Ο πόλεμος δεν κάνει διακρίσεις.
Ο φόβος είναι μια γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουν.
Ακόμα και τα ζώα.
Γατούλες που παρακολουθούν τους βομβαρδισμούς, από τις ταράτσες κατεστραμμένων κτιρίων.
Σιωπηλοί μάρτυρες μιας ανθρώπινης τρέλας,
που δεν διάλεξαν ποτέ.
Ο πόλεμος δεν σκοτώνει μόνο ανθρώπους.
Σκοτώνει σιωπηλά βλέμματα.
Σκοτώνει εμπιστοσύνη.
Σκοτώνει αθωότητα.
Και πάνω στις ταράτσες των κατεστραμμένων κτιρίων,
μικρές γάτες κοιτούν τον ουρανό,
καθώς πέφτουν οι βόμβες.
Δεν ξέρουν γιατί.
Ξέρουν μόνο τον φόβο.
Ο πόλεμος δεν κάνει διακρίσεις.
Ο φόβος είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν όλοι.
Ακόμα και οι γάτες, που κοιτούν τους βομβαρδισμούς από τις ταράτσες των ερειπίων.
Δεν ξεχωρίζει φωνές, ζωές, ή καρδιές.
Ο φόβος είναι μια γλώσσα που όλοι καταλαβαίνουν.
Την καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, που τρέχουν να σωθούν μέσα στα χαλάσματα.
Την καταλαβαίνουν και τα ζώα, που μένουν πίσω, χαμένα μέσα στον θόρυβο των εκρήξεων.
Σε κατεστραμμένες γειτονιές, πάνω στις ταράτσες μισογκρεμισμένων κτιρίων, μικρές γάτες κοιτούν τον ουρανό καθώς πέφτουν οι βόμβες.
Δεν ξέρουν τι είναι ο πόλεμος.
Δεν ξέρουν γιατί συμβαίνει.
Ξέρουν μόνο τον τρόμο.
Τον εκκωφαντικό ήχο που σκίζει τη νύχτα.
Τη γη που τρέμει κάτω από τα πόδια τους.
Την πείνα, τη μοναξιά και την εγκατάλειψη.
Τα ζώα είναι τα πιο σιωπηλά θύματα των πολέμων.
Δεν έχουν σύνορα να περάσουν.
Δεν έχουν φωνή να ακουστεί.
Δεν έχουν επιλογή να φύγουν.
Κι όμως συνεχίζουν να κοιτούν τον κόσμο με τα ίδια αθώα μάτια, μέσα σε έναν εφιάλτη που δεν διάλεξαν ποτέ.
Γιατί κάθε ζωή έχει αξία.
Και καμία αθωότητα δεν πρέπει να χάνεται μέσα στη βία.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
