Δεν έχει βαφτίσει τον πόνο «παράδοση», ούτε έχει συνηθίσει να αποστρέφει το βλέμμα.
Σε αυτά τα μάτια, κάθε ζωντανό πλάσμα είναι κάτι πολύ απλό και πολύ ιερό:
Μια ζωή που αξίζει να ζήσει.
Το μικρό αρνάκι δεν είναι σύμβολο, δεν είναι έθιμο, δεν είναι «πιάτο».
Είναι ένα πλάσμα που νιώθει, που φοβάται, που εμπιστεύεται.
Πλησιάζει χωρίς καχυποψία, ακουμπά απαλά, όπως μόνο η αθωότητα μπορεί.
Και δίπλα του, ένα παιδί που δεν βλέπει διαφορές.
Δεν βλέπει «ανώτερο» και «κατώτερο».
Δεν βλέπει «χρήσιμο» και «αναλώσιμο».
Βλέπει μόνο μια σχέση.
Μια στιγμή.
Μια επαφή γεμάτη αλήθεια.
Κάπου εκεί, ανάμεσα σε αυτά τα δύο βλέμματα, αποκαλύπτεται ο κόσμος όπως θα έπρεπε να είναι.
Και ύστερα έρχεται η πραγματικότητα των «μεγάλων».
Μια πραγματικότητα που έμαθε να εξηγεί, να δικαιολογεί, να συνεχίζει.
Μια πραγματικότητα που κάθε χρόνο, στο όνομα της παράδοσης, μετατρέπει την αθωότητα σε θυσία.
Το Πάσχα όμως δεν είναι αυτό.
Δεν είναι ο φόβος, δεν είναι ο πόνος, δεν είναι η σιωπή μπροστά στη βία.
Το Πάσχα είναι ζωή.
Είναι αγάπη.
Είναι η υπενθύμιση, ότι μετά το σκοτάδι έρχεται το Φως.
Και αν πραγματικά τιμούμε αυτό το μήνυμα,
τότε δεν μπορούμε να το χτίζουμε πάνω στον πόνο των πιο ανυπεράσπιστων.
Ας τολμήσουμε, έστω για μια στιγμή, να δούμε τον κόσμο ξανά όπως ένα παιδί.
Χωρίς φίλτρα.
Χωρίς δικαιολογίες.
Χωρίς «έτσι γίνεται».
Ας αναρωτηθούμε:
Αν αυτό το παιδί μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει, θα το αποδεχόταν;
Ή θα μας κοιτούσε με απορία, ρωτώντας γιατί η αγάπη έχει όρια και εξαιρέσεις;
Αυτό το Πάσχα, δεν είναι απλώς άλλη μια γιορτή.
Είναι μια ευκαιρία.
Να σταθούμε απέναντι σε ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο.
Να επιλέξουμε συνειδητά.
Να σπάσουμε τον κύκλο της συνήθειας.
Να αφήσουμε την ενσυναίσθηση να γίνει πράξη.
Γιατί ο κόσμος όπως θα έπρεπε να είναι, υπάρχει ήδη, μέσα στα μάτια ενός παιδιού.
Το ερώτημα είναι:
Θα τολμήσουμε να τον κάνουμε πραγματικότητα;
Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, ο κόσμος είναι όπως θα έπρεπε να είναι:
Γεμάτος αγάπη, εμπιστοσύνη και ζωή.
Σε αυτόν τον κόσμο, ένα αρνάκι δεν είναι «παράδοση» .
Είναι ένας φίλος.
Ένα πλάσμα που νιώθει, που εμπιστεύεται, που θέλει να ζήσει.
Το Πάσχα είναι γιορτή ζωής.
Είναι μήνυμα αγάπης, ελπίδας και αναγέννησης.
Οχι πόνου και φόβου.
Αν δανειστούμε για μια στιγμή την καθαρότητα ενός παιδιού, θα δούμε την αλήθεια:
Ο κόσμος όπως θα έπρεπε να είναι, δεν χωράει βία.
Αυτό το Πάσχα, ας κάνουμε τη διαφορά.
Ας διαλέξουμε τη συμπόνια αντί για τη συνήθεια.
Την αγάπη αντί για τη σιωπή.
Γιατί κάθε ζωή αξίζει να τη ζήσει.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
