ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η υπόθεση της Κέρκυρας, όπου σκύλος έχασε τη ζωή του, αφού αυτοκίνητο πέρασε πάνω από το σώμα του, προκαλεί δικαιολογημένα σοκ, οργή και βαθύ προβληματισμό.
Το περιστατικό καταγράφηκε σε βίντεο, το οποίο έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Η οδηγός εντοπίστηκε, συνελήφθη και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα.
Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα δημοσιευμένες πληροφορίες, η Αστυνομία, μετά την εξέταση του διαθέσιμου υλικού, αξιολόγησε την υπόθεση ως θανάτωση ζώου από αμέλεια και επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους 500 ευρώ.
Η ποινική διαδικασία, ωστόσο, δεν έχει ολοκληρωθεί και η περαιτέρω πορεία της υπόθεσης, θα κριθεί από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
Και ακριβώς εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΟΠΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΩΣ ΑΜΕΛΕΙΑ;
ΖΗΤΑΜΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ.
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για την κακοποίηση και τη θανάτωση ζώων, είναι ιδιαίτερα αυστηρό.
Ο Ν. 4830/2021 προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι η εκ προθέσεως θανάτωση ζώου, μπορεί να συνιστά κακούργημα, με ποινές που φτάνουν έως την κάθειρξη 10 ετών, ενώ προβλέπονται και ιδιαίτερα υψηλά διοικητικά πρόστιμα, για φόνο, ή βασανισμό ζώου.
Γι’ αυτό η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει:
Ποια ακριβώς στοιχεία οδήγησαν στην αξιολόγηση της πράξης, ως αμέλειας;
Πώς αξιολογείται το βιντεοληπτικό υλικό από τις αρμόδιες αρχές;
Ποια είναι η ακριβής νομική βάση του προστίμου των 500 ευρώ;
Ποια στοιχεία διαφοροποιούν μια πράξη αμέλειας, από μια εκ προθέσεως πράξη κακοποίησης, ή θανάτωσης;
Και κυρίως:
ΠΟΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΕΛΝΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ, ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΖΩΟΥ ΚΟΣΤΙΖΕΙ, ΣΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, 500 ΕΥΡΩ;
Δεν υποστηρίζουμε ότι το ποσό αυτό αποτελεί την τελική ποινική μεταχείριση της υπόθεσης.
Δεν έχει υπάρξει ακόμη τελεσίδικη δικαστική κρίση.
Αλλά 500 ευρώ, είναι το ποσό που έχει γίνει ήδη γνωστό ως διοικητικό πρόστιμο και η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει να καταλάβει, γιατί επιβλήθηκε αυτό το ποσό και με ποια ακριβώς νομική αξιολόγηση.
Γιατί όταν η νομοθεσία προβλέπει διοικητικά πρόστιμα δεκάδων χιλιάδων ευρώ, για τις βαρύτερες μορφές κακοποίησης και θανάτωσης ζώων, η διαφορά ανάμεσα στα 500 ευρώ και στα 30.000–50.000 ευρώ, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ασήμαντη λεπτομέρεια.
Είναι ζήτημα νομικού χαρακτηρισμού, εφαρμογής του νόμου και θεσμικής λογοδοσίας.
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗ, ΟΥΤΕ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ.
Θέλουμε θεσμούς που να λειτουργούν.
Θέλουμε αποφάσεις που να αιτιολογούνται.
Θέλουμε τον ίδιο νόμο, να εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο.
Θέλουμε οι καταγγελίες για κακοποίηση ζώων, να αντιμετωπίζονται με τη σοβαρότητα που απαιτεί η νομοθεσία.
Θέλουμε κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό στοιχείο, να εξετάζεται σε βάθος.
Και θέλουμε η τελική δικαστική κρίση, να προκύψει μέσα από μια διαφανή, πλήρη και ανεπηρέαστη διαδικασία.
Γιατί η δικαιοσύνη, δεν είναι ούτε εκδίκηση, ούτε συγκάλυψη.
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΜΟΣ.
Και οι θεσμοί, οφείλουν να αντέχουν τις δύσκολες ερωτήσεις.
Η υπόθεση της Κέρκυρας, δεν πρέπει να μετατραπεί σε άλλη μία υπόθεση, που θα ξεχαστεί μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας.
Δεν πρέπει να θαφτεί κάτω από γραφειοκρατικές διατυπώσεις.
Δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί, ως ένα ακόμη «περιστατικό με ζώο».
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ.
Και μιλάμε για ένα περιστατικό που καταγράφηκε.
Γι’ αυτό απαιτούμε:
ΠΛΗΡΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ.
ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΩΜΕΝΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ.
ΟΡΘΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ.
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.
Και μέχρι να ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση, δεν θα προκαταλάβουμε το αποτέλεσμά της.
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ.
Γιατί η απαίτηση για δικαιοσύνη και η προστασία των ζώων, δεν είναι πολυτέλεια.
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.
500 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι η σιωπή.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΘΕΙ.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
©️ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΖΩΩΝ
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

