ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΥΜΒΟΛΑ.
ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ, ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΟΥΝ, ΓΙΑΤΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟΣΕΣ ΑΛΛΕΣ ΖΩΕΣ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΕΣ.
Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, τιμά τη μνήμη του Λουκάνικου, του σκύλου που έγινε παγκόσμιο σύμβολο των διαδηλώσεων στην Αθήνα και πέρασε στην ιστορία όχι επειδή διεκδίκησε τη δημοσιότητα, αλλά επειδή η παρουσία του αποτύπωσε, με έναν μοναδικό τρόπο, μια ολόκληρη εποχή κοινωνικής έντασης και αντίστασης.
Ο Λουκάνικος δεν είχε φωνή, για να καταγγείλει την αδικία.
Δεν μπορούσε να γράψει συνθήματα, να δώσει συνεντεύξεις, ή να απαιτήσει δικαιώματα.
Κι όμως, η εικόνα του στους δρόμους της Αθήνας, ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο.
Έγινε σύμβολο, χωρίς να το επιδιώξει.
Και σήμερα, η μνήμη του μας υποχρεώνει, να θέσουμε ένα ερώτημα που παραμένει επίκαιρο:
ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΤΙΜΟΥΜΕ ΕΝΑ ΖΩΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ, ΟΤΑΝ ΤΟΣΑ ΑΛΛΑ ΖΩΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΑΒΟΗΘΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;
ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ, ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ
Ο Λουκάνικος αναγνωρίστηκε διεθνώς.
Φωτογραφήθηκε, προβλήθηκε και συνδέθηκε με τις μεγάλες κινητοποιήσεις μιας ταραγμένης περιόδου.
Πόσα, όμως, από τα ζώα που ζουν σήμερα στους ελληνικούς δρόμους, έχουν την ίδια τύχη;
Πόσα θα σκοτωθούν, χωρίς να μάθει κανείς το όνομά τους;
Πόσα θα κακοποιηθούν, χωρίς να αποδοθούν ευθύνες;
Πόσα θα δηλητηριαστούν, θα ευθανατωθουν, θα εγκαταλειφθούν, ή θα παραμείνουν άρρωστα και τραυματισμένα, ενώ οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη της προστασίας τους, θα συνεχίσουν να μεταφέρουν τις ευθύνες από υπηρεσία σε υπηρεσία;
Πόσα θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζονται ως αριθμοί σε διοικητικές καταγραφές, προγράμματα και συμβάσεις, χωρίς η κοινωνία να έχει πλήρη εικόνα, για το τι πραγματικά συμβαίνει;
Δεν αρκεί να επικαλούμαστε τη φιλοζωία στις δημόσιες εκδηλώσεις.
Δεν αρκεί να φωτογραφιζόμαστε δίπλα σε ζώα.
Δεν αρκούν οι ανακοινώσεις, οι υποσχέσεις και οι πανηγυρικές παρουσιάσεις προγραμμάτων.
Η προστασία των ζώων, κρίνεται στην πράξη.
Στην καθημερινότητα.
Στη διαφάνεια.
Στην πρόληψη της κακοποίησης.
Στην αντιμετώπιση της εγκατάλειψης.
Στην πραγματική φροντίδα κάθε ζωντανού πλάσματος.
Η ΦΙΛΟΖΩΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΤΡΙΝΑ.
ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ.
Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, επιμένει ότι η προστασία των αδέσποτων, δεν μπορεί να εξαντλείται σε επικοινωνιακές εκστρατείες, ούτε να αξιολογείται από το πόσο καλά παρουσιάζεται ένα πρόγραμμα προς τα έξω.
Απαιτούνται ουσιαστικοί έλεγχοι, δημοσιοποίηση των διαθέσιμων στοιχείων, σαφής κατανομή ευθυνών και λογοδοσία για τη διαχείριση δημόσιων πόρων, που προορίζονται για την προστασία των ζώων.
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι προβλέπεται, τι υλοποιείται και ποια αποτελέσματα επιτυγχάνονται.
Οι εθελοντές και οι ανεξάρτητοι φιλοζωικοί φορείς, δικαιούνται να αντιμετωπίζονται ως συνομιλητές και όχι ως ενοχλητικές φωνές, όταν θέτουν ερωτήματα.
Κανένας δήμος, καμία υπηρεσία και κανένας φορέας, δεν πρέπει να θεωρεί ότι η επίκληση της φιλοζωίας, τον απαλλάσσει από την υποχρέωση να αποδεικνύει στην πράξη, ότι προστατεύει τα ζώα.
Και κανένα ζώο δεν πρέπει να γίνεται εργαλείο δημόσιων σχέσεων.
Δεν ζητάμε συμβολική φιλοζωία.
Απαιτούμε ουσιαστική προστασία και διαφάνεια.
ΛΟΥΚΑΝΙΚΕ, Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ
Δεν θα περιορίσουμε τη μνήμη σου σε μία φωτογραφία.
Δεν θα χρησιμοποιήσουμε το όνομά σου, ως ένα ακόμη συγκινητικό μήνυμα, που θα ξεχαστεί την επόμενη ημέρα.
Η ιστορία σου μας θυμίζει, ότι ένα ζώο μπορεί να γίνει σύμβολο για εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ την ίδια στιγμή αμέτρητα άλλα ζώα παραμένουν αόρατα.
Και αυτή η αντίφαση, πρέπει να μας προβληματίζει.
Δεν χρειάζεται κάθε σκύλος να γίνει διάσημος, για να αξίζει προστασία.
Δεν χρειάζεται κάθε γάτα να γίνει πρωτοσέλιδο, για να αξίζει φροντίδα.
Δεν χρειάζεται κάθε κακοποίηση να προκαλέσει δημόσια κατακραυγή, για να θεωρηθεί σοβαρή.
Η αξία μιας ζωής, δεν μετριέται από τη δημοσιότητά της.
Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα που οφείλουμε να κρατήσουμε.
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΕΙ
Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, θα συνεχίσει να αναδεικνύει ζητήματα κακοποίησης, εγκατάλειψης και ανεπαρκούς προστασίας, να θέτει ερωτήματα προς τους αρμόδιους και να διεκδικεί διαφάνεια και λογοδοσία.
Δεν διεκδικούμε το δικαίωμα να συγκινούμαστε, μόνο για τα ζώα που έγιναν σύμβολα.
Διεκδικούμε το αυτονόητο:
Να προστατεύονται και εκείνα που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ, που δεν θα φωτογραφηθούν ποτέ και που ίσως δολοφονηθουν, χωρίς να μάθει κανείς ότι υπήρξαν.
Γιατί η πραγματική φιλοζωία, δεν αποδεικνύεται όταν όλοι κοιτούν.
Αποδεικνύεται, όταν κανείς δεν κοιτάζει.
Και η πραγματική ευθύνη αρχίζει, όταν σταματάμε να αρκούμαστε στα λόγια και απαιτούμε πράξεις.
ΛΟΥΚΑΝΙΚΕ, ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ.
Δεν ξεχνάμε τον σκύλο που έγινε σύμβολο.
Δεν ξεχνάμε τα ζώα, που εξακολουθούν να υποφέρουν.
Δεν αποδεχόμαστε την αδιαφορία, ως κανονικότητα.
Η ΜΝΗΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΓΩΝΑΣ.
Η ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ.
ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΞΗ.
Για κάθε Λουκάνικο που θυμόμαστε.
Για κάθε ανώνυμο ζώο, που περιμένει ακόμη δικαιοσύνη.
#Λουκάνικος #Loukanikos #ΣύμβολοΑντίστασης #ΠροστασίαΖώων #ΔικαιοσύνηΓιαΤαΖώα #ΚανέναΖώοΑόρατο #ΗΜνήμηΓίνεταιΑγώνας #StopAnimalAbuse
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
2
0
20
20
