Ο Αγέρωχος Επαναστάτης Σκυλος Λουκάνικος

Είμαι ενα αγερωχο σκυλί
Που όλοι αγαπάνε

Δείχνω το δρόμο της ζωής
Που όλοι φοβούνται

Γαβγίζω πάντα δυνατά

Στα δανεικά τους
Όνειρα, άσκοπα, νεκρά

Στα πρακτικά τους

Ζω σ’ ένα ψεύτικο ντουνιά

Μα ακόμα ελπίζω

Πώς θα’ ρθει η μέρα της φωτιάς
Σε ότι γκρίζο

Λυσσώ στο λίγο της καρδιάς
Κι όλο φεγγίζω

Κλέβω του νου τον ξενιστή
Και με ορίζω

Γράφω το θέρος της ψυχής
Μα δε σε πείθω

Κι όσο τη πλάτη μου γυρνάς
Με γονατίζω

Είμαι ένα Αγέρωχο σκυλί
Που δυστροπαίνω

Όσο το κρύο στις ψυχές
μεταλαβαίνω

Δε με κλειδώνεις στη σιωπή

Μη το Καυχιέσαι

Χνάρια ασύνορα αφήνω

Που απαρνιέσαι

Έτσι έχω μάθει να μετρώ
Την ευτυχία

Με ένα χάδι να σκορπώ
Ελευθερία

Κάποτε μου ‘δωσαν το όνομα
“Λουκάνικος”

Καθώς μαστιγώνα τον κόσμο
Που ‘ταν άδικος

Κάτι εθνόσημα που φόραγαν
μπατσαιοι

Σε όσους μου έδιναν τροφή

Αυτοί φορμόλη

Αφιερωμένο στον παντοτινό σύντροφο-Επαναστάτη υπέρμαχο της Ελευθερίας, της Αντίστασης και της Ανυπακοής Λουκάνικο.

Θα ζεις αιώνια στις καρδιές μας!!!

ΡΑ

©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ