Κάθε φορά που ένα αδέσποτο υποφέρει, εμφανίζεται το ίδιο μοτίβο:
👉 “Βοηθήστε με ένα IBAN”
👉 “Επείγον χειρουργείο”
👉 “Δεν υπάρχει άλλος τρόπος”
ΥΠΑΡΧΕΙ.
Ο νόμος είναι ξεκάθαρος:
Οι δήμοι είναι υποχρεωμένοι να φροντίζουν τα αδέσποτα.
Όχι οι πολίτες.
Όχι οι εθελοντές.
Όχι με προσωπικούς λογαριασμούς.
Όταν δίνουμε χρήματα για να σωθεί ένα ζώο:
✔ σώζουμε μια ζωή
❗Αλλά ταυτόχρονα καλύπτουμε μια κρατική αποτυχία.
Και έτσι το πρόβλημα δεν λύνεται ποτέ.
Απαιτούμε:
Άμεση παρέμβαση των δήμων
Διαφάνεια
Ευθύνη
Κανένα ζώο αβοήθητο.
Καμία ευθύνη χωρίς συνέπειες.
📣 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δεν θα πληρώνουμε εμείς την εγκατάλειψη – Οι δήμοι έχουν ευθύνη, όχι οι φιλόζωοι πολίτες
Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται ένα ανησυχητικό και πλέον συστηματικό φαινόμενο:
Κάθε φορά που ένα αδέσποτο ζώο βρίσκεται τραυματισμένο, άρρωστο ή σε κατάσταση άμεσου κινδύνου, η ευθύνη μετακυλίεται σιωπηρά από τους αρμόδιους φορείς στους φιλοζωους πολίτες.
Αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ζητούν επείγουσα οικονομική βοήθεια, κοινοποιούνται προσωπικοί τραπεζικοί λογαριασμοί και οργανώνονται πρόχειροι έρανοι, προκειμένου να καλυφθούν έξοδα που – σύμφωνα με τον νόμο – δεν ανήκουν στους πολίτες.
Ας είμαστε ξεκάθαροι:
Η φροντίδα των αδέσποτων ζώων δεν είναι πράξη φιλανθρωπίας.
Είναι νομική υποχρέωση της Πολιτείας και των δήμων.
Ο Νόμος 4830/2021 ορίζει ρητά ότι οι δήμοι είναι υπεύθυνοι για:
Την περισυλλογή, την κτηνιατρική περίθαλψη, τη στείρωση, τη φιλοξενία και τη συνολική διαχείριση των αδέσποτων ζώων.
Αυτό περιλαμβάνει και το οικονομικό κόστος των αναγκαίων παρεμβάσεων.
Κι όμως, στην πράξη, αντί για άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών, παρακολουθούμε μια επικίνδυνη κανονικοποίηση της εγκατάλειψης ευθύνης.
Οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν.
Οι εθελοντές καλούνται να καλύψουν τα κενά.
Και οι δήμοι, πολύ συχνά, παραμένουν απόντες.
Δεν αμφισβητούμε ούτε στο ελάχιστο την αξία της αλληλεγγύης.
Κάθε πολίτης που συμβάλλει για να σωθεί ένα ζώο, επιτελεί μια πράξη ανθρωπιάς.
Όμως, δεν μπορούμε να αγνοούμε το εξής κρίσιμο γεγονός:
Κάθε φορά που η κοινωνία καλύπτει οικονομικά αυτό που ο δήμος οφείλει να παρέχει, διαιωνίζεται ένα σύστημα ατιμωρησίας και αδράνειας.
Η έκτακτη ανάγκη δεν μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη πρακτική.
Επιπλέον, η δημόσια συγκέντρωση χρημάτων μέσω προσωπικών τραπεζικών λογαριασμών, εγείρει σοβαρά ζητήματα:
Διαφάνειας, νομιμότητας και λογοδοσίας.
Οι έρανοι υπόκεινται σε συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο και δεν μπορούν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα.
Δεν είναι λύση να αντικαθιστούμε το κράτος.
Η λύση είναι να το υποχρεώσουμε να λειτουργήσει.
Για τον λόγο αυτό, καλούμε:
• Τους δήμους να αναλάβουν άμεσα και πλήρως τις ευθύνες τους
• Τις αρμόδιες αρχές να ελέγχουν την εφαρμογή του νόμου
• Τους πολίτες να απαιτούν θεσμική ανταπόκριση και όχι να την υποκαθιστούν.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα:
Δεν θα πληρώνουμε εμείς την αδιαφορία.
Δεν θα κανονικοποιήσουμε την εγκατάλειψη.
Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η ευθύνη σε “εθελοντική επιλογή”.
Κανένα ζώο αβοήθητο.
Καμία ευθύνη χωρίς συνέπειες.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1429116045892756&set=pb.100063831219584.-2207520000
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
