Η φωτιά μπήκε στις πόλεις. Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη, για οτιδήποτε συμβεί σε ανθρώπους και ζώα;

Η Ελλάδα ζει ακόμη μία ημέρα εθνικής αγωνίας.

Το Δαφνί εκκενώνεται, το 112 ηχεί ασταμάτητα στα κινητά των πολιτών και ο φόβος εξαπλώνεται από γειτονιά, σε γειτονιά.

Οι φλόγες δεν απειλούν πλέον μόνο δάση και βουνά.

Έχουν φτάσει στον αστικό ιστό, δίπλα σε σπίτια, νοσοκομεία, επιχειρήσεις και χώρους όπου ζουν άνθρωποι και ζώα.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς ξεκίνησε μία ακόμη πυρκαγιά.

Το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί η χώρα εξακολουθεί να βιώνει, κάθε καλοκαίρι, τις ίδιες τραγωδίες.

Γιατί κάθε χρόνο βλέπουμε τις ίδιες εικόνες καταστροφής, τις ίδιες μαζικές εκκενώσεις, τα ίδια απανωτά μηνύματα του 112, τις ίδιες απώλειες δασών, περιουσιών και ζωών.

Η Πολιτεία έχει καθήκον να επενδύει στην πρόληψη, στον σχεδιασμό, στην αντιπυρική προστασία, στην έγκαιρη επέμβαση και στην ενίσχυση των υπηρεσιών, που επιχειρούν στο πεδίο.

Όταν οι πυρκαγιές φτάνουν μέσα στις πόλεις, είναι αναγκαίο να εξετάζεται με διαφάνεια τι λειτούργησε, τι δεν λειτούργησε και ποιες αλλαγές απαιτούνται, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος στο μέλλον.

Μέσα σε αυτή την τραγωδία, υπάρχει μια ακόμη σιωπηλή κατηγορία θυμάτων.

Τα ζώα.

Χιλιάδες κατοικίδια εγκαταλείπονται μέσα στον πανικό.

Αδέσποτα εγκλωβίζονται στις φλόγες, χωρίς κανένα οργανωμένο σχέδιο διάσωσης.

Άγρια ζώα καίγονται, ή χάνουν ολοκληρωτικά τον βιότοπό τους.

Κι όμως, ακόμη και σήμερα, σε πολλές περιπτώσεις, η προστασία των ζώων βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην αυταπάρνηση των εθελοντών.

Αυτό δεν είναι σχέδιο πολιτικής προστασίας.

Είναι η απόδειξη, ότι το κράτος και η αυτοδιοίκηση χρειάζονται καλύτερη προετοιμασία και συντονισμό για την προστασία όλων των μορφών ζωής.

Καλούμε όλους τους κηδεμόνες ζώων:

Μην εγκαταλείψετε ποτέ το κατοικίδιό σας.

Εάν δοθεί εντολή εκκένωσης:

Πάρτε μαζί σας όλα τα ζώα σας.

Έχετε έτοιμο κλουβί μεταφοράς, ή λουρί.

Πάρτε νερό, τροφή, φάρμακα και το βιβλιάριο υγείας τους.

Μην αφήνετε ζώα δεμένα σε αυλές, μπαλκόνια, ή ταράτσες.

Εάν μπορείτε με ασφάλεια, ενημερώστε γείτονες για ηλικιωμένους, ή ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια με τα ζώα τους.

Προς τους εθελοντές:

Η προσφορά σας είναι ανεκτίμητη, όμως δεν πρέπει να θέσετε τη ζωή σας σε άμεσο κίνδυνο.

Μην εισέρχεστε σε ενεργά μέτωπα πυρκαγιάς.

Συνεργαστείτε με τις αρμόδιες αρχές, οργανώστε τη μεταφορά τραυματισμένων ζώων, εξασφαλίστε νερό και πρώτες βοήθειες, όπου αυτό είναι ασφαλές και βοηθήστε στην καταγραφή χαμένων και εντοπισμένων ζώων.

Οι μεγάλες πυρκαγιές, δεν τελειώνουν όταν σβήσουν οι τελευταίες φλόγες.

Ακολουθούν εβδομάδες αναζήτησης ζώων, περίθαλψης τραυματισμένων, αποκατάστασης καμένων οικοσυστημάτων και στήριξης ανθρώπων, που έχασαν τα πάντα.

Η κοινωνία δεν αντέχει άλλες εικόνες ολοκληρωτικής καταστροφής.

Δεν αντέχει να μετρά κάθε καλοκαίρι καμένα σπίτια, καμένα δάση και καμένα ζώα.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, της άγριας ζωής και των ζώων συντροφιάς, δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι υποχρέωση μιας οργανωμένης Πολιτείας.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτείται λογοδοσία, ουσιαστική πρόληψη, καλύτερος συντονισμός και πραγματική ενίσχυση της πολιτικής προστασίας.

Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε φυσιολογικό, ότι κάθε καλοκαίρι ζούμε με τον ήχο του 112 και τον φόβο της επόμενης εκκένωσης.

Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ότι η αυτοθυσία των πυροσβεστών και των εθελοντών, θα υποκαθιστά για πάντα τις ελλείψεις στην πρόληψη.

Η προστασία της ζωής, δεν μπορεί να είναι υπόθεση της τελευταίας στιγμής.

Είναι ευθύνη όλων μας, αλλά πρωτίστως ευθύνη, όσων έχουν τη θεσμική υποχρέωση να σχεδιάζουν, να προλαμβάνουν και να προστατεύουν.

Καμία ανθρώπινη ζωή χαμένη.

Κανένα ζώο εγκαταλελειμμένο.

Καμία καταστροφή χωρίς λογοδοσία.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ