ΟΤΑΝ Η ΓΗ ΤΡΕΜΕΙ, Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑ

Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις μοιάζουν μικρές, μπροστά στην καταστροφή.

Στιγμές, που μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ένα σπίτι μπορεί να γίνει ερείπια, μια οικογένεια να βρεθεί στον δρόμο και ένας ολόκληρος κόσμος να αλλάξει για πάντα.

Στην Κολομβία, άνθρωποι δοκιμάζονται.

Άνθρωποι που μέσα σε μια στιγμή έχασαν την ασφάλεια του σπιτιού τους, τις περιουσίες τους, τις αναμνήσεις τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αγαπημένα πρόσωπα.

Πίσω από κάθε κατεστραμμένο σπίτι, υπάρχει μια ιστορία.

Ένα παιδικό δωμάτιο.

Μια οικογενειακή φωτογραφία.

Ένα τραπέζι, γύρω από το οποίο συγκεντρωνόταν μια οικογένεια.

Ένα κρεβάτι, όπου κάποιος κοιμόταν κάθε βράδυ.

Και μέσα σε αυτή την τραγωδία υπάρχουν και εκείνα τα πλάσματα, που δεν μπορούν να μιλήσουν.

Τα ζώα.

Εκείνα που δεν μπορούν να εξηγήσουν τι συνέβη.

Δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια με ανθρώπινα λόγια.

Δεν μπορούν να πουν «φοβάμαι», «πονάω», «διψάω», «πού είναι ο άνθρωπός μου;».

Μπορούν όμως να νιώσουν.

Νιώθουν τον τρόμο της γης που τρέμει.

Νιώθουν τον θόρυβο των κτιρίων που καταρρέουν.

Νιώθουν τη μοναξιά, όταν χάνονται οι άνθρωποί τους.

Νιώθουν την πείνα, τη δίψα, τον πόνο και την αγωνία.

Ένας σκύλος, μπορεί να περιμένει για ώρες δίπλα στα συντρίμμια, περιμένοντας να επιστρέψει ο άνθρωπός του.

Μια γάτα, μπορεί να έχει κρυφτεί κάπου μέσα στα ερείπια, τρομαγμένη από τους θορύβους και τους ανθρώπους που προσπαθούν να την εντοπίσουν.

Ένα άλογο, μπορεί να βρίσκεται μόνο του σε έναν κατεστραμμένο χώρο, χωρίς τροφή και νερό.

Και μικρότερα ζώα, που συχνά δεν φαίνονται καν, μπορεί να παλεύουν αθόρυβα για τη ζωή τους.

Δεν είναι αντικείμενα που χάθηκαν μαζί με ένα σπίτι.

Είναι ζωές, που χρειάζονται διάσωση.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη δοκιμασία μιας κοινωνίας μετά από μια καταστροφή:

Όχι μόνο πόσα κτίρια θα ξαναχτιστούν.

Αλλά πόσες ζωές θα προσπαθήσουμε να σώσουμε.

Γιατί η πραγματική αλληλεγγύη, δεν σταματά εκεί όπου τελειώνει ο άνθρωπος.

Δεν μπορεί να υπάρχει «βοήθεια για όλους» και ταυτόχρονα να ξεχνάμε τα ζώα που βρίσκονται παγιδευμένα, τραυματισμένα, ή εγκαταλειμμένα.

Δεν μπορεί να μιλάμε για ανθρωπιά και να αφήνουμε ένα ζώο να πεθαίνει, μόνο επειδή δεν μπορεί να φωνάξει.

Σε κάθε μεγάλη καταστροφή, οι άνθρωποι και τα ζώα είναι κομμάτια της ίδιας κοινότητας.

Ζουν στα ίδια σπίτια.

Μοιράζονται τις ίδιες αυλές.

Περπατούν στους ίδιους δρόμους.

Κοιμούνται δίπλα στους ίδιους ανθρώπους.

Και όταν έρθει η καταστροφή, υποφέρουν μαζί.

Γι’ αυτό και πρέπει να διασωθούν μαζί.

Σήμερα, η σκέψη μας ταξιδεύει στην Κολομβία.

Στους ανθρώπους, που παλεύουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Στους γονείς, που προσπαθούν να προστατεύσουν τα παιδιά τους.

Στους ηλικιωμένους, που έχασαν το σπίτι τους.

Στους διασώστες, που επιχειρούν μέσα σε επικίνδυνες συνθήκες.

Στους εθελοντές, που δεν περιμένουν να τους ζητήσει κανείς να βοηθήσουν.

Και σε εκείνους τους ανθρώπους που, μέσα στον προσωπικό τους πόνο, δεν ξεχνούν να ψάξουν και για ένα ζώο.

Αυτό είναι ανθρωπιά.

Να βρίσκεσαι ο ίδιος μέσα στην καταστροφή και παρ’ όλα αυτά να σκύβεις για να σηκώσεις ένα πλάσμα, που δεν μπορεί να σηκωθεί μόνο του.

Να ανοίγεις μια πόρτα.

Να δίνεις λίγο νερό.

Να μεταφέρεις ένα τραυματισμένο ζώο.

Να ψάχνεις μέσα στα συντρίμμια.

Να μην προσπερνάς.

Γιατί ίσως εκείνη τη στιγμή, για εμάς να είναι «ένα ζώο».

Για εκείνο όμως, μπορεί να είμαστε η μοναδική του ελπίδα.

Ας μη μείνει κανένα ζώο πίσω.

Ας μην υπάρξει κανένα πλάσμα που θα χαθεί, επειδή κανείς δεν το αναζήτησε.

Ας θυμηθούμε, πως η ζωή δεν μετριέται σε χρήματα, ιδιοκτησίες, ή περιουσίες.

Μετριέται στην αξία που δίνουμε, σε κάθε ζωντανό πλάσμα.

Και όταν όλα γύρω μας καταρρέουν, υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να καταρρεύσει ποτέ:

Η συμπόνια μας.

Γιατί τα σπίτια μπορούν να ξαναχτιστούν.

Οι δρόμοι μπορούν να επισκευαστούν.

Οι πόλεις μπορούν να ξανασηκωθούν.

Αλλά μια ζωή που χάθηκε, δεν επιστρέφει.

🇨🇴 Στεκόμαστε νοερά δίπλα στους σεισμοπαθείς ανθρώπους της Κολομβίας.

Και δίπλα σε κάθε σκύλο, κάθε γάτα, κάθε άλογο, κάθε πουλί, κάθε παραγωγικό ζώο και κάθε πλάσμα, που βρέθηκε μέσα στην καταστροφή, χωρίς να έχει καμία ευθύνη γι’ αυτήν.

Γιατί όταν η γη τρέμει, όλοι φοβόμαστε.

Όταν όλα γκρεμίζονται, όλοι χρειαζόμαστε βοήθεια.

Και όταν υπάρχει ζωή που κινδυνεύει, κανείς δεν πρέπει να κοιτάζει αλλού.

❤️ Κανένας άνθρωπος μόνος.

Κανένα ζώο μόνο του.

Καμία ζωή ξεχασμένη μέσα στα ερείπια.

Η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα.

Η ανθρωπιά δεν γνωρίζει είδη.

Η ζωή δεν έχει δεύτερη ευκαιρία.

🇨🇴🕊️ ΚΟΛΟΜΒΙΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

#Κολομβία #Σεισμός #Σεισμοπαθείς #Αλληλεγγύη #Διάσωση #ΔιάσωσηΖώων #ΖώαΣεΚρίση #AnimalRescue #AnimalsMatter #Solidarity #NoOneLeftBehind #ΚανέναΖώοΜόνο #ΚανέναΖώοΞεχασμένο #ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΚΙΝΗΜΑΚΑΤΑΤΗΣΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣΤΩΝΖΩΩΝ