Όταν η Γραφειοκρατία Καταδικάζει στη Σιωπηλή Εξόντωση

ΚΑΤΑΓΓΕΛΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, καταγγέλλει δημόσια ένα ακόμα περιστατικό θεσμικής αδιαφορίας και διοικητικής αυθαιρεσίας, που δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο και βαθιά προβληματικό σύστημα διαχείρισης των αδέσποτων ζώων στη χώρα.

Σύμφωνα με δημόσια ανάρτηση που αφορά συγκεκριμένο περιστατικό, αίτημα υιοθεσίας απορρίφθηκε από αρμόδια προϊσταμένη υπηρεσίας του Δήμου Νεας Αγχιάλου Βόλου, παρά το γεγονός ότι είχε κατατεθεί από πρόσωπο που εκπροσωπεί φιλοζωικό σωματείο.

Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική απόφαση.

Πρόκειται για μια πράξη με άμεσες συνέπειες στη ζωή ενός ζώου.

Ενός έμβιου όντος που, αντί να οδηγηθεί σε ένα ασφαλές και στοργικό περιβάλλον, παραμένει εγκλωβισμένο σε συνθήκες αβεβαιότητας, εγκατάλειψης, ή και επικείμενου θανάτου.

Η πραγματικότητα πίσω από τις «απορρίψεις»

Οι απορρίψεις αιτημάτων υιοθεσίας, δεν είναι ουδέτερες πράξεις.

Δεν είναι απλές «διαδικασίες».

Είναι αποφάσεις που καθορίζουν, αν ένα ζώο θα ζήσει, ή θα χαθεί.

Και εδώ γεννώνται εύλογα και κρίσιμα ερωτήματα:

Με ποια κριτήρια απορρίπτονται αιτήματα από αναγνωρισμένα φιλοζωικά σωματεία;

Ποιος ελέγχει τις αποφάσεις των αρμόδιων υπαλλήλων;

Υπάρχει διαφάνεια, ή λειτουργεί ένα κλειστό σύστημα χωρίς λογοδοσία;

Πόσα ζώα έχουν χαθεί εξαιτίας τέτοιων αποφάσεων;

Η κοινωνία δεν μπορεί πλέον να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα ένα σύστημα, που λειτουργεί χωρίς έλεγχο και χωρίς ουσιαστική ευαισθησία απέναντι στη ζωή.

Η θεσμική βία είναι βία

Ας ειπωθεί ξεκάθαρα:

Όταν ένα ζώο στερείται την ευκαιρία να σωθεί μέσω υιοθεσίας, δεν πρόκειται απλώς για γραφειοκρατία.

Πρόκειται για θεσμική βία.

Η βία δεν είναι μόνο το δηλητήριο, η κακοποίηση, ή η εγκατάλειψη στον δρόμο.

Είναι και:

Η αδιαφορία

Η καθυστέρηση

Η άρνηση χωρίς αιτιολόγηση

Η αυθαίρετη εξουσία

Κάθε τέτοια πράξη, αποτελεί κρίκο σε μια αλυσίδα, που οδηγεί στη μαζική εξόντωση των αδέσποτων ζώων.

Ένα σύστημα που αποτυγχάνει

Η Ελλάδα — όπως και άλλες χώρες — αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα διαχείρισης αδέσποτων ζώων.

Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο αριθμητικό.

Είναι βαθιά θεσμικό και ηθικό.

Αντί για:

Οργανωμένα προγράμματα υιοθεσίας

Διαφάνεια

Συνεργασία με φιλοζωικές οργανώσεις

Βλέπουμε:

Απόρριψη συνεργασιών

Αποκλεισμό ενεργών πολιτών

Αυθαίρετες αποφάσεις, πίσω από κλειστές πόρτες.

Και τελικά, το τίμημα το πληρώνουν τα ζώα.

Οι ευθύνες δεν είναι αόριστες

Δεν υπάρχει «απρόσωπο σύστημα».

Υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι, σε θέσεις ευθύνης.

Κάθε υπογραφή απόρριψης, κάθε φάκελος που μπαίνει στο συρτάρι, κάθε καθυστέρηση — έχει συνέπειες.

Το Κίνημα δηλώνει ξεκάθαρα:

👉 Οι ευθύνες είναι ατομικές και θεσμικές.

👉 Και πρέπει να αποδοθούν.

Η σιωπή είναι συνενοχή.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε παθητικά.

Κάθε πολίτης που ενημερώνεται και δεν αντιδρά, κάθε φορέας που γνωρίζει και σιωπά, κάθε αρχή που δεν ελέγχει — γίνεται μέρος του προβλήματος.

Η κοινωνία οφείλει να απαιτήσει:

Πλήρη διαφάνεια, σε κάθε απόφαση που αφορά ζώα

Δημόσια αιτιολόγηση απορρίψεων υιοθεσίας

Ανεξάρτητους ελέγχους στις αρμόδιες υπηρεσίες

Θεσμική συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία.

Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό

Το συγκεκριμένο γεγονός δεν είναι εξαίρεση.

Είναι σύμπτωμα.

Ένα σύστημα που:

Μπλοκάρει υιοθεσίες

Αποθαρρύνει εθελοντές

Απομονώνει φιλοζωικές οργανώσεις

Δεν προστατεύει τα ζώα.

Τα καταδικάζει.

Και όταν ένα σύστημα καταδικάζει ζωές, τότε χρειάζεται ριζική αλλαγή.

Οχι «βελτιώσεις».

Η θέση του Κινήματος

Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων:

✔ Καταδικάζει απερίφραστα κάθε αυθαίρετη απόρριψη υιοθεσίας

✔ Απαιτεί άμεση διερεύνηση του περιστατικού

✔ Ζητά πλήρη διαφάνεια και δημοσιοποίηση των κριτηρίων

✔ Καλεί σε θεσμική λογοδοσία των υπευθύνων

Και δηλώνει:

👉 Δεν θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.

👉 Δεν θα επιτρέψουμε να χαθούν άλλες ζωές στη σιωπή.

Κάλεσμα προς την κοινωνία

Απευθυνόμαστε σε κάθε πολίτη:

Μην αγνοείτε

Μην συνηθίζετε

Μην σιωπάτε

Η προστασία των ζώων δεν είναι «φιλοζωικό θέμα».

Είναι θέμα πολιτισμού.

Είναι θέμα δημοκρατίας.

Μια κοινωνία που δεν προστατεύει τους πιο αδύναμους — δεν μπορεί να αποκαλείται δίκαιη.

Επίλογος:

Πόσες ζωές ακόμα;

Πόσα ακόμα ζώα πρέπει να χαθούν, για να αλλάξει αυτό το σύστημα;

Πόσες ακόμα «απορρίψεις», θα οδηγήσουν σε θάνατο;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη καθυστέρηση.

Η απάντηση πρέπει να είναι δράση.

ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΗ.

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ