Δήμος Δίου – Ολύμπου: Καταγγελία για Πρόταση Θανάτου. Όταν οι Αιρετοί Μιλούν για Φόλες, Η Κοινωνία Οφείλει να Αντιδρά. Καμία Ανοχή στη Δηλητηρίαση Ζώων. Η Ζωή Δεν Δηλητηριάζεται. Οι Ένοχοι Διώκονται

Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΖΩΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΔΗΜΟΥ

Η υπόθεση που καταγγέλλεται στον Δήμο Δίου – Ολύμπου, δεν είναι ένα «λεκτικό ατόπημα», που περνά και ξεχνιέται.

Δεν είναι μια άτυχη στιγμή.

Είναι μια επικίνδυνη διολίσθηση στη λογική της βίας, που –αν επιβεβαιωθεί– αγγίζει ευθέως τα όρια της ποινικής ευθύνης.

Η «πρόταση» για εξόντωση αδέσποτων ζώων με φόλες δεν είναι γνώμη.

Είναι παρακίνηση σε κακούργημα.

Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΗΣ – ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ

Στην Ελλάδα, η κακοποίηση και θανάτωση ζώων, διώκεται σε βαθμό κακουργήματος.

Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων, αποτελεί μία από τις πιο βάναυσες μορφές κακοποίησης, καθώς προκαλεί παρατεταμένο και οδυνηρό θάνατο.

Αυτό σημαίνει ότι:

Όποιος τοποθετεί φόλες, αντιμετωπίζει βαριές ποινές κάθειρξης και υψηλά χρηματικά πρόστιμα.

Όποιος προτρέπει, ενθαρρύνει , ή ανέχεται τέτοιες πρακτικές, μπορεί να ελεγχθεί για συνέργεια, ή ηθική αυτουργία.

Όταν τέτοιες απόψεις εκφράζονται από αιρετούς, το ζήτημα αποκτά και πειθαρχική και πολιτική διάσταση, καθώς παραβιάζεται η υποχρέωση τήρησης της νομιμότητας.

Η επίκληση της «αγανάκτησης», ή της «ανάγκης διαχείρισης», δεν αποτελεί ελαφρυντικό.

Αντιθέτως, επιβαρύνει τη θέση όσων έχουν θεσμική ευθύνη.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΙΟΥ – ΟΛΥΜΠΟΥ

Ο Δήμος δεν είναι παρατηρητής.

Είναι αρμόδιος φορέας διαχείρισης των αδέσποτων ζώων.

Αυτό σημαίνει ότι:

Έχει νομική υποχρέωση να εφαρμόζει προγράμματα περισυλλογής, στείρωσης, ευζωίας και φροντίδας.

Οφείλει να συνεργάζεται με φιλοζωικά σωματεία και να διασφαλίζει τη διαφάνεια.

Πρέπει να προστατεύει τόσο τα ζώα, όσο και τη δημόσια υγεία.

Όταν, λοιπόν, σε έναν τέτοιο δήμο ακούγεται –έστω και εκτός μικροφώνου– πρόταση για φόλες, και η διοίκηση δεν την καταδικάζει, τότε προκύπτει ένα σοβαρό ερώτημα:

Ασκείται νόμιμη διοίκηση, ή αφήνεται χώρος στη βαρβαρότητα;

Η σιωπή της δημοτικής αρχής, δεν είναι ουδέτερη.

Σε νομικό και πολιτικό επίπεδο, μπορεί να εκληφθεί ως παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας.

Δηλαδή ως αποτυχία να προστατευθεί το έννομο αγαθό της ζωής – ακόμη και όταν αυτό αφορά ζώα, που προστατεύονται ρητά από τη νομοθεσία.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ

Το θέμα δεν αφορά μόνο τον Δήμο Δίου – Ολύμπου.

Αφορά κάθε δήμο, κάθε αιρετό, κάθε πολίτη.

Αν επιτραπεί να περάσει το μήνυμα ότι:

Οι φόλες είναι «λύση»

Οι αιρετοί μπορούν να τις προτείνουν χωρίς συνέπειες

Και οι διοικήσεις μπορούν να σιωπούν,

τότε ανοίγει ο δρόμος για γενίκευση της βίας.

Η ελληνική νομοθεσία έχει γίνει αυστηρότερη, ακριβώς γιατί η κοινωνία δεν αντέχει άλλο τέτοια φαινόμενα.

Κάθε υποχώρηση σε αυτό το σημείο, αποτελεί οπισθοδρόμηση.

ΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ:

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ

Η υπόθεση αυτή πρέπει να οδηγήσει σε:

Διερεύνηση των καταγγελιών και σαφή απόδοση ευθυνών.

Δημόσια και ξεκάθαρη καταδίκη κάθε προτροπής σε χρήση φόλας.

Ενεργοποίηση των αρμόδιων αρχών, χωρίς καθυστερήσεις.

Ενίσχυση των προγραμμάτων διαχείρισης αδέσποτων, με διαφάνεια και λογοδοσία.

ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΖΩΑ

Κρίνεται η ίδια η κοινωνία.

Κρίνεται αν οι νόμοι εφαρμόζονται, ή μένουν στα χαρτιά.

Κρίνεται αν οι αιρετοί υπηρετούν τον ρόλο τους, ή τον υπονομεύουν.

Κρίνεται αν η βία θα γίνει ανεκτή, ή θα αντιμετωπιστεί.

Η υπόθεση στον Δήμο Δίου – Ολύμπου, είναι ένα τεστ νομιμότητας και πολιτισμού.

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Όποιος μιλά για φόλες, μιλά για θάνατο.

Όποιος σιωπά απέναντι σε αυτό, αναλαμβάνει ευθύνη.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από μία:

Ο νόμος θα εφαρμοστεί.

Και η κοινωνία δεν θα σωπάσει.

ΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΖΩΩΝ

Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων («φόλες»), δεν είναι απλώς ανήθικη πράξη

Αποτελεί βαρύ ποινικό αδίκημα στην ελληνική έννομη τάξη και διώκεται αυτεπάγγελτα.

Το ισχύον πλαίσιο (ιδίως ο Ν. 4830/2021 για την ευζωία των ζώων συντροφιάς, σε συνδυασμό με τον Ποινικό Κώδικα), αντιμετωπίζει τη θανάτωση και την κακοποίηση ζώων με αυστηρότητα.

Τι προβλέπει ο νόμος

Κακοποίηση, ή θανάτωση ζώου:

Συνιστά κακούργημα, με ποινή κάθειρξης έως 10 έτη και υψηλά χρηματικά πρόστιμα.

Χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων:

Θεωρείται μορφή κακοποίησης/θανάτωσης, με τις ίδιες ποινικές συνέπειες.

Διοικητικά πρόστιμα:

Επιβάλλονται επιπλέον, ανεξάρτητα από την ποινική διαδικασία, και μπορούν να φτάσουν σε πολύ υψηλά ποσά ανά ζώο.

Δημόσια προτροπή, ή ανοχή:

Αιρετοί, ή δημόσια πρόσωπα, που υποκινούν, ή ανέχονται τέτοιες πράξεις, εκτίθενται σε ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες.

Κίνδυνος για τη δημόσια υγεία:

Η διάσπαρτη δηλητηρίαση, μπορεί να στοιχειοθετήσει και άλλα αδικήματα (έκθεση σε κίνδυνο ανθρώπων, ρύπανση περιβάλλοντος).

Με απλά λόγια:

Η φόλα δεν είναι «μέσο διαχείρισης»

Είναι κακούργημα.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Η αντίδραση χρειάζεται να είναι άμεση, τεκμηριωμένη και συλλογική.

Κάθε καθυστέρηση μπορεί να κοστίσει ζωές.

1. Άμεση καταγγελία στις αρχές

Ενημερώστε Αστυνομία (100) και ζητήστε καταγραφή συμβάντος.

Υποβάλετε έγκληση/μήνυση στο αρμόδιο Α.Τ. με όλα τα στοιχεία.

Ενημερώστε τον αρμόδιο Εισαγγελέα για κατεπείγουσα παρέμβαση.

2. Συλλογή αποδεικτικών στοιχείων

Φωτογραφίες/βίντεο από το σημείο, τα δολώματα, τα ζώα.

Ακριβής τοποθεσία (GPS), ημερομηνία και ώρα.

Μαρτυρίες κατοίκων.

Διατήρηση δείγματος δολώματος (με προσοχή, χωρίς επαφή) για εργαστηριακή εξέταση.

Η τεκμηρίωση είναι κρίσιμη, για να «δέσει» η υπόθεση.

3. Κτηνιατρική και τοξικολογική διερεύνηση

Μεταφορά ζώων σε κτηνίατρο, για νεκροψία/νεκροτομή.

Έκθεση που να επιβεβαιώνει δηλητηρίαση – βασικό αποδεικτικό στοιχείο στο δικαστήριο.

4. Ενημέρωση και κινητοποίηση της κοινωνίας

Δημόσιες ανακοινώσεις, αφίσες, μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ενημέρωση κατοίκων για τον κίνδυνο (ιδίως για παιδιά και δεσποζόμενα ζώα).

Συλλογή υπογραφών για πίεση προς τον δήμο.

5. Νομική πίεση προς τον Δήμο

Αίτημα για επίσημη καταδίκη και τοποθέτηση της δημοτικής αρχής.

Ζήτηση στοιχείων για το πρόγραμμα διαχείρισης αδέσποτων (στειρώσεις, συμβάσεις, κονδύλια).

Παρουσία σε συνεδριάσεις δημοτικού συμβουλίου και κατάθεση ερωτημάτων.

6. Συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία και δικηγόρους

Οργανωμένη νομική υποστήριξη, για μηνύσεις και παρακολούθηση της υπόθεσης.

Συντονισμένες ενέργειες, για μεγαλύτερη πίεση και δημοσιότητα.

7. Πρόληψη και επιτήρηση

Περιπολίες εθελοντών σε «ύποπτα» σημεία.

Τοποθέτηση προειδοποιητικών πινακίδων.

Δημιουργία τοπικού δικτύου άμεσης ειδοποίησης (π.χ. ομάδες επικοινωνίας).

8. Άμεση παρέμβαση σε περιστατικά

Αν εντοπιστεί ζώο με συμπτώματα δηλητηρίασης (σπασμοί, σιελόρροια, αδυναμία):

Άμεση μεταφορά σε κτηνίατρο.

Ενημέρωση αρχών για ενεργό περιστατικό.

Προειδοποίηση κατοίκων της περιοχής.

ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η ανοχή στη φόλα, είναι ανοχή στο έγκλημα.

Οι πολίτες δεν είναι θεατές.

Έχουν δικαίωμα – και ευθύνη – να απαιτήσουν ασφάλεια, νομιμότητα και σεβασμό στη ζωή.

Οι φιλόζωοι δεν είναι «γραφικοί».

Είναι η πρώτη γραμμή άμυνας, μιας κοινωνίας που θέλει να λέγεται ανθρώπινη.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η απάντηση στη βία δεν είναι η σιωπή.

Είναι ο νόμος, η δράση και η συλλογική πίεση.

Κάθε καταγγελία μετράει.

Κάθε στοιχείο μετράει.

Κάθε φωνή μετράει.

Η φόλα είναι κακούργημα.

Και κάθε κακούργημα, πρέπει να τιμωρείται.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Please follow and like us:
error3
fb-share-icon0
Tweet 20
fb-share-icon20

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *