Αν ήταν στο χέρι μας, καμία αδέσποτη γάτα δεν θα έπρεπε ποτέ να κοιμάται με άδεια κοιλιά, ή να νιώθει αόρατη

Κανένα ζώο δεν πρέπει να γεννιέται σε κατάσταση επιβίωσης.

Μαθαίνοντας να φοβάται κάθε βήμα.

Για να παραλείψει την παραμικρή κίνηση.

Ελπίζοντας, σιωπηλά, ότι το επόμενο χέρι δεν θα πονέσει.

Δεν θα έπρεπε να αξίζουν μόνο καλοσύνη.

Απλά θα έπρεπε να το δικαιούνται.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι η αλλαγή συχνά ξεκινάει με μικρά πράγματα.

Ένα μπολ με φαγητό

Ένα μπολ με καθαρό νερό

Ένα ζεστό σημείο προστατευμένο από τον άνεμο.

Μια έκκληση για έναν φιλοζωο ακτιβιστή.

Ένα άτομο που Παρατηρεί και αρνείται να κοιτάξει αλλού.

Έτσι το “ξεχασμένο” γίνεται “βρίσκεται”.

Έτσι κυλάει η ζωή.

Μακάρι ο κόσμος να ήταν πιο ευγενικός μαζί τους.

Και όσο δεν είναι, θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε εκείνους που προσπαθούν έτσι κι αλλιώς.

Σ’ αυτούς τους σιωπηλούς βοηθούς.

Σε εκείνους τους απλούς ανθρώπους που κάνουν ό,τι μπορούν, όταν μπορούν.

Επειδή για μια πεινασμένη γάτα σε ένα σκοτεινό σοκάκι

Καμία πράξη συμπόνιας δεν είναι μικρή.

Αυτό είναι όλο.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ