Υπάρχει η γνωστή παρομοίωση, για πολίτες του μη σκεπτόμενου όχλου, όπου σύμφωνα με τους επικριτές τους, ακολουθούν ως Πρόβατα τους λίγους, υπηρέτες των εκμεταλλευτών τους.
Η εικόνα αυτή των πολιτών – προβάτων, συνδέεται με την τυφλή υπακοή σε “βοσκούς προστάτες”, καθως τρώνε σανό, ακατέργαστα μηνύματα από Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και πολιτικο-ζωα-φιλους, που τους θέλουν έτσι σε λήθαργο.
Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας πολιτικά, τους στόχους… όταν υπάρχουν, όσοι ασχολούνται, πιστεύουν πως οι άλλοι είναι τα πρόβατα.
Βλέπουν το βοσκό του γείτονα, αλλά όχι τον δικό τους.
Βολικά βλέπουν σε άλλους πολιτικο-ζωα-φιλικους χώρους πρόβατα, ενώ στον δικό τους ελεύθερα, υπερήφανα ζώα, “άγρια”, όπως οι βίσωνες.
Όμως, στην ουσία και αυτά τα ζώα χορτάρι βοσκουν όλη την ημέρα ατομικά, που και σε μεγάλα πλήθη ως Μαζί, σκορπούν στον πρώτο κίνδυνο μόνα τους… “ανεξάρτητα”.
Στις παρομοιώσεις, υπαρχουν ένας βοσκός και ένας λύκος, που διεκδικούν το επιπόλαιο, ή το ήσυχο πρόβατο.
Όμως, τίποτα δεν είναι ως Ένας.
Οι βοσκοί της πολιτικο-ζωα-φιλιας πολλοί, ίδιοι με τούς λύκους, αναλώσιμοι.
Μόνο το παγκόσμιο Κτήνος είναι ως Ένας.
Μία παραπλάνηση της ατομικής επιλογής αντίστασης, που παραμένει ως Ένας.
Το μαύρο πρόβατο πάντα μόνο του.
Τα πρόβατα φαίνονται ως είδος του όχλου, κάτι που μπορούμε χειρότερα να δούμε και σε άλλα ζώα, όπως τα ψάρια που κατευθύνονται μοιραία προς στα δίχτυα.
Το ψάρι που αντιδρά, μπορεί να γίνεται σύμβολο αντίστασης, αλλά κάποτε, πρέπει να προβληθεί και ο αγώνας της αγέλης, χωρίς την ωραιοποίηση μόνο του Ένα.
©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
3
0
20
20
