Η στοχοποίηση των αδέσποτων σκύλων στην Πυλαία Θεσσαλονίκης και η κατασκευή κλίματος φόβου από τα ΜΜΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ-ΑΚΤΙΒΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία μια συντονισμένη επικοινωνιακή εκστρατεία στοχοποίησης αγελών αδέσποτων σκύλων, στην περιοχή της Πυλαίας Θεσσαλονίκης.

Τηλεοπτικοί σταθμοί, ενημερωτικές ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναπαράγουν εικόνες, τίτλους και αφηγήματα, που παρουσιάζουν τα αδέσποτα ζώα, ως μια άμεση και ανεξέλεγκτη απειλή για τη δημόσια ασφάλεια.

Η εικόνα που κατασκευάζεται, δεν είναι αυτή της πραγματικότητας.

Είναι η εικόνα του φόβου.

Με δραματικούς τίτλους, υπερβολικές περιγραφές και επαναλαμβανόμενα ρεπορτάζ, επιχειρείται να εμπεδωθεί στην κοινωνία, η αντίληψη ότι οι αδέσποτοι σκύλοι αποτελούν έναν «εχθρό», που πρέπει να εξαφανιστεί.

Η παρουσία τους παρουσιάζεται ως έκτακτη κατάσταση, ενώ αποσιωπάται πλήρως το γεγονός, ότι τα ζώα αυτά δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά.

Είναι τα θύματα μιας διαχρονικής πολιτικής εγκατάλειψης, της ανευθυνότητας ιδιοκτητών, της παράνομης εκτροφής και της αποτυχίας των αρμόδιων αρχών να εφαρμόσουν αποτελεσματικά προγράμματα πρόληψης.

Αυτό που συμβαίνει στην Πυλαία, δεν είναι απλώς δημοσιογραφική υπερβολή.

Είναι μια επικίνδυνη διαδικασία κοινωνικής στοχοποίησης.

Όταν καθημερινά προβάλλονται εικόνες σκύλων, συνοδευόμενες από λέξεις όπως «τρόμος», «επικίνδυνες αγέλες», «φόβος», «απειλή», «πολιορκία», τότε το μήνυμα που λαμβάνει ο πολίτης είναι σαφές:

Τα ζώα αυτά πρέπει να απομακρυνθούν με κάθε τρόπο.

Η ιστορία έχει δείξει πολλές φορές, πού οδηγούν τέτοιες πρακτικές.

Πριν από κάθε κύμα δηλητηριάσεων, πριν από κάθε περιστατικό βίας, πριν από κάθε οργανωμένη εξόντωση ζώων, προηγείται συνήθως μια περίοδος συστηματικής δαιμονοποίησης.

Δημιουργείται πρώτα ο «εχθρός» στη συνείδηση της κοινωνίας και στη συνέχεια κάποιοι αισθάνονται, ότι έχουν ηθική νομιμοποίηση να δράσουν εναντίον του.

Όταν τα κανάλια παρουσιάζουν επί ημέρες τα αδέσποτα ως απειλή, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη, εάν αύριο βρεθούν δηλητηριασμένα ζώα στην περιοχή;

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη, αν κάποιοι αποφασίσουν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους;

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη, αν εμφανιστούν φόλες, πυροβολισμοί, ή άλλες μορφές κακοποίησης, που δυστυχώς αποτελούν γνώριμο φαινόμενο στην ελληνική πραγματικότητα;

Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να παριστάνουν τους ανεύθυνους παρατηρητές.

Τα μέσα ενημέρωσης γνωρίζουν πολύ καλά, ότι η επανάληψη συγκεκριμένων αφηγημάτων, διαμορφώνει κοινωνικές συμπεριφορές.

Όταν επιλέγουν να επενδύουν στον πανικό, αντί στην ψύχραιμη ενημέρωση, γίνονται μέρος του προβλήματος.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι ελάχιστα ρεπορτάζ αναφέρονται στις πραγματικές αιτίες δημιουργίας των αδέσποτων πληθυσμών.

Σπάνια γίνεται λόγος για τους ανθρώπους που εγκαταλείπουν ζώα.

Σπάνια αναδεικνύονται οι ανεξέλεγκτες γέννες.

Σπάνια ερευνώνται οι ευθύνες των δήμων, για την έλλειψη ευζωίας.

Σπάνια παρουσιάζονται οι ευθύνες εκείνων που εμπορεύονται ζώα, χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο.

Αντίθετα, το πρόβλημα προσωποποιείται πάνω στα ίδια τα ζώα, λες και είναι εκείνα οι υπεύθυνοι της κατάστασης.

Πρόκειται για μια βαθιά άδικη και επικίνδυνη αντιστροφή της πραγματικότητας.

Οι αδέσποτοι σκύλοι είναι προϊόν ανθρώπινων επιλογών.

Δεν ψήφισαν νόμους.

Δεν οργάνωσαν συστήματα διαχείρισης.

Δεν αποφάσισαν να εγκαταλειφθούν στους δρόμους.

Είναι τα θύματα μιας κοινωνίας, που συχνά αντιμετωπίζει τα ζώα ως αντικείμενα και όχι ως έμβια όντα με δικαιώματα.

Η στοχοποίηση τους δεν λύνει κανένα πρόβλημα.

Αντίθετα, αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τις πραγματικές λύσεις.

Η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει, ότι η μαζική απομάκρυνση, ή εξόντωση αδέσποτων ζώων, δεν μειώνει μακροπρόθεσμα τον πληθυσμό τους.

Όπου εφαρμόστηκαν πολιτικές βίας και εξόντωσης, το πρόβλημα επανεμφανίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς οι αιτίες που το δημιουργούν παρέμειναν άθικτες.

Οι μόνες αποτελεσματικές και πολιτισμένες λύσεις είναι η ευζωία, η καταγραφή των ζώων, οι αυστηροί έλεγχοι στις εγκαταλείψεις, η εκπαίδευση των πολιτών και η υπεύθυνη διαχείριση από τους αρμόδιους φορείς.

Όμως αυτές οι λύσεις δεν δημιουργούν τηλεοπτικό θέαμα.

Δεν προσφέρουν δραματικές εικόνες.

Δεν αυξάνουν την τηλεθέαση.

Γι’ αυτό και συχνά παραμερίζονται, μπροστά στην εύκολη συνταγή του φόβου.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική, όταν βλέπουμε πολίτες να καλούνται μπροστά στις κάμερες, για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους, χωρίς να υπάρχει καμία προσπάθεια ισορροπημένης παρουσίασης των δεδομένων.

Έτσι, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, όπου ο φόβος γεννά περισσότερες καταγγελίες, οι καταγγελίες περισσότερα ρεπορτάζ και τα ρεπορτάζ ακόμη μεγαλύτερο φόβο.

Η κοινωνία οδηγείται σε πόλωση.

Από τη μία πλευρά όσοι απαιτούν ακραία μέτρα και από την άλλη όσοι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των ζώων.

Το αποτέλεσμα είναι, ότι χάνονται οι πραγματικές λύσεις μέσα στον θόρυβο της αντιπαράθεσης.

Ως ενεργοί πολίτες και υπερασπιστές των δικαιωμάτων των ζώων, καταγγέλλουμε αυτή την επικίνδυνη τακτική.

Καταγγέλλουμε κάθε προσπάθεια μετατροπής των αδέσποτων ζώων σε αποδιοπομπαίους τράγους.

Καταγγέλλουμε τη δημοσιογραφία του πανικού, που υποκαθιστά την ενημέρωση με τον εντυπωσιασμό.

Καταγγέλλουμε την καλλιέργεια κοινωνικού μίσους, απέναντι σε ανυπεράσπιστα πλάσματα, που εξαρτώνται πλήρως από τις ανθρώπινες αποφάσεις.

Ταυτόχρονα καλούμε τους πολίτες της Πυλαίας και ολόκληρης της χώρας, να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με ψυχραιμία και υπευθυνότητα.

Να μην παρασυρθούν από κινδυνολογικά δημοσιεύματα.

Να μην υιοθετήσουν λογικές αυτοδικίας.

Να μην επιτρέψουν τη μετατροπή της ανησυχίας σε βία.

Κάθε περιστατικό που χρήζει διαχείρισης, πρέπει να αντιμετωπίζεται από τις αρμόδιες αρχές με βάση την επιστημονική γνώση, τη νομιμότητα και τον σεβασμό προς τη ζωή.

Η προστασία της ανθρώπινης ασφάλειας και η προστασία των ζώων, δεν είναι αντικρουόμενοι στόχοι.

Αντίθετα, αποτελούν δύο όψεις της ίδιας πολιτισμένης κοινωνίας.

Μια κοινωνία που επιλέγει να λύνει τα προβλήματά της με γνώση, υπευθυνότητα και ανθρωπιά, δεν έχει ανάγκη από εκστρατείες φόβου.

Έχει ανάγκη από αλήθεια.

Σήμερα τα θύματα της στοχοποίησης είναι οι αδέσποτοι σκύλοι της Πυλαίας.

Αύριο μπορεί να είναι οποιοδήποτε άλλο είδος ζώου, που θα θεωρηθεί «ενοχλητικό» ή «ανεπιθύμητο».

Γι’ αυτό η σιωπή δεν είναι επιλογή.

Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την αλήθεια, απέναντι στην προπαγάνδα του φόβου, τη συνύπαρξη απέναντι στον πανικό και τον σεβασμό της ζωής, απέναντι σε κάθε μορφή στοχοποίησης.

Καμία ανοχή στη δαιμονοποίηση των αδέσποτων.

Καμία ανοχή στην υποκίνηση φόβου και μίσους απέναντι στα ζώα.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ