους ανθρώπους της Βενεζουέλας που δοκιμάζονται, αλλά και στους πιο σιωπηλούς επιζώντες αυτής της τραγωδίας.
Στους σκύλους, που συνεχίζουν να περιμένουν τον άνθρωπό τους.
Στις γάτες, που τρέμουν κρυμμένες μέσα στα ερείπια.
Στα κουτάβια και τα γατάκια, που γεννήθηκαν μέσα στον φόβο.
Σε κάθε πλάσμα που εξακολουθεί να παλεύει για μια ακόμη ημέρα ζωής.
Ας μην τους ξεχάσουμε.
Γιατί η αξία της ανθρωπιάς δεν μετριέται μόνο από το πώς φροντίζουμε τους ανθρώπους στις δύσκολες στιγμές, αλλά και από το αν απλώνουμε το χέρι μας, σε εκείνους που δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια με λόγια.
Για όλα τα ζώα που χάθηκαν.
Για όλα όσα ακόμη παλεύουν να επιβιώσουν.
Και για όλους τους διασώστες και εθελοντές, που αποδεικνύουν καθημερινά ότι η ζωή κάθε πλάσματος έχει αξία. 🐾🕊️
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
