ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Η εικόνα που αποτυπώνεται δεν είναι απλώς σκληρή.
Είναι ντροπιαστική.
Είναι η ωμή αποτύπωση μιας κοινωνίας που επιτρέπει —αν όχι ενθαρρύνει— την πιο απάνθρωπη μορφή βίας απέναντι στα πιο ανυπεράσπιστα πλάσματα.
Είκοσι ένα αδέσποτα σκυλιά νεκρά, δηλητηριασμένα, πεταμένα σαν σκουπίδια.
Είκοσι ένα ζωές, που αφαιρέθηκαν με τον πιο βασανιστικό και δόλιο τρόπο:
Τη φόλα.
Δεν πρόκειται για «μεμονωμένο περιστατικό».
Δεν πρόκειται για «ατυχές συμβάν».
Πρόκειται για μαζική ζωοκτονία.
Για ένα έγκλημα με σαφή πρόθεση, μεθοδικότητα και πλήρη αδιαφορία για τον πόνο και τη ζωή.
Τα ζώα αυτά δεν πέθαναν απλώς.
Υπέφεραν.
Δηλητηριάστηκαν με ουσίες που προκαλούν σπασμούς, ασφυξία, εσωτερική αιμορραγία.
Πέθαναν μέσα στον πανικό, στον πόνο, στην εγκατάλειψη.
Και όλα αυτά, σε δημόσιο χώρο.
Σε μια κοινωνία που υποτίθεται ότι προστατεύει τη ζωή.
Ποιος το έκανε;
Ποιος αποφάσισε ότι έχει το δικαίω;μα να εξοντώσει 21 ψυχές;
Ποιος ένιωσε τόσο ασφαλής, ώστε να διαπράξει ένα τέτοιο έγκλημα χωρίς φόβο;
Η απάντηση είναι εξίσου τρομακτική με το ίδιο το έγκλημα:
Κάποιος που ξέρει ότι πιθανότατα δεν θα τιμωρηθεί.
Η ατιμωρησία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Είναι αυτή που γεννά και αναπαράγει τέτοιες πράξεις.
Όταν οι δράστες δεν εντοπίζονται, όταν οι καταγγελίες δεν διερευνώνται σε βάθος, όταν οι υποθέσεις «θάβονται», τότε το μήνυμα που δίνεται είναι ξεκάθαρο:
Η ζωή των ζώων δεν έχει αξία.
Αυτό το μήνυμα είναι απαράδεκτο.
Η δηλητηρίαση ζώων δεν είναι απλώς ανήθικη πράξη.
Είναι ποινικό αδίκημα.
Είναι πράξη επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία.
Οι φόλες δεν σκοτώνουν μόνο τα αδέσποτα.
Μπορούν να σκοτώσουν δεσποζόμενα ζώα, να θέσουν σε κίνδυνο παιδιά, να μολύνουν το περιβάλλον.
Και όμως, συνεχίζουν.
Γιατί;
Γιατί υπάρχει ανοχή.
Γιατί υπάρχει σιωπή.
Γιατί υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη, ότι «τα αδέσποτα είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαφανιστεί».
Αλλά τα αδέσποτα δεν είναι το πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι η εγκατάλειψη.
Το πρόβλημα είναι η ανευθυνότητα.
Το πρόβλημα είναι η απουσία ουσιαστικής πολιτικής διαχείρισης.
Και όταν όλα αυτά αποτυγχάνουν, κάποιοι επιλέγουν τη φόλα ως «λύση».
Αυτή η «λύση» είναι έγκλημα.
Το περιστατικό στη Χαλκιδική δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά.
Δεν μπορεί να ξεχαστεί.
Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τυπικές ανακοινώσεις και γενικόλογες δηλώσεις.
Απαιτούμε:
Άμεση και εις βάθος έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών.
Συλλογή στοιχείων από την περιοχή (κάμερες, μαρτυρίες, δείγματα δηλητηρίων).
Ενεργοποίηση όλων των αρμόδιων αρχών χωρίς καθυστερήσεις.
Παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων.
Παράλληλα, απαιτούμε:
Συστηματικούς ελέγχους για την πρόληψη τέτοιων εγκλημάτων.
Εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.
Ενίσχυση των προγραμμάτων διαχείρισης αδέσποτων (ευζωία, περίθαλψη, υιοθεσία).
Στήριξη των εθελοντών και των φιλοζωικών σωματείων και οργανώσεων.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε μια κοινωνία, όπου η βία αυτή θεωρείται «αναμενόμενη».
Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι η δολοφονία ζώων είναι κάτι που «συμβαίνει».
Κάθε τέτοιο περιστατικό είναι μια συλλογική αποτυχία.
Και κάθε φορά που δεν υπάρχει δικαιοσύνη, η αποτυχία αυτή βαθαίνει.
Η εικόνα των νεκρών ζώων δεν είναι απλώς σοκαριστική.
Είναι κατηγορητήριο.
Είναι μια κραυγή που δεν πρέπει να αγνοηθεί.
Αν δεν υπάρξει αντίδραση τώρα, αν δεν υπάρξει λογοδοσία, τότε το επόμενο περιστατικό είναι ήδη θέμα χρόνου.
Και τότε, δεν θα μπορούμε να πούμε ότι «δεν ξέραμε».
Ξέρουμε.
Το ερώτημα είναι:
Θα δράσουμε, ή θα συνεχίσουμε να σιωπούμε;
Η σιωπή είναι συνενοχή.
Η φόλα είναι δολοφονία.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1455531526584541&set=pb.100063831219584.-2207520000
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
