ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, «ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΑ ΖΩΑ». Πρέπει να τους μάθουμε, γιατί πρέπει να τα σέβονται

Κάθε χρόνο ανοίγουν τα σχολεία και μιλάμε για γνώση, πρόοδο, μέλλον.

Κι όμως, ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα ζωής, εξακολουθεί να απουσιάζει ουσιαστικά:

Η ενσυναίσθηση, απέναντι στα πλάσματα που δεν έχουν φωνή.

Την ώρα που η κοινωνία μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει περιστατικά εγκατάλειψης, βασανισμού, δηλητηριάσεων, κακοποίησης και κάθε μορφής βίας απέναντι στα ζώα, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι η επόμενη γενιά θα μεγαλώσει διαφορετικά, χωρίς να της διδάξουμε διαφορετικά.

Δεν γεννιέται κανείς γνωρίζοντας να σέβεται.

Διδάσκεται.

Καλλιεργείται.

Γίνεται στάση ζωής.

Θέλουμε λοιπόν ένα σχολείο, που δεν θα εκπαιδεύει μόνο μαθητές που λύνουν ασκήσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να αισθανθούν τον πόνο του άλλου.

Που θα ξέρουν, ότι ένα ζώο δεν είναι αντικείμενο.

Ότι η εγκατάλειψη, δεν είναι «ξεφορτώνομαι ένα πρόβλημα».

Ότι η κακοποίηση, δεν είναι «υπόθεση μεταξύ ανθρώπων και ζώων».

Ότι η αδιαφορία απέναντι σε ένα πλάσμα που υποφέρει, είναι και αυτή μια μορφή κοινωνικής συνενοχής.

Και ας το πούμε καθαρά:

Αν θέλουμε μηδενική κακοποίηση των ζώων στο μέλλον, πρέπει να επενδύσουμε στην πρόληψη σήμερα.

Η πρόληψη ξεκινά από την παιδεία.

Ζητάμε από τα παιδιά να γίνουν άνθρωποι με συνείδηση, εθελοντές και γιατί όχι και ακτιβιστές για τα δικαιώματα όλων των ζώων.

Να μάθουν να προστατεύουν, αντί να πληγώνουν.

Να βοηθούν, αντί να προσπερνούν.

Να καταγγέλλουν, αντί να σιωπούν.

Να σέβονται κάθε μορφή ζωής.

Και απευθυνόμαστε στην Πολιτεία:

Πόσα ακόμη ζώα πρέπει να κακοποιηθούν, για να καταλάβουμε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος, αρχίζει πολύ πριν από το έγκλημα;

Η φιλοζωία, δεν μπορεί να περιορίζεται σε ευχολόγια, περιστασιακές δράσεις και φωτογραφίες.

Πρέπει να γίνει παιδεία.

Γιατί το αυριανό παιδί, είναι ο αυριανός πολίτης.

Ο αυριανός γονιός.

Ο άνθρωπος, που αύριο θα αποφασίζει πώς θα αντιμετωπίζεται η ζωή γύρω του.

Και εμείς θέλουμε αυτός ο άνθρωπος, να έχει μάθει από μικρός κάτι θεμελιώδες:

ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΗ.

ΚΑΝΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗ ΒΙΑ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΝΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα μάθημα.

Είναι πολιτισμός.

Και ο πολιτισμός μιας κοινωνίας, φαίνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεται, σε εκείνους που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

🎒

Καλή σχολική χρονιά στα παιδιά μας.

Αλλά μαζί με τα βιβλία, ας τους δώσουμε και κάτι ακόμη:

Μια καρδιά, που θα ξέρει να προστατεύει.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩN