Δύο τρένα, 39 άγγελοι και ένα μικρό τετράποδο αγγελούδι. Ο ουρανός θρηνεί – η μνήμη απαιτεί ευθύνη

Η τραγωδία που συγκλόνισε την Ανδαλουσία της Ισπανίας δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε δελτία ειδήσεων.

Είναι πρόσωπα.

Είναι ζωές.

Είναι 39 ψυχές που χάθηκαν άδικα και ένα μικρό σκυλάκι, που έγινε και εκείνο αγγελούδι και που τις ακολούθησε στο τελευταίο τους ταξίδι.

Δύο τρένα συναντήθηκαν εκεί όπου δεν έπρεπε ποτέ να συναντηθούν — και ο χρόνος πάγωσε.

Ο ουρανός σήμερα μοιάζει βαρύς.

Σαν να ξέρει.

Σαν να θρηνεί μαζί μας.

Γιατί όταν χάνονται άνθρωποι και ζώα με τόσο βίαιο τρόπο, δεν πρόκειται για «ατύχημα» που ξεχνιέται.

Πρόκειται για μια πληγή που ανοίγει ερωτήματα:

Για την ασφάλεια, για την πρόληψη, για την ευθύνη.

Και κυρίως για την αξία που αποδίδουμε στη ζωή.

Οι 39 ανθρωπινοι άγγελοι το τετράποδο αγγελούδι, δεν είναι στατιστική.

Είναι οικογένειες που διαλύθηκαν, όνειρα που δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν, φωνές που σίγησαν βίαια.

Και το μικρό σκυλάκι — αθώο, ανυπεράσπιστο — μας θυμίζει ότι στα μεγάλα εγκλήματα της αμέλειας, πάντα υποφέρουν οι πιο αδύναμοι.

Εκείνοι που δεν έχουν φωνή να διαμαρτυρηθούν, ούτε δύναμη να σωθούν μόνοι τους.

Η κοινωνία οφείλει να σταθεί όρθια μπροστά σε τέτοιες τραγωδίες.

Όχι με λόγια παρηγοριάς μόνο, αλλά με πράξεις.

Με αλήθεια.

Με διαφάνεια.

Με απόδοση ευθυνών, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.

Η μνήμη των θυμάτων απαιτεί να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά κάτι παρόμοιο.

Η σιωπή και η αδιαφορία είναι συνενοχή.

Σήμερα δεν ζητάμε εκδίκηση.

Ζητάμε δικαιοσύνη.

Ζητάμε σεβασμό στη ζωή.

Ζητάμε έναν κόσμο, όπου η ασφάλεια δεν θα είναι διαπραγματεύσιμη και όπου ούτε άνθρωποι ούτε ζώα θα χάνονται, επειδή κάποιος «δεν πρόσεξε», «δεν πρόλαβε» ή «δεν θεώρησε απαραίτητο».

Ανδαλουσία, δεν είσαι μόνη.

Οι καρδιές μας είναι κοντά σου.

Η μνήμη των 39 αγγέλων και του μικρού τετράποδου αγγελου θα μείνει ζωντανή.

Γιατί όσο θυμόμαστε, όσο διεκδικούμε, όσο δεν σωπαίνουμε — κανένας θάνατος δεν πάει χαμένος.

Δύο τρένα.

Τριάντα εννέα άγγελοι.

Κι ένα μικρό τετράποδο αγγελάκι.

Όλοι τους πέταξαν πάνω από τη γέφυρα του Ουράνιου Τόξου.

Ο ουρανός σκύβει και θρηνεί τα παιδιά του.

Η σιωπή βαραίνει.

Τα αστέρια χαμηλώνουν το φως τους.

Ανδαλουσία, οι καρδιές μας είναι δίπλα σου.

Στον πόνο, στη μνήμη, στην υπόσχεση πως κανείς δεν ξεχνιέται.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ