ΚΟΝΤΡΑ — ΜΙΑ ΦΩΝΗ, ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΖΩΕΣ

Υπάρχουν τραγούδια, που απλώς τα ακούμε.

Και υπάρχουν τραγούδια που, κάποια στιγμή,
μοιάζουν να βρίσκουν μέσα μας,
εκείνη τη φωνή που ψάχνει τρόπο να βγει.

Η φωνή της Άννας Βίσση, συναντά τη λέξη «ΚΟΝΤΡΑ».

Και η «Κόντρα», γίνεται για εμάς κάτι περισσότερο από ένα τραγούδι.

Γίνεται στάση.

Γιατί εμείς μάθαμε να στεκόμαστε, εκεί όπου οι άλλοι προσπερνούν.

Εκεί όπου ένα ζώο πονά και κανείς δεν ακούει.

Εκεί όπου ένα βλέμμα ζητά βοήθεια
και η κοινωνία γυρίζει το κεφάλι.

Εκεί όπου η σιωπή γίνεται πιο δυνατή
από την κραυγή ενός πλάσματος, που δεν μπορεί να μιλήσει.

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ.

Όχι γιατί έχουμε όλες τις απαντήσεις.

Αλλά γιατί έχουμε το δικαίωμα να ρωτάμε.

Πού είναι τα ζώα;

Ποιος τα προστατεύει;

Ποιος ελέγχει;

Ποιος λογοδοτεί;

Πού τελειώνει η αδιαφορία και πού αρχίζει η ευθύνη;

Και κάθε φορά που κάποιος μας λέει
«μη μιλάς», εμείς θα θυμόμαστε εκείνα τα μάτια, που δεν μπορούν να πουν, «βοήθησέ με».

Κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να κάνει
την κακοποίηση αόρατη, εμείς θα ανάβουμε ένα φως.

Κάθε φορά που η αδικία ζητά σιωπή, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΦΩΝΗ.

Κόντρα στον φόβο.

Κόντρα στην αδιαφορία.

Κόντρα στη λήθη.

Κόντρα σε κάθε πρακτική, που μετατρέπει μια ζωντανή ψυχή, σε έναν απλό αριθμό.

Γιατί τα ζώα, δεν είναι αριθμοί.

Δεν είναι στατιστικές.

Δεν είναι κονδύλια.

Δεν είναι «διαχείριση».

ΕΙΝΑΙ ΖΩΕΣ.

Κι αν χρειαστεί να πάμε κόντρα
για να υπερασπιστούμε μία μόνο ζωή,

ΘΑ ΠΑΜΕ.

Αν χρειαστεί να υψώσουμε τη φωνή μας,
για εκείνον που δεν έχει φωνή,

ΘΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΟΥΜΕ.

Αν χρειαστεί να σταθούμε απέναντι
σε ολόκληρη την αδιαφορία,

ΘΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ.

Γιατί η σιωπή δεν σώζει.

Η αδιαφορία δεν προστατεύει.

Και η δικαιοσύνη, δεν μπορεί να περιμένει για πάντα.

ΜΙΑ ΦΩΝΗ.

ΧΙΛΙΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ.

ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ.

Κι εμείς…

ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΟΝΤΡΑ.

Γιατί κάποιοι πρέπει να μιλήσουν.

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ.

Και ίσως κάποτε μας ρωτήσουν:

«Γιατί επιμένετε;

Γιατί δεν κουραστήκατε;

Γιατί συνεχίζετε να φωνάζετε;»

Και η απάντηση θα είναι απλή.

Γιατί πίσω από κάθε καταγγελία, υπάρχει ένα βλέμμα.

Πίσω από κάθε ερώτηση, υπάρχει μια ζωή.

Πίσω από κάθε «γιατί;», υπάρχει ένα πλάσμα, που κάποτε περίμενε ένα χέρι να το προστατεύσει.

Και δεν θα μπορούσαμε να του πούμε
ότι δεν ακούσαμε.

Δεν θα μπορούσαμε να του πούμε
ότι δεν είδαμε.

Δεν θα μπορούσαμε να του πούμε
ότι σωπάσαμε, επειδή ήταν πιο εύκολο.

ΘΑ ΜΙΛΑΜΕ.

ΘΑ ΡΩΤΑΜΕ.

ΘΑ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ.

ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ.

Από αγάπη.

Από εκείνη την αγάπη, που δεν χαρίζεται στη σιωπή και δεν συμβιβάζεται με την αδικία.

Γιατί όταν ένα ζώο υποφέρει, η δική μας φωνή γίνεται η δική του.

Και όταν όλοι σωπαίνουν, μία φωνή μπορεί να γίνει πολλές.

Και τότε, η «Κόντρα» δεν είναι πια μόνο ένα τραγούδι.

Είναι η απόφασή μας, να μη γυρίσουμε την πλάτη.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΟΥΜΕ.

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ.

ΝΑ ΜΗΝ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ.

ΟΤΑΝ Η ΣΙΩΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ, ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ