Στην Ελλάδα του 2026, τα αδέσποτα ζώα δεν αφανιζονται τυχαία.
Εκκαθαριζονται μαζικά, σιωπηλά και ατιμώρητα.
Δηλητηριασμένα δολώματα, «εξαφανίσεις» μετά από περισυλλογές, ζώα που δεν επανεντάσσονται ποτέ
Καταφύγια χωρίς διαφάνεια.
Το ερώτημα δεν είναι αν συμβαίνει.
Το ερώτημα είναι:
Ποιοι ευθύνονται;
❌ Οι δήμοι ΔΕΝ νομιμοποιούνται να σκοτώνουν
Η ελληνική νομοθεσία είναι σαφής:
Οι δήμοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα εκκαθάρισης αδέσποτων ζώων.
Αντίθετα, έχουν υποχρέωση:
Προστασίας
Περίθαλψης
Ευζωίας
Επανένταξης
Και προώθησης υιοθεσιών.
Η δηλητηρίαση και η θανάτωση για «μείωση πληθυσμού» είναι ποινικό αδίκημα.
Δεν είναι πολιτική.
Είναι έγκλημα.
⚠️ Και όμως… τα ζώα θανατώνονται.
Παρά τον νόμο:
Τα περιστατικά δηλητηριάσεων αυξάνονται
Οι δράστες σπάνια εντοπίζονται.
Και οι δήμοι συχνά σιωπούν.
Σε πολλές περιπτώσεις:
Δεν γίνονται καταγγελίες
Δεν κινούνται πειθαρχικές διαδικασίες
Δεν δίνονται στοιχεία για τον αριθμό των ζώων που περισυλλέχθηκαν και την τύχη τους.
👉 Όταν ένας δήμος δεν ελέγχει, δεν καταγράφει και δεν λογοδοτεί, γίνεται συνένοχος δια της αδράνειας.
🕳️ Η «γκρίζα ζώνη» της διαχείρισης
Εκεί που τελειώνει η επίσημη πολιτική, αρχίζει το σκοτάδι:
Αναθέσεις χωρίς έλεγχο
Εργολαβίες περισυλλογής χωρίς διαφάνεια.
Καταφύγια που δεν ανοίγουν ποτέ τα βιβλία τους
Ζώα που «χάνονται».
Δεν μιλάμε για λάθη.
Μιλάμε για δομική αποτυχία και συστημική ανοχή.
Η αλήθεια είναι πιο πεζή και πιο επικίνδυνη:
👉 Η εξόντωση γίνεται, επειδή κάποιοι θεωρούν τα ζώα “κόστος”.
Και επειδή κανείς δεν τιμωρείται.
📢 Το πραγματικό σκάνδαλο
Δεν είναι αν οι δήμοι «συμμετέχουν».
Το σκάνδαλο είναι ότι:
Δεν ελέγχονται
Δεν υποχρεώνονται σε διαφάνεια
Και κανείς δεν λογοδοτεί για τους νεκρούς.
Τα ζώα δεν είναι αριθμοί.
Και η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα —
Είναι στάση.
✊ Η προστασία των αδέσποτων δεν είναι “φιλοζωία”.
Είναι πολιτισμός.
Και όποιος τον παραβιάζει, είτε με πράξη είτε με αδράνεια, πρέπει να κατονομάζεται.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
Η σιωπηλή σφαγή των αδέσποτων:
Ευθύνες δήμων, συγκάλυψη και ατιμωρησία.
Η μαζική εξόντωση αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα δεν είναι «μεμονωμένα περιστατικά».
Είναι επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, με κοινά χαρακτηριστικά:
Δηλητηριάσεις, εξαφανίσεις ζώων, αδιαφάνεια, σιωπή.
Και αυτή η σιωπή έχει ευθύνη.
❌ Οι δήμοι ΔΕΝ έχουν δικαίωμα να σκοτώνουν
Δηλώνουμε ξεκάθαρα:
Κανένας δήμος δεν νομιμοποιείται να θανατώνει, ή να “εκκαθαρίζει” αδέσποτα ζώα.
Η δηλητηρίαση, η παράνομη ευθανασία και η εξαφάνιση ζώων, αποτελούν ποινικά αδικήματα.
Ο ρόλος των δήμων είναι η προστασία, η φροντίδα και η ευζωία.
Όχι η εξόντωση.
⚠️ Όταν οι δήμοι σωπαίνουν, γίνονται συνένοχοι
Σε δεκάδες περιοχές:
Ζώα δηλητηριάζονται μαζικά
Καταγγελίες αγνοούνται
Στοιχεία δεν δίνονται ποτέ στη δημοσιότητα
Ζώα που περισυλλέγονται, δεν επανεμφανίζονται.
Όταν ένας δήμος:
Δεν ερευνά
Δεν καταγράφει
Δεν καταγγέλλει
Δεν λογοδοτεί
👉 Δεν είναι αμέτοχος —
Είναι συνένοχος δια της αδράνειας.
🕳️ Διαχείριση χωρίς διαφάνεια = έγκλημα
Αναθέσεις χωρίς έλεγχο.
Εργολαβίες περισυλλογής, χωρίς λογοδοσία.
Καταφύγια-μαύρα κουτιά.
Ζώα που «χάνονται».
Αυτή δεν είναι διαχείριση.
Είναι συστημική κακοποίηση, με κρατική ανοχή.
Η αλήθεια είναι απλή:
👉 Τα ζώα πεθαίνουν επειδή κάποιοι τα θεωρούν κόστος
Και επειδή κανείς δεν πληρώνει.
📢 Απαιτούμε
Άμεση δημοσιοποίηση στοιχείων από όλους τους δήμους για:
Αριθμό περισυλλογών
Αριθμό στειρώσεων
Αριθμό επανεντάξεων
Αριθμό ευθανασιών με αιτιολόγηση.
Ποινική διερεύνηση, όπου υπάρχουν καταγγελίες.
Τέλος στην ατιμωρησία.
Τα ζώα δεν είναι αριθμοί.
Και οι νεκροί δεν «ξεχνιούνται».
✊ Η κοινωνία οφείλει να γνωρίζει.
Και οι υπεύθυνοι να κατονομαστούν.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
