Δεν είναι «έθιμο».
Είναι τελετουργική κανονικοποίηση της βίας.
Χιλιάδες αμνοερίφια στοιβάζονται, μεταφέρονται, σφάζονται για να υπηρετήσουν μια αγορά που βαφτίζει την κατανάλωση «παράδοση».
Ταυτόχρονα, με πρόσχημα ζωονόσους, προχωρούν μαζικές θανατώσεις — σιωπηλές εκκαθαρίσεις πληθυσμών ζώων που παρουσιάζονται ως «αναγκαία μέτρα».
Αρνούμαστε να αποδεχτούμε ότι η σφαγή είναι πολιτισμός.
Αρνούμαστε να αποδεχτούμε ότι η εξόντωση είναι υγειονομική πολιτική.
Αρνούμαστε να αποδεχτούμε ότι το αίμα είναι φυσιολογικό.
Η κοινωνία δεν μπορεί να μιλά για ηθική, δικαιώματα και πολιτισμό, ενώ θεσμοθετεί τη ζωοκτονία.
Η σιωπή είναι συνενοχή.
Η ουδετερότητα είναι επιλογή υπέρ του θύτη.
Η Τσικνοπέμπτη είναι ΗΜΕΡΑ ΠΕΝΘΟΥΣ.
Και το πένθος γίνεται Αντίσταση.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με αφορμή την Τσικνοπέμπτη και τις παράλληλες μαζικές θανατώσεις ζώων λόγω ζωονόσων, καταγγέλλουμε:
Την υπερεντατικοποίηση σφαγών ενόψει «εθιμικών» ημερών.
Τη γενικευμένη εφαρμογή μαζικών θανατώσεων χωρίς διαφάνεια και πλήρη δημοσιοποίηση στοιχείων.
Την απουσία ουσιαστικού δημόσιου ελέγχου στις συνθήκες εκτροφής, μεταφοράς και θανάτωσης.
Η ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία περί προστασίας ζώων επιβάλλει:
Τήρηση αυστηρών κανόνων ευζωίας.
Αναλογικότητα και τεκμηρίωση σε περιπτώσεις υγειονομικών μέτρων.
Δημόσια λογοδοσία.
Ζητούμε:
Πλήρη δημοσιοποίηση αριθμών σφαγών και θανατώσεων.
Ανεξάρτητους ελέγχους σε σφαγεία και μονάδες εκτροφής.
Δημόσιο διάλογο, για την κατάργηση πρακτικών μαζικής εξόντωσης ως «προληπτικό» μέτρο.
Σταδιακή μετάβαση σε μη βίαια διατροφικά μοντέλα.
Δηλώνουμε ότι θα εξαντλήσουμε κάθε νόμιμο μέσο (διοικητικές προσφυγές, αναφορές σε ελεγκτικές αρχές, ευρωπαϊκά όργανα), για τη διασφάλιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.
Η Τσικνοπέμπτη δεν είναι έθιμο.
Είναι τελετουργία αίματος.
Δεν είναι γιορτή.
Είναι κοινωνικά αποδεκτή σφαγή.
Κάθε χρόνο, χιλιάδες αμνοερίφια γεννιούνται για έναν και μόνο σκοπό:
Να εξοντωθουν.
Να μετατραπούν σε «προϊόν».
Να στοιβαχτούν σε φορτηγά.
Να οδηγηθούν σε σφαγεία.
Να γίνουν καπνός πάνω από κάρβουνα.
Και όταν εμφανίζονται ζωονόσοι;
Το σύστημα δεν θεραπεύει.
Δεν μεταρρυθμίζει.
Δεν αναλαμβάνει ευθύνη για τις συνθήκες εκτροφής, που το ίδιο δημιούργησε.
Εξοντώνει μαζικά.
Σβήνει ζωές με τη σφραγίδα του «υγειονομικού μέτρου».
Αυτό δεν είναι διαχείριση κρίσης.
Είναι βιομηχανική εκκαθάριση.
Μια κοινωνία που αποδέχεται τη μαζική θανάτωση ανυπεράσπιστων όντων για λίγες ώρες κατανάλωσης, δεν μπορεί να μιλά για πολιτισμό.
Δεν μπορεί να επικαλείται ηθική.
Δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη λέξη «παράδοση».
Η παράδοση δεν είναι υπεράνω της ζωής.
Η αγορά δεν είναι υπεράνω της συνείδησης.
Η κανονικοποιημένη βία, δεν γίνεται λιγότερο βία, επειδή επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Αν η κοινωνία σοκάρεται από τη λέξη «γενοκτονία», ας αναρωτηθεί γιατί δεν σοκάρεται από τη μαζικότητα της εξόντωσης.
Δεν ζητάμε «βελτιώσεις» στη σφαγή.
Δεν ζητάμε «ανθρωπινότερη» εκτέλεση.
Ζητάμε ριζική αλλαγή.
Η Τσικνοπέμπτη είναι ΗΜΕΡΑ ΠΕΝΘΟΥΣ.
Και το πένθος μετατρέπεται σε οργή.
Και η οργή σε διεκδίκηση.
Η σιωπή τελείωσε.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1397635309040830&set=pb.100063831219584.-2207520000
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

