Κάποτε αγαπήθηκαν από κάποιον.
Τώρα τριγυρνούν στους δρόμους που έγιναν συντρίμμια.
Φοβισμένα, πεινασμένα μπερδεμένα.
Που πήγαν αυτοί που μας αγαπούσαν ;
Τι τους συνέβει;
Που χάθηκαν τα σπίτια μας ;
Οι άνθρωποι τους χάθηκαν.
Τα χέρια που τα τάιζαν τώρα κείτονται κάτω από τα συντρίμμια και κομμάτια…
Ψυχες ζωσες…
Μεσα στα χαλασματα νεκροι…
Ολοι…
…Και αλλα ζωακια και μωρα και ενηλικες.
Ποιος να νοιαστει ?
Κανενας.
Ενας κοσμος …για τα σκουπιδια !
Άνθρωπος…
Το χειρότερο ον πάνω σε αυτό τον πλανήτη…
Μόνο εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε τέτοιο χάος, τόσο πόνο, τόσο μεγάλο κακό.
Meni Nikolakopoulou
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Please follow and like us:
3
0
20
20
