Δεν ήταν αριθμοί – Ήταν ζωές. Στη μνήμη των 5 γυναικών που χάθηκαν άδικα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ – Τρίκαλα

Πέντε γυναίκες δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους.

Πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους σε έναν χώρο που όφειλε —και νομικά και ηθικά— να είναι ασφαλής.

Πίσω τους έμειναν οικογένειες, παιδιά, σύντροφοι, γονείς.

Όνειρα που κόπηκαν βίαια στη μέση.

Δεν πρόκειται για «στατιστική».

Δεν είναι «εργατικό ατύχημα» που θα ξεχαστεί με την επόμενη είδηση.

Είναι μια τραγωδία που φέρει ευθύνες.

Η εργασία δεν πρέπει να σκοτώνει

Σε μια χώρα όπου τα εργατικά δυστυχήματα αυξάνονται, όπου η εντατικοποίηση, η υποστελέχωση, η ελλιπής εκπαίδευση και οι πλημμελείς έλεγχοι θεωρούνται «κόστος», η ανθρώπινη ζωή υποβαθμίζεται.

Κάθε φορά που η ασφάλεια μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, το τίμημα το πληρώνουν οι εργαζόμενοι — με το σώμα και τη ζωή τους.

Οι πέντε γυναίκες δεν εφυγαν από τη ζωή μεωτον πιο τραγικό τρόπο επειδή «έτυχε».

Χάθηκαν μέσα σε ένα πλαίσιο που επιτρέπει την αδιαφορία, την ανοχή και τη σιωπή.

Μνήμη σημαίνει ευθύνη

Η μνήμη δεν είναι τελετουργία.

Είναι πράξη.

Σημαίνει:

Διερεύνηση σε βάθος και απόδοση ευθυνών, χωρίς συγκάλυψη.

Ουσιαστικούς ελέγχους υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας.

Σεβασμό στον εργαζόμενο άνθρωπο

Οχι μόνο στην παραγωγή και το κέρδος.

Καμία ανοχή σε συνθήκες που μετατρέπουν τη δουλειά σε παγίδα θανάτου.

Ποτέ ξανά

Το «ποτέ ξανά» δεν είναι σύνθημα για πανό.

Είναι απαίτηση ζωής.

Για να μη θρηνήσουμε άλλες μητέρες, κόρες, αδελφές.

Για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο στη δουλειά ως «κανονικότητα».

Πέντε πρόσωπα μέσα στο γκρίζο.

Πέντε ζωές που έσβησαν εκεί που έπρεπε να προστατεύονται.

Η φλόγα καίει για όσες δεν γύρισαν σπίτι.

Για τα χαμόγελα που πάγωσαν.

Για τα όνειρα που δεν πρόλαβαν.

🖤 Στη μνήμη τους.

🕯️ Να μη σβήσει ποτέ η αλήθεια.

🖤 Θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες και στους ανθρώπους των θυμάτων.

Η κοινωνία οφείλει να σταθεί στο ύψος της μνήμης τους.

Γιατί δεν ήταν αριθμοί.

Ήταν γυναίκες.

Ήταν ζωές.

Η μνήμη των πέντε γυναικών στα Τρίκαλα δεν είναι απλώς πένθος.

Είναι πολιτική πράξη.

Απαιτούμε:

Πραγματικούς και συχνούς ελέγχους ασφάλειας

Απόδοση ευθυνών χωρίς εκπτώσεις

Προστασία των εργαζομένων πριν και όχι μετά τον θάνατο.

Η εργασία δεν είναι θανατική ποινή.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη.

🖤 Στη μνήμη των 5 γυναικών.

✊ Για να μη μετρήσουμε άλλες απώλειες.

✊ Για να αλλάξει η πραγματικότητα.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ