Καταγγελία: Η σιωπηλή εξόντωση των ζώων

Υπάρχει μια βία που δεν καταγράφεται στις στατιστικές.

Μια βία που δεν προκαλεί πολιτικές κρίσεις.

Μια βία που συμβαίνει καθημερινά, μπροστά στα μάτια όλων — αλλά σχεδόν κανείς δεν μιλά γι’ αυτήν.

Είναι η βία απέναντι στα ζώα.

Σε δρόμους, χωράφια και εγκαταλελειμμένα οικόπεδα, ζώα πεθαίνουν αργά από πείνα, δίψα, ασθένειες και κακοποίηση.

Ζώα που κάποτε εμπιστεύτηκαν τον άνθρωπο.

Ζώα που κάποτε είχαν σπίτι.

Σκύλοι εγκαταλείπονται σε εθνικές οδούς.

Γάτες δηλητηριάζονται σε γειτονιές.

Κουτάβια και γατάκια πετιούνται σε κάδους απορριμμάτων.

Και η κοινωνία συνεχίζει σαν να μην συνέβη τίποτα.

Η λέξη «αδέσποτο» είναι στην πραγματικότητα ένα ψέμα.

Τα ζώα δεν γεννήθηκαν αδέσποτα.

Τα έκανε αδέσποτα ο άνθρωπος.

Κάθε εγκατάλειψη είναι μια πράξη προδοσίας.

Κάθε κακοποίηση είναι μια πράξη βαρβαρότητας.

Και όμως, σε πολλές περιπτώσεις, η αντιμετώπιση του προβλήματος, δεν στρέφεται εναντίον εκείνων που εγκαταλείπουν ή κακοποιούν ζώα, αλλά εναντίον των ίδιων των ζώων.

Δηλητήρια τοποθετούνται σε δρόμους και πάρκα.

Αδέσποτα εξαφανίζονται μυστηριωδώς από γειτονιές.

Καταφύγια γεμίζουν με ζώα που κανείς δεν υιοθετεί και τους γίνεται ευθανασία.

Η βία δεν σταματά —

Απλώς γίνεται πιο αόρατη.

Την ίδια στιγμή, ο κόσμος μιλά για πρόοδο, για ηθική, για ένα καλύτερο μέλλον.

Το 2015 η United Nations υιοθέτησε την 2030 Agenda for Sustainable Development, μια παγκόσμια στρατηγική που υπόσχεται έναν πιο βιώσιμο πλανήτη.

Αλλά η πραγματικότητα στους δρόμους είναι διαφορετική.

Ποια βιωσιμότητα υπάρχει, όταν εκατομμύρια ζώα ζουν και πεθαίνουν μέσα στην εγκατάλειψη;

Ποιος πολιτισμός μπορεί να θεωρείται προοδευτικός όταν επιτρέπει τέτοια βαρβαρότητα;

Τα ζώα δεν έχουν φωνή.

Δεν έχουν δικηγόρους.

Δεν έχουν δύναμη.

Το μόνο που έχουν είναι τον άνθρωπο —

Τον ίδιο άνθρωπο, που συχνά τα εγκαταλείπει.

Και όμως, μέσα σε αυτή τη σκοτεινή πραγματικότητα, υπάρχουν άνθρωποι που αρνούνται να σιωπήσουν.

Εθελοντές που ταΐζουν αδέσποτα ζώα κάθε μέρα.

Άνθρωποι που σώζουν τραυματισμένα ζώα από τους δρόμους.

Ακτιβιστές που καταγγέλλουν κακοποιήσεις και πιέζουν για αλλαγή.

Χάρη σε αυτούς τους ανθρώπους, η ελπίδα δεν έχει χαθεί.

Γιατί ο πραγματικός πολιτισμός, δεν μετριέται από οικονομικούς δείκτες, ή τεχνολογικές επιτυχίες.

Μετριέται από το πώς μια κοινωνία αντιμετωπίζει τους πιο αδύναμους.

Και τα ζώα, είναι οι πιο ανυπεράσπιστοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη.

Η αδιαφορία δεν είναι ουδέτερη στάση.

Η αδιαφορία είναι συνενοχή.

Κάθε φορά που κλείνουμε τα μάτια σε αυτή τη σιωπηλή βία, επιτρέπουμε να συνεχιστεί.

Κάθε φορά που μια κοινωνία ανέχεται την κακοποίηση των ζώων, χάνει ένα κομμάτι της ανθρωπιάς της.

Γιατί στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι πόσο ισχυρή, ή πλούσια είναι μια κοινωνία.

Το ερώτημα είναι αν παραμένει ανθρώπινη. 🐾

Δεν υπάρχουν «αδέσποτα» ζώα.

Υπάρχουν εγκαταλειμμένα ζώα.

Κάποτε είχαν σπίτι.

Κάποτε εμπιστεύτηκαν έναν άνθρωπο.

Και μετά πετάχτηκαν στον δρόμο.

Πεθαίνουν από πείνα, από κρύο, από δηλητήρια, από ευθανασίες.

Και η κοινωνία περνά δίπλα τους, σαν να μην υπάρχουν.

Η βαρβαρότητα δεν αρχίζει με τη βία.

Αρχίζει με την αδιαφορία.

Κάθε αδέσποτο ζώο, είναι μια απόδειξη ανθρώπινης αποτυχίας.

Κάθε εγκατάλειψη είναι μια προδοσία.

Ο πολιτισμός δεν φαίνεται από τα λόγια μας.

Φαίνεται από το πώς φερόμαστε στους πιο αδύναμους.

Και τα ζώα είναι οι πιο ανυπεράσπιστοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη. 🐾

https://www.facebook.com/photo?fbid=1356659703169431&set=pb.100064762416126.-2207520000

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ